Tommy Ebben And The Small Town Villains - A Whisper To Arms

Begin dit jaar zag ik Tommy Ebben And The Small Town Villains een indrukwekkende minuut spelen in De Wereld Draait Door. Toen de File Under-baas onlangs vroeg of iemand hun nieuwste cd A Whisper To Arms wilde recenseren, stak ik dan ook gelijk mijn vinger op. Inmiddels had ik debuut Dreamless Slumbers beluisterd waarop Tommy en kornuiten een aangename mix van folk, country en blues laten horen. Afwisselende en aanstekelijke songs die een heel album blijven boeien. Helaas kan ik dat van A Whisper To Arms niet zeggen. De afwisseling van het eerste album is bijna compleet verdwenen. Rechttoe-rechtaan rock domineert, wat er voor zorgt dat de nummers weinig onderscheidend van elkaar zijn. Zoals File Under-collega Ewie al constateerde komt Tommy Ebbens rauwe stem het beste tot zijn recht in de wat rustigere en akoestische liedjes, maar deze zijn op A Whisper To Arms geheel achterwege gelaten. Ik kan me voorstellen dat de nummers live lekker klinken maar op cd slaat de verveling snel toe. Halverwege de plaat is mijn aandacht danig verslapt en hoop ik eigenlijk dat de cd snel afgelopen is. Doodzonde, want talentvol zijn ze zeker en hoop ik dat ze na dit album weer terugkeren naar de afwisseling en frisheid van het eerste album. Eenheidsworst is er al genoeg.

Misselijk hoor, zomaar in een paar zinnetjes een goedwillende artiest afkraken.

Volgens mij wordt niet de artiest afgekraakt, maar krijgt een album dat hij uitgebracht heeft een negatieve beoordeling. Met argumenten omkleed bovendien. Recenseren heet dat. Misselijk hoor, om iemand persoonlijk aan te vallen op een integer geschreven recensie.

Ach de reactie was een vervolg op de reactiedraad die je ziet als je op mijn naam klikt. Laat ik, in de geest van Janineka, dan maar een ;-) toevoegen.

;-)

Ah, dat verklaart alles.
*zwiept er ook een :-) achteraan*

Zeg er het uwe van...