Marike Jager - Celia Trigger

Het is ondertussen vijf jaar geleden dat Marike Jager de Grote Prijs van Nederland, volkomen terecht, won. Het duurde vervolgens nog drie jaar voor ze met haar ijzersterke cd The Beauty Around op de proppen kwam. Ik riep haar toen op om al die criticasters van de Grote Prijs maar eens te logenstraffen. Dat lukte haar met speels gemak. Ik zag haar vervolgens meerdere keren optreden en vond haar liedjes live nog mooier dan op plaat en weet zeker dat ze op het podium vele sceptici alsnog voor zich won. Ik trof haar niet alleen op het podium, maar zag haar ook genieten van een optreden van Ane Brun in de Amstelkerk. Ondertussen werkte Marike sinds de release van The Beauty Around gelukkig wel gestaag door aan nieuw materiaal dat nu met Celia Trigger het daglicht ziet. Dat album laat horen dat ze allesbehalve stil gestaan heeft. Haar geluid is voller geworden en de liedjes zijn meer divers. Het openingsnummer, dat gelijkertijd ook het titelnummer is, is hier een mooi voorbeeld van. Tikkie venijnig en funky vertelt ze het een verhaal dat geïnspireerd is door een foto van de Deense fotograaf Jacob Holdt waarop een oude vrouw met een pistool in de hand stond. Vervolgens laat ze zich van haar ingetogen kant zien in "Winner" om vervolgens wulps huppelend verder te gaan in "Honey, Honey". Dat klinkt misschien een beetje alsof Celia Trigger een van de hak op de tak-plaat zou zijn, maar alleen al de rake stem van Marike zorgt voor een stevige rode draad. Ze toont met Celia Trigger aan niet alleen de leukste maar ook de beste Nederlandse singer/songwriter van dit moment te zijn.

Eens. Erg fraai album.

Ja! Nu snel weer live zien ook :)

Genomineerd voor een edison, hoor ik net.

Zeg er het uwe van...