Mr. Big - Back To Budokan

U weet wellicht van mij dat ik iets heb met rockbands die ook ongelofelijk poppy deuntjes kunnen schrijven. En inderdaad, naast Extreme, House of Shakira en TNT is Mr. Big een grote favoriet. Ik was dan ook heel blij dat ze eerder dit jaar bekend maakten weer te gaan toeren en dat ze daarbij ook Nederland zouden aandoen. In de originele bezetting, dus met Paul Gilbert op gitaar. Het was een trip down memory lane van twee uur, maar vooral een feestje op en voor het podium. De ruzies leken verleden tijd en de heren gaven elkaar volop de ruimte om te schitteren. Bovendien stuiterde zanger Eric Martin nog steeds als een zesentwintigjarige over het podium. Hoezo reünie? Mr. Big was gewoon terug! Op Back To Budokan is zo ongeveer te horen wat er die avond in Tilburg te horen was. Dat betekent dat het tempo er meteen in zit met opener "Daddy, brother, lover, little boy (The Electric Drill Song)" en dat het feestje 29 live-songs doorgaat. De twee studiotracks ("Next Time Around" en een fraaie versie van Argent's "Hold Your Head Up") zijn wat overbodig, omdat ze in betere versies al live worden uitgevoerd, maar met twee stampvolle cd's mag je daar niet over klagen. Verwacht geen overdaad aan ballads. Wie het studiowerk kent weet dat het merendeel hypermelodieuze hardrock is en dat is ook hier het geval. Naast de gebruikelijke krakers als "Green-Tinted Sixties Mind", "Addicted To That Rush" en "Shy Boy" (uit bassist Billy Sheehan's tijd met David Lee Roth) volgt er ook een flink rijtje covers, in zijn geheel (Cat Stevens "Wild World", Deep Purple's "Smoke On The Water", The Who's "Baba O'Reilly") of gedeeltelijk (The Beatles' "Long And Winding Road" in de drumsolo (!) en AC/DC's "Riff Raff"). Oh, en om te voorkomen dat collega Gr.R. deze cd gaat beluisteren, er zijn ook volop solo's te horen op dit album: een lange gitaarsolo, een bassolo, een gitaar-/basduel, een drumsolo en de "Double Human Capo", waarbij Martin en drummer Pat Torpey hun collega's assisteren op de gitaarhalzen. De uitvoeringen en de productie zijn bepaald niet tam gehouden, zodat je Mr. Big in volle glorie hoort: een rockband pur sang met vier meesterlijke individualisten én hele knappe composities.

Zeg er het uwe van...