Notice: Function _load_textdomain_just_in_time was called incorrectly. Translation loading for the simple-lightbox domain was triggered too early. This is usually an indicator for some code in the plugin or theme running too early. Translations should be loaded at the init action or later. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 6.7.0.) in /home/fileunder/domains/fileunder.nl/public_html/wp-includes/functions.php on line 6131
Double Veterans – The Brotherhood Of Scary Hair And Homemade Religion – File Under: New Music

Double Veterans – The Brotherhood Of Scary Hair And Homemade Religion

Double Veterans - The Brotherhood Of Scary Hair And Homemade ReligionEigenlijk had ik dit stukje willen beginnen met het opsommen van een aantal Nederlandse garagerockbands die het op dit moment goed doen, om hier als laatste de Double Veterans aan toe te voegen. Dan had ik een artikel op 3voor12 aan willen halen over een mixtape van Burgers Records met Nederlandse bands waarop ik de Double Veterans miste. Maar je voelt het misschien al komen, zo begin ik niet. Het probleem is dat het trio (twee gitaristen en een drummer) niet uit ons land komt, maar uit België. Tja. Maar de kern mag hopelijk al duidelijk zijn. Double Veterans is een vette band. Het debuut – even diep ademhalen – The Brotherhood Of Scary Hair And Homemade Religion kwam in het thuisland al begin vorig jaar uit en hier aan het eind van 2014. Hij was bij ondergetekende wat onderop een stapel nog te recenseren geraakt, maar zij verdienen meer dan alle aandacht. Van de teksten moeten ze het niet hebben. In bijvoorbeeld opener “Beach” is de kern ‘Standing on the beach, drinking, smoking weed’. Maar dan die riffs. Oef! Helemaal geweldig. Zo doen ze niet onder voor onze Mozes & The Firstborn. Afwisseling is er meer dan genoeg. Misschien wel wat teveel. Zo is “Messenger Dead Message Alive” een fijne psychedelische track maar staat het muzikaal ver af van de andere nummers. Ik had hem als laatste op de cd gezet. Op andere momenten gaat het helemaal los, zoals op het MC5-achtige “Jerk”. Zanger/gitarist Lee Swinnen gaat bij tijd en wijlen tekeer alsof hij Iggy Pop zelf is, maar dit alles is prima gedoseerd. Dat de cd wat kort van duur is dat is jammer, maar dat het toffe nummers zijn waar de energie vanaf spat maakt alles goed.


mij=Fons

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Terug naar boven