Als je een prettig koppie hebt en je kunt een aardig riedeltje gitaar spelen, dan schop je het als John Mayer best ver. Als je wat serieuzer bent en een hoge haargrens hebt, dan word je weggezet als een parodie op James Taylor. Tja, het zijn de keuzes die in de media worden gemaakt. De Canadees Matt Andersen uit Bairdsville zit er midden tussenin. Da’s best vervelend voor hem. Te meer omdat hij ergens ook nog een soul in zijn donder heeft die doet denken aan een Dr. John. Matt Anderson breit soul, blues en americana aan elkaar alsof het de meest logische zaak van de wereld is in zeer toegankelijke luisterliedjes waarvan je het idee hebt dat ze al eeuwen bestaan. Heeft hij ter versterking wat blazers nodig, dan zet hij die in. Voegt een Hammondorgel wat toe, dan gebruikt hij die. Honest Man is wat het is; een plaat van een goudeerlijke muzikant die bulkt van het talent en geen gimmicks nodig heeft om de oergenres van de muziek voor zich te laten spreken. Zeer okay, ook buiten het genre om. Nog niet overtuigd? Beluister dan het bizar mooie Randy Newman-achtige “I’m Giving In” met de betere vocalen die mijnheer Newman nooit in huis heeft gehad.
mij=True North
File: Matt Andersen – Honest Man
File Under: Blues, Americana en soul