“Klein? Als in Jeroen Kleijn?” Ik vond het op zich geen rare vraag bij het zien van de bandnaam in combinatie met het label Excelsior Recordings. Het deed mij meteen vermoeden dat de man die we regelmatig op de drumstoel van acts – en dan voornamelijk Johan – van dat label tegenkomen, zich op een soloproject had gestort (en verdomd als het niet waar is: ook hier duikt Jeroen Kleijn op in de credits). De naam Klein blijkt echter de band rondom de Groningse zangeres Merel Wijnberg te herbergen. Die band bestaat verder uit gitarist Eric Leenes en singer/songwriter Roel Kleintjens. Met de laatste is meteen de naam verklaard. Hoewel het net zo goed voor de gekozen aanpak had kunnen staan: klein houden. Spaarzame instrumentatie met als middelpunt de prettig in het gehoor liggende stem van Wijnberg (die me zo nu en dan aan Marike Jager doet denken). Deze keuze werkt in het voordeel van Klein. Met volgepropte arrangementen, bakken strijkers en stevige triphop-beats was de naam Hooverphonic namelijk niet ver weg geweest. Een referentie die ik meer voor de hand vind liggen dan het in de bio genoemde Portishead. Zeker als we de onderkoelde, desolaat klinkende derde van het Bristolse triphop-bastion in ogenschouw nemen. Zo spannend wordt het namelijk nergens op A Devil’s Bargain. Hiermee kom ik meteen op de makke van deze release: In een groot deel van de voortkabbelende liedjes mist het aan spanning en zeggingskracht. Daar tegenover staan echter wel enkele pareltjes zoals het onderhuids tintelende “Mayday”.
mij=Excelsior / V2