Notice: Function _load_textdomain_just_in_time was called incorrectly. Translation loading for the simple-lightbox domain was triggered too early. This is usually an indicator for some code in the plugin or theme running too early. Translations should be loaded at the init action or later. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 6.7.0.) in /home/fileunder/domains/fileunder.nl/public_html/wp-includes/functions.php on line 6131
Sweet & Lynch – Only To Rise – File Under: New Music

Sweet & Lynch – Only To Rise

Sweet & Lynch - Only To RiseOnlangs las ik dat Michael Sweet met Stryper bewust was teruggegaan naar de anthems zoals hij die in de jaren tachtig schreef, simpelweg omdat Reborn en Murder By Pride wel goede kritieken kregen maar de verkoopcijfers tegenvielen. En inderdaad zijn de verkopen bij het laatste album No More Hell To Pay beter geweest. Dat verklaart ook Live At The Whisky, het album dat voor mij teveel op hetzelfde trucje leunde. Sweet maakt nu dus bewust formulerock. Dat kan ‘ie ook prima, maar juist Sweet is als zanger en gitarist goed genoeg om meer dan dat te doen. Je zou zeggen dat hij in een samenwerking met George Lynch (Dokken, Lynch Mob, T&N) wèl de ruimte neemt om meer van zichzelf te laten zien. Helaas. Natuurlijk, de zang is fenomenaal als altijd, het gitaarwerk is ook meer dan smakelijk, drummer Brian Tichy (ex-Whitesnake) en bassist James Lomenzo (Pride & Glory, Megadeth) zijn ook geen kleine namen, dus dat zit allemaal wel goed. Maar stiekem denk ik vrij nauwkeurig aan te kunnen geven welke tracks van oorsprong van Michael Sweet kwamen en welke van George Lynch. Want ook op Only To Rise staat het een en ander aan formulerock. Goed voor de hypotheek, maar je krijgt nou niet het idee dat het schrijven ervan nou echt een inspanning is geweest. “Time Will Tell” begint nog aardig, maar vervalt al snel in de Stryperformule, zoals ook “The Wish” en “Rescue Me” dat doen. Ballad “Me Without You” is een voorbeeld van hoe het óók kan, net als “Dying Rose”, “Divine” en “Strength In Numbers”. Mooi opgebouwde songs, nog steeds radiovriendelijk en met een naar hartenlust galmende Sweet, maar ook met licks en hooks waar je blij van wordt. “September” zit muzikaal lekker in elkaar, ook al is het een tranentrekker van jewelste over 9/11. Het is waar, bij menig bandje zou ik positiever zijn geweest. Het ís ook wel heel vakkundig gemaakt en er zitten genoeg fijne tracks tussen. Maar juist van deze combinatie mag je meer verwachten. De hogere verkopen gun ik ze van harte en ergens snap ik het ook nog wel, maar dat wil niet zeggen dat ik blij ben met deze ontwikkeling.


mij=Frontiers/Rough Trade

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Terug naar boven