Green Lizard - Las Armas Del Silencio

De lovende woorden die ik begin vorig jaar had voor de laatste plaat van Dreadlock Pussy hebben helaas niet kunnen voorkomen dat de band inmiddels het bijltje erbij neer heeft gegooid. Opvallend genoeg was het inslaan van een nieuwe muzikale route niet genoeg uitdaging om door te gaan. Vanuit dat perspectief zou Green Lizard helemaal moeten vrezen voor het voortbestaan, want op Las Armas Del Silencio is geen echte vernieuwing te bespeuren. Green Lizard trekt zich niets aan van gezever over 'jezelf opnieuw uitvinden' of ander stoffig gewauwel. Alweer vier jaar na Newborn is er eigenlijk weinig tot niets veranderd en dat vind ik geen enkel bezwaar. Newborn was namelijk eenvoudigweg een steengoed album en daarvan afstand nemen zou alleen maar zonde zijn. Dit gebeurt gelukkig ook niet en dus rocken de broertjes Tjon Ajong & co ook op de nieuwste CD stevig maar niet tè stevig. Qua zanglijnen en stemgeluid schurkt zanger Remi nog steeds een beetje tegen Deftones' Chino Moreno aan, maar weet hij gelukkig te vermijden dat de melodieën hierdoor even saai en voorspelbaar worden. Het grote verschil met Newborn zit hem in de wat rustigere en toegankelijkere liedjes die wellicht een groter publiek zullen aanspreken. Waarschijnlijk niet geheel toevallig wordt deze plaat dan ook in heel Europa uitgebracht en wordt er daarmee een voorzichtige poging gedaan tot een internationale doorbraak. Een dergelijk succes is de band van harte gegund, want met deze derde achtereenvolgende knaller wordt het potverdorie de hoogste tijd dat er geoogst gaat worden.

Omdat we wel van de daken willen schreeuwen hoe goed deze plaat is gaven we in innige samenwerking met de platenmaatschappij van Green Lizard enkele exemplaren weg van Las Armas Del Silencio. Daarvoor ben je nu te laat.

Geweldige plaat.

[ouderwetse knip]

Zeg er het uwe van...