John Doe- The Westerner

Een hoes met paarden, een prairie en een ondergaande zon, en dan ook nog de titel The Westerner geven al aan in welke richting we de muziek moeten zoeken: de americana. Aansluitend kan ik vertellen dat de Amerikaan John Doe begin jaren tachtig lid was van punkband X, maar dat hij al vanaf 1990 solowerk uitbrengt. Dit heeft qua muzikale stijl echter weinig met punk te maken, maar alles met singer-songwriter. Zijn nieuwste werk is geproduceerd door Howe Gelb (Giant Sand) en die heeft het tot een aantrekkelijk geheel gesmeed. Als ik deze plaat van John Doe draai dan moet ik wel wat aan Bruce Springsteen en John Cougar Mellencamp denken. Al bevalt me The Westerner beter dan de laatste albums van de eerder genoemde. Een van de gastrollen is voor niemand minder dan Debbie Harry in “Go Baby Go”. Maar het zijn vooral de nummers die opvallen door hun krachtige uitstraling. Check bijvoorbeeld eens “Sunlight” of “Alone In Arizona”. Wat een heerlijk afwisselende plaat is The Westerner geworden. Alles klopt gewoon. De plaat als geheel is een groeibriljant die steeds meer gaat schijnen. En stiekem één van de betere singersongwriterplaten van 2016. En mocht je meer van de punk zijn, er is recent ook een boek van hem verschenen over L.A. Punk, getiteld Under The Big Black Sun.

mij=Thirty Tigers / Bertus

File: John Doe- The Westerner
File Under: Niet blijven hangen

File Social: [Twitter] [Facebook]

John Doe – Dim Stars, Bright Sky

X was een semi-legendarische punkband uit LA. John Doe (eigenlijk John Duchac) speelde in die band bas. Nooit wat van die band gehoord overigens. Wel van John Doe. Zijn solo debuut Meet John Doe (vernoemd naar de film van Frank Capra) was een waar briljantje. Ik dacht eigenlijk dat dat zijn enige plaat was. Dat krijg je met platen van artiesten die je toevallig voor de voeten komen. Ik las nu dat’ie een nieuwe had en wat zoeken leerde dat ik twee tussenliggende platen Kissingsohard en Freedom is… gemist heb. Op deze nieuwe plaat wordt hij door aardig wat bekende namen geholpen. Onder andere Jakob Dylan, Juliana Hatfield, Aimee Mann en Rhet Miller doen op zijn liedjes mee. Bij opener ‘Holes’ dacht ik dat ik een track van Nick Drake hoorde en dacht, dat kan slechter. Het rare is dat bij elke draaibeurt na een aantal nummers de aandacht weg was. Ik ging wat anders doen zonder me aan de plaat te storen. Is dat nu een goed of een slecht teken vraag ik me af? Als je zaterdagavond brak uit een kroeg komt hollen en zondagmorgen op de bank je eerste bak koffie tot je neemt om de kater weg te spoelen, je wat muziek wilt horen omdat je de ruis in je oren ook niet echt goed gezeldschap is en Sky Radio je doet braken DAN zet je deze plaat op. Niet storend, niet irritant aanwezig, maar gewoon op de achtergrond waarbij je af en toe even meeneuriet, maar verder anoniem. Niet gek ook met zo’n naam.

File: John Doe – Dim Stars, Bright Sky
File Under: Zondagmorgenmuziek van hoog niveau