Nummer 10 alweer, als we alleen de studioplaten meetellen. En dat in twintig jaar tijd. Ik vind dat een aardige score voor The Levellers. Goed er zijn productievere bands, maar ze scoren boven het spreekwoordelijke gemiddelde. Vooral ook als je ermee rekening houdt dat ze vooral een degelijke live-reputatie hebben en dat komt door extensief toeren. Maar dan letterlijk, want het aantal keren dat ik The Levellers al op een festival voorbij heb zien komen kan ik niet meer tellen op een hand. En live stellen ze nooit teleur. Op plaat? Eigenlijk ook niet, al weet je exact iedere keer wat je krijgt. Zeer genietbare folk met een licht punky inslag, die echter niet uitstijgt boven andere bands in het genre. En dat wreekt zich op Letters from the Underground. Want diverse keren kijk ik toch op omdat ik het idee heb een nummer van Dropkick Murphys of Flogging Molly te horen. Nooit The Pogues helaas. Desalniettemin is Letters from the Underground geen slechte plaat, maar ook geen topper in hun oeuvre. Wellicht ging het toch nog niet slecht genoeg in Engeland (zoals in de hoogtijdagen van de band, toen de Levellers de vaandeldragers van sociale protesten waren). We kijken, met de huidige recessie, dus met volle verwachting uit naar de volgende plaat…
mij=On The Fiddle / LC Music