Sisyphus – Sisyphus

Sisyphus - SisyphusOoit beweerde ik in een mock-recensie dat Kanye West met My Beautiful Dark Twisted Fantasy zijn eigen The Age of Adz had gemaakt. Het omgekeerde blijkt nu ook waar. De S/S/Supergroep-leden Sufjan Stevens, Serengeti en Son Lux vinden elkaar onder een nieuwe naam in wonderlijke psychedelische hiphop. De etherische vocalen en hotseknotsende beat-exercities die we van Sufjan’s ‘Adz’ kennen vormen nu ineens de basis voor leipe rap-songs. Om de bizarre gitaarsolo in “Dishes In The Sink” te duiden verwijs ik slechts naar de openingsregel. De bijdrage van Son Lux is wat lastiger te spotten. Hij zal vooral achter de productie-knoppen hebben gezeten. Sisyphus is eerst en vooral het feestje van Serengeti. De Anticon-rapper is opmerkelijk gefocust. Indierappers hebben nog wel eens de neiging om half-zingend in zeurderig navelstaren te vervallen, maar daarvoor hoef je bij hem niet te vrezen. “Lion’s Share” is zelfs funky te noemen. Een ander liedje heet (met een dikke knipoog) “Booty Call”, en het boombapt stiekem wél gewoon alsof Clipse en Pharell Williams aan een Timberlake-hit bouwen. ‘Catch me on the flip, I’m a motherfucking dancer’! Ik word er happy van.


mij=Asthmatic Kitty/Konkurrent

4 gedachten over “Sisyphus – Sisyphus”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *