Robert Ellis – Texas Piano Man


Notice: class-oembed.php is deprecated since version 5.3.0! Use wp-includes/class-wp-oembed.php instead. in /home/fileunder/domains/fileunder.nl/public_html/wp-includes/functions.php on line 4786

‘Robert Ellis is the Texas Piano Man’ staat op de hoes van Robert Ellis’ vierde album. Omgekeerd zittend op een pianokruk voor een vleugel in een Texaans landschap, gestoken in een smetteloos wit pak, kijkt Ellis je quasi ernstig vanonder zijn grote, eveneens oogverblindend witte cowboyhoed aan. Het album kwam ook nog eens uit op Valentijnsdag. Zoveel zoetsappigheid in één keer, worden we hier nu in de maling genomen, vraag ik me af. Maar nee hoor, de Texaan heeft voor dit album de gitaar ingeruild voor de piano waarop hij dit keer zijn briljante composities heeft gemaakt. Meer singer-songwriterpop dan americana dit keer, in de stijl van Elton John en Billy Joel zoals ze in de jaren zeventig klonken, al is de country nooit ver weg door Ellis’ knauwende stem. Maar je doet, zoals vaker gezegd, Robert Ellis enorm tekort door een stijletiketje op hem te plakken. Ook op dit album zijn de melodieën weer wonderschoon en zitten ze knap in elkaar met verrassende arrangementen en wendingen. Soms inderdaad met een knipoog, zoals het hilarische “Nobody Smokes Anymore”, een pro-rokensong. “When You’re Away” is een puntgave popsong met een naar een climax toe werkend eind. Het kwam me bekend voor maar het stond al in een andere versie op het album Western Movies dat hij vorig jaar met de (gelegenheids)groep Traveller maakte. Of het schitterend openbloeiende en rockende “There You Are”, een liedje dat echt alles heeft. “Father” is een prachtige ballad over de afwezigheid van een vader, en het nog mooiere “Lullaby” met meanderende piano en jazzy intermezzo gaat over een imaginaire liefde. “Passive Agressive” is een briljante song over iemand die een en al agressie uitstraalt maar het niet uit. Ellis uit zijn frustratie daarover door steeds harder op de pianotoetsen te beuken. Ellis sluit het album luchtig af met “Topo Chico”, een ode aan zijn favoriete Mexicaanse mineraalwater. Texas Piano Man is het derde album op rij van Robert Ellis dat me meteen al vanaf de eerste keer dat ik het hoor bevalt, verrast en erom smeekt om steeds weer opnieuw beluisterd te worden. Ook op piano is Ellis een master in melodie, goede en verrassende songs en mooie en ook grappige teksten.

New West

File: Robert Ellis – Texas Piano Man
File Under: Sing us a song, you’re the piano man
File Facebook: [Robert Ellis op Facebook]
File Twitter: [Tweets van Robert Ellis]

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.