Michael Carpenter wacht al verdomd lang op loon naar werken. Hij is ondertussen aan zijn achtste cd toe, maar het lukt hem maar niet om op te krabbelen tot een plek in de spotlights. Ik had eigenlijk verwacht dat zijn vorige plaat Rolling Ball het balletje wel aan het rollen …
Twee fijne albums heeft Floris van Klinkert tot nu toe uitgebracht. Het laatste, Drunk on Life, stamt echter al uit 2004. Sindsdien deed hij wat pre-productiewerk voor Room Eleven, maar verder vertoefde hij vooral in de luwte. Gelukkig treedt hij nu weer voor het voetlicht met Phase Five. Het is …
Ik ben een sucker voor koortjes. Twee-, vijf-, zes-, twintigstemmig, hoe groter het aantal, des te groter mijn plezier. Maar het moet natuurlijk wel passen bij de muziek. Ik was aan de ene kant dan ook wel nieuwsgierig hoe het zou werken, Ray Davies die liedjes van zijn hand uitvoert …
Het zit niet mee deze week qua treinerij. Alweer liep ik vertraging op door gedoe op het spoor. Knap irritant. Het maakte dat ik via mijn oude woonplaats Zwollywood moest reizen om in Amersfoort te komen. En dus belandde ik in een stroom Lowlands-gangers op weg naar de bussenplek bij …
We hebben de afgelopen tijd hier genoeg tips gedropt over wat je zeker moet gaan kijken als je vanaf morgen op Lowlands vertoeft. Laten we dan ook nog maar een tip geven van een tent die wat mij betreft op een bepaald moment heerlijk leeg mag blijven. Ik hoop echt …
Een nachtplaat is voor mij een plaat die ervoor zorgt dat ik rustig ga slapen na een bijna altijd weer hectische dag. Een plaat waarmee ik overbodige ballast en negatieve gedachtes wegspoel omdat ik er zo in opga. Ruim een jaar lang was Bon Iver’s For Emma, Forever Ago mijn …
In het kwartet postrockers uit Alpenlanden ontbrak tot nu toe altijd nog een Oostenrijkse naam die het verdiende deel te nemen aan ons geliefde spel ‘We verklaren postrock dood, maar vinden toch steeds weer leuke nieuwe bands’. Dat gat kan nu met verve gevuld worden door het kwartet Slon. Hun …
De rauwere rockers lijken de laatste jaren bij het Omahase label Saddle Creek een beetje het onderspit te moeten delven. De laatste Cursive was bijvoorbeeld echt niet wat wij er van gehoopt hadden. En ook Ladyfinger (Ne) kan helaas met hun tweede cd Dusk niet voorkomen dat we nog steeds …
Bij het maken van de indexen voor de komende editie van Lowlands kwam ik erachter dat de laatste release van Junior Boys die op File Under besproken was nota bene een heruitgave was van het al uit 2004 stammende Last Exit. Ik wist toch zeker dat er sindsdien nog platen …
Bij het invullen van het blokkenschema voor Lowlands zullen waarschijnlijk maar weinig mensen een kringetje zetten om de naam Fanfarlo voor de zondagmiddag in de Charlie, terwijl ze al maar klagen over de zogenaamde zwakte van de line-up. Onbekend maakt onbemind immers. Nou, van deze kant dan maar een geheimtip. …
Soms lijkt het allemaal een beetje te gemakkelijk te gaan voor Room Eleven. De band heeft in haar bestaan volgens mij nog maar weinig tegenslag gehad die ze wat meer de blues op zou leveren. Ga maar na: twee succesvolle lichtvoetige jazzy pop-cd’s uitgebracht, uitverkochte zalen in Japan en ook …
Sinds ik voor het eerst een cd van Riverside hoorde, hoor je uit mijn mond geen grappen meer over Poolse symfo. In Polen bleken ze potverdorie wel degelijk progressieve rock te kunnen maken die de moeite van het aanhoren waard was. Pas later hoorde ik ook van het bestaan van …
Ik ben totaal niet jaloers aangelegd als het om het materiële gaat. Ik geef geen fluit om auto’s, grote huizen, peperdure vakanties of luxe goederen en gadgets waar ik anderen wel eens mee zie pronken. Ik ben wél jaloers aangelegd als mensen de tijd hebben (of nemen, het is maar …
Het is indirect de schuld van de reünie van Sunny Day Real Estate dat ik na mijn vakantie helemaal verslingerd ben geraakt aan Clues. Na de vreugdevolle mededeling van die reünie pakte ik voor de vakantie Rising Tide uit de kast en draaide deze vervolgens grijs. Na zo’n korte, heftige …
Recensies schrijven over je favoriete bands, da’s een linke bezigheid. Helemaal als ze The Tragically Hip heten. Ik moet namelijk de eerste The Tragically Hip-cd nog horen waar ik vanaf de eerste luisterbeurt hetzelfde over blijf denken. Haat-liefdeverhoudingen met platen zijn wat mij betreft overigens een goed teken. Zeker bij …
