Laura Veirs – July Flame

De laatste keer dat Laura Veirs op File Under ter sprake kwam kondigde ik haar doorbraak aan. Niets van gemerkt. Maar hé, de singer/songwriter uit Portland Seattle heeft nog nooit een slecht album gemaakt, dus July Flame biedt weer een nieuwe ronde met nieuwe kansen. Achteraf gezien was Saltbreakers toch een hermetisch gesloten plaat, als een oester zou je kunnen zeggen, om in de thematiek te blijven. En komt dat even mooi uit, July Flame is juist open en vrolijk, de liedjes ademen veel meer en zijn daardoor stukken toegankelijker. Bovendien is er in de persoon van Jim James (van My Morning Jacket) een waar kanon aanwezig. Zijn bekende galmende ‘woohooo’-vocalen sieren flink wat nummers op en die zijn toch echt beter dan alles waar Monsters of Folk eind vorig jaar mee kwam. Door haar bekende folky omlijsting komt Veirs met hulp van James zelfs in de buurt van de Fleet Foxes. Luister maar naar het tranentrekkende country-duet “Sun Is King”. In het komisch getitelde hoogtepunt “Life Is Good Blues” treffen we de zangeres opgewekter dan ooit in een verliefde jonge meisjes-modus. Veirs schittert eigenlijk altijd in haar dromerige fingerpickin’ intros, maar ook de latere ritmisch-vocale accenten zijn bijzonder geslaagd. ‘Life is good when you dance all night and the world transmits electric powers.’ Aan het eind van het album brengt Veirs nog een hartverwarmende ode aan de beroemde sessiemuzikante Carol Kaye, net als zij ooit gitaarlerares. Hits als “Homeward Bound” en “Good Vibrations” krijgen tekstueel een knikje, maar nog aandoenlijker is Veirs’ wens: ‘It would be so cool to be like Carol, Carol Kaye.’ Ze vergeet even dat ze zelf de coolste nerdette op aarde is.

mij=Bella Union / V2