Als iemand me zou vertellen dat Steve Mason de bassist is van Depeche Mode, die na jaren op de achtergrond nu zijn solo-debuut uitbrengt, had ik het geloofd. Zeker in het vrij zwakke openingsnummer “Understand My Heart” klinkt Boys Outside als spielerei van een veteraan. Nu is Mason dat ook wel, maar zeker geen uitgebluste. Hij lijkt zelfs nog ambities richting het grote publiek te koesteren, want waarom zou je anders de hippe Richard X inhuren, bekend van o.a. de Sugababes. Zou de man fan zijn van Masons vroegere Beta Band of moest laatstgenoemde een extra hypotheek op zijn huis nemen om dit alles te bekostigen? Het levert in elk geval resultaat op, want na de opener volgen slechts hits. Overal heerlijk gladde refreintjes, balancerend op de rand van té gemakkelijk, maar nog net aan de goede kant van de lijn. Hier geldt hoe ijler hoe beter, zeker als Masons toch al zalvende stem in duet gaat met zweverige synthesizers. “Am I Just A Man” klinkt als de moderne New Order en “The Letter” heeft stiekem, tussen alle drummachines, een rock-versnelling die Snow Patrol of Coldplay ook hadden kunnen bedenken. “Lost & Found” is met al zijn larmoyante melodrama misschien wel het lekkerst. ‘I am a lost and found at the base of the river’ croont Mason zwoel, terwijl Richard X de piano’s theatraal laat galmen en echoën. Patrick Wolf had het niet beter gedaan.
mij=Domino / Munich