Vaak pleit ik voor het beperken van de lengte van een album, zodat het album het beste van de band bevat zonder muzikale overbodigheden. De uit Cardiff afkomstige The Loves houden zich hier wel heel erg aan door de lengte van …Love You tot nog geen half uur te beperken. Deze release verscheen vorig jaar al in Groot-Brittannië, maar nu dus ook in ons land. Ik denk dat de platenmaatschappij andere plannen had dan de band zelf, want The Loves stopten er in februari mee. Dat is jammer, want …Love You is een geinige cd. Tekstueel zoals op ´I Lost My Doll To Rock & Roll´, maar zeker ook muzikaal. Deze is gebaseerd op de typische Beach Boys-achtige sixtiessound, maar dan met een kakofonie aan zijwegen zoals het Led Zeppelin-achtige “King Kong Blues” en het Grandaddy-achtige “It´s The End Of The World”. Bijzonder hierin is ook het strikken van Doug Yule, de man die The Velvet Underground voortzette zonder John Cale en Lou Reed, voor een rol als Jezus die een antwoordapparaat inspreekt. Ontdek-je-plekje-waardig zijn ook de samples, waar ik in ieder geval New Order-drums en een Abba-piano herken, maar er ongetwijfeld meer verborgen zitten.
mij=Fortuna Pop! / Munich
4 reacties