Zoeken


Web www.fileunder.nl

Laatste reacties

Stonehead: Vanderbuyst stopt. Hoger konden ze niet komen. Ik denk dat N...
Bart: Ik heb "Shut In" de afgelopen maanden zowat op repeat gehad....
Stonehead: Zes tracks van nieuwe plaat "Rebel Heart" per direct officie...
Prikkie: Oh, wat d√°t wat ik voelde... :-)...
Rene: Recensenten zijn net vrouwen. Als ze te lang bij elkaar zijn...
Prikkie: De meest gebruikelijke HTML zou 'ie toch moeten pakken. Ook ...
Eddy: @Prikkie. De hoekige versie van ( en ) zijn dus niet zichtba...
Eddy: @Prikkie. Blijkbaar kan de website niet omgaan als er tekens...
Prikkie: Censureren doen we niet snel, dus dat lijkt me onwaarschijnl...
Jan Peter: Ze zijn vrij inwisselbaar, al worden in Waging Heavy Peace m...
Eddy: Ik moet zeggen dat DT me elke keer weer verrast. Hoewel SYL ...
Eddy: Sinds wanneer worden reactie gecensureerd? Of worden bepaald...
Eddy: Schrijven hier op Fileunder niet alleen maar Great Minds ...
Prikkie: Eddy: Great minds think alike. :-)...
Eddy: @Rene: Heb jij de recensiegenerator van Prikkie gehackt? Dez...

Laatste recensies

Strand Of Oaks - HEAL
Rated X - Rated X
United Nations - The Next Four Years
The Dead Brothers - Black Moose
Devin Townsend Project - Z2
Fozzy - Do You Wanna Start A War
Sivert Høyem - Endless Love
Allen Lande - The Great Divide
Sudden Infant - WŲlfli's Nightmare
Bade - Miracle Wave
Deel:  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  10  |  11 

Kula Shaker

(Interview: GvA)

"Even voor de duidelijkheid: Kula Shaker is niet heropgericht maar gere√Įncarneerd." Ik monster de bleke Crispian Mills die tegenover mij een appel zit te schillen. Hij heeft een hypo en moet snel energie bijtanken. "Er is een groot verschil tussen heroprichting en re√Įncarnatie", vervolgt hij. "Om te re√Įncarneren moet je eerst sterven. En wij waren gestorven. Kula Shaker was morsdood. Onze ziel had ons lichaam verlaten en trad in verschillende toestanden van existentie, maar uiteindelijk re√Įncarneerden wij omdat het ons karma was dat te doen." Bassist Alonza Bevan kijkt me glimlachend aan. Monstert hij mij? Een oude vraag omtrent Kula Shaker speelt meteen weer op. Hoe serieus is de Indiase spiritualiteit die in hun muziek een belangrijk thema vormt? Is het niet toch eerder een gimmick, zoals menig criticaster eind jaren negentig meende?

Crispian en zijn mannen.

Lees verder..

Meer op File Under over Kula Shaker (8)



Apoptygma Berzerk

(Interview: Marz667)

Een lange tijd hebben ze ons land overgeslagen, maar vandaag staat de band Apoptygma Berzerk in de P60 te Amstelveen. Ooit begonnen als eenmansproject van Stephan Groth (Grothesk), maar sinds vijf jaar een echte band. Terwijl de overige vier leden zich aan het opwarmen zijn, trekken wij een blikje Heineken open met de goed gehumeurde frontman.

Apoptygma Berzerk

Lees verder..



Madball

(Interview: Timbo. Foto's: Klaas)

Bang voor Madball
Zondagmiddag, iets na twee√ęn. De trein waar ik in zit nadert Breda. En ineens realiseer ik me dat ik iets geks voel. Iets wat tussen zenuwen en doodsangst in zit. De reis voert me vandaag naar Dordrecht. Naar poppodium Bibelot om precies te zijn. Daar speelt vandaag de Amerikaanse hardcore-band Madball. En als journalist van dienst heb ik de schone taak om deze heren te interviewen voor het sympathieke blad Up Magazine. En voor File Under natuurlijk.

Madball

Lees verder..

Meer op File Under over Madball (4)



Bright Eyes

(Interview: GvA. Foto's: Jelmer)

Als ik mijn ouderwetse analoge cassettetaperecorder installeer kijkt Conor Oberst ge√Įnteresseerd toe. "Analog tape is the best", merkt hij droogjes op. Hij kan het weten. Al op zijn dertiende maakte hij in de kelder van zijn ouders opnames van zijn eigen nummers op een viersporenrecorder. Op het nieuwste album, Cassadaga, lijkt het analoge stramien van voorheen vaarwel te zijn gezegd. In vergelijking met de doorgaans sobere opnames van eerdere albums vallen nu de immense sound en de weelderige orkestratie op.

Bright Eyes

Oberst: Bij Wide Awake en Digital Ash [de twee albums die in 2005 gelijktijdig uitkwamen] hadden we heel sterk de insteek twee homogene, los van elkaar staande platen te maken waarin de verschillende aspecten van onze muziek scherp tot uiting konden komen. Met Cassadaga deden we eigenlijk het tegenovergestelde. We gingen de studio in en namen zo’n dertig nummers op, om op een gegeven moment eens terug te kijken welke daarvan bij elkaar op een album zouden kunnen horen. En wat betreft de orkestratie: we hadden altijd al wel wat strijkers in onze nummers, maar we probeerden meer een orkest te imiteren door middel van multitracking. Voor Cassadaga heeft [pianist, trompettist] Nate Walcott alle arrangementen thuis geschreven en mij daar telkens demootjes van gestuurd. Aan die opnames zijn we flink gaan sleutelen en huurden we uiteindelijk een ensemble in om alles echt op te nemen. De benadering van dit album was al met al minder doordacht en we hebben in vergelijking met vorige opnames meer tijd voor het hele proces genomen.

Lees verder..

Meer op File Under over Bright Eyes (13)



Crowded House

(Interview: GvA)

In een zonovergoten suite van het majestueuze The Grand aan de Oudezijds Voorburgwal ontmoet ik een opgewekte Neil Finn. Een schril contrast met de er enigszins verwilderd uitziende Nick Seymour die - pas zojuist in Amsterdam gearriveerd - beneden in de lobby nog een kop koffie zit te drinken - om wat tot rust te komen; ze hadden hem in Londen gewoon in de incheckrij laten staan en het vliegtuig zonder hem laten vertrekken.

Crowded House

Finn: Ah, Nick is gearriveerd? Mooi. Alhoewel, jammer dat hij het Amsterdam van gisteren heeft moeten missen. Ik heb heerlijk door het Vondelpark gewandeld. Verbazingwekkend veel mensen daar, is dat elke zondag zo? Alleen als het mooi weer is natuurlijk. Maar er gebeurde van alles: mensen spelen spelletjes en er was een openluchtconcert, heel leuk allemaal.
FU: Ja, nu is het prachtig weer, maar in feite is het heel wisselvallig. Volgens velen wordt ook hier de klimaatsverandering merkbaar. Een vriend van me zou het niet verbazen dat er binnen afzienbare tijd pelikanen en kraanvogels zullen neerstrijken in de vijvers van het Vondelpark. Parkieten gedijen er overigens al jaren.

Lees verder..

Meer op File Under over Crowded House (6)



Strike Anywhere

(Interview: Timbo. Foto's: Awarnach)

'Soms is een wetsovertreding de enige mogelijkheid voor een verandering'
Thomas Barnett is soms net een mens. En mensen moeten eten. De zanger van Strike Anywhere zit ergens in Amsterdam een vegetarische Thaise maaltijd weg te werken. Binnen een uur zou hij terug zijn en had hij nog ruim de tijd voor het interview, beloofde de tourmanager. Na een uur is Thomas inderdaad weer in de Melkweg, maar dan is het al half tien. Tijd voor een interview heeft hij dan logischerwijs niet, binnen een half uur begint het optreden van zijn band. Gelukkig vindt Thomas het geen probleem om na het optreden nog even met mij te praten en ga ik eerst maar eens kijken naar het optreden van de mannen uit Virginia.

Strike Anywhere

Lees verder..

Meer op File Under over Strike Anywhere (4)



Moke

(Interview: Sikkema)

Ik lag onder de bar naast Paul Weller het laatste biertje van de avond weg te likken!
Moke heeft een superstart gemaakt. Vanaf het moment dat de single "Last Chance" uitkwam is de Moke-stoomtrein op volle vaart door Nederland gedenderd. Enigszins geholpen door het feit dat Paul Weller nogal te spreken was over de band; "f***ing smashing tunes" waren zijn woorden, zo prijkt het op de cd-hoes. De vijf bandleden van Moke zijn niet onervaren. Voor wie de laatste tijd de Nederlandse popwereld enigszins gevolgd heeft klinken bandnamen als de Tröckener Kecks, Supersub en Flemming op z'n minst bekend in de oren. In Hedon is de officiele kick-off van de tour en daar sprak ik met Phil Tilli en Eddy Steeneken over Moke.

Moke

Lees verder..

Meer op File Under over Moke (12)



1990s

(Interview: GvA)

FU: Ik ben m'n aantekeningen vergeten, dus jullie moeten me een beetje helpen, ok?
Zanger John McKeown, bassist Jamie McMorrow en drummer Michael McGaughrin, netjes naast elkaar gezeten op een rode bank, beginnen meteen te melig te doen. "Hij is zijn aantekeningen vergeten! Wat nu? Moeten we hem helpen? Of zullen we hem misleiden?" Al drie dagen hangen ze maar een beetje rond in deze kleedkamergewelven van Paradiso. Twee avonden verzorgden 1990s het voorprogramma van de Kaiser Chiefs, vanavond sluiten ze de Schotse Londen Calling editie af. Refererend aan het nummer "Weed" vraag ik maar of ze niettemin met volle teugen hebben genoten van hun verblijf in de drugshoofdstad van Europa.
John: Jazeker, maar blowen doen we altijd na de show, nooit ervoor.
FU: Oh, dus jullie zijn wél erg serieuze muzikanten?
John: Nee, juist niet! Als je stoned bent ga je juist denken over dingen. Op een podium is dat niet zo handig. Ik schrijf de nummers wel on weed.

The 1990s

Lees verder..

Meer op File Under over 1990s (3)



Dream Theater

(Interview: Sa√Į)

"In the mainstream world we are still very underground"
Door velen werd ik jaloers aangekeken omdat ik een gesprek mocht hebben met de drumvirtuoos en oppergod van Dream Theater: Mike Portnoy. Ietwat nuchterder begon ik aan dit gesprek. Voorbereid door veel te lezen, te luisteren en de dvd van hun 20-jarig jubileum bekeken te hebben, had ik meneer wel wat te vragen.

Dream Theater

In het Jolly Hotel Carlton aangekomen zat ik eerst nog even met de tourmanager en drie heren van twee online metal-magazines te praten en mijn beurt af te wachten. Twee van de drie waren vooraf al lyrisch over Portnoy. Wat Mike ook ging zeggen tegen hen, ze zouden er geheid een ophemelend interview van maken. Helaas, of gelukkig (kies zelf maar) probeer ik altijd wat objectiever te zijn. Het recenseren van de albums is aan mijn collega's (al heb ik daar af en toe ook zo mijn bescheiden mening over) maar de persoon zelf, die is voor mij! Nadat een vergissing uit de lucht was ('Goh waar blijft File Under nou? Oh, echt, ben jij van File Under? Ik dacht dat je met die jongen van ... was meegekomen'. Hoe bedoel je emancipatie...), kwam Mike mij halen en redden.

Lees verder..

Meer op File Under over Dream Theater (13)



The Pigeon Detectives

(Interview: Melanie)

"Wat spreek je goed Engels." Ach ja, je bent ermee geboren of niet. En ondergetekende is er nou eenmaal mee geboren. Engelse vader, zeg ik. En ik kijk teveel BBC. "Je doet het in ieder geval beter dan wij," zeggen Matt Bowman (zang) en Oliver Main (gitaar) beiden in onvervalst Leeds accent. Dat is dan ook waar deze twee Pigeon Detectives vandaan komen. Een bandnaam die een voorliefde voor ornithologie, danwel Sherlock Holmes doet vermoeden, maar dat valt helaas tegen.

Wat voor een detectives? Oh leuke. Zeg dat dan.

Lees verder..

Meer op File Under over The Pigeon Detectives (10)



Boysetsfire

(Interview: Timbo. Foto's: Cosmo)

'Dolfijnen zijn de enige dieren die aan groepsverkrachtingen doen'
Altijd wanneer ik mensen wil overtuigen van mijn muzieksmaak, laat ik ze 'My Life in the Knife Trade' van Boysetsfire horen. Kom op, wie dat geen mooi nummer vindt mag nooit meer naar muziek luisteren. Sowieso weiger ik te geloven dat er mensen zijn die de muziek van Boysetsfire niet kunnen waarderen. De gedrevenheid, de eerlijkheid en het engagement druipen van ieder nummer af. Zelfs na honderd luisterbeurten weten de nummers me nog bij te keel te pakken, me kippenvel te bezorgen of me boos te laten voelen. Ik vond het dan ook zwaar klote dat de mannen afgelopen zomer bekend maakten te stoppen. De band zou nog een Europese tour doen en dan de stekker er uit trekken. Dat liep even anders.

Boysetsfire

Lees verder..

Meer op File Under over Boysetsfire (7)



Loney, Dear

(Interview: jnnk. Foto's: Klaas)

"Being really good makes you really sensitive"
Loney, Dear is Emil Svanängen. Emil Svanängen is Loney, Dear. Daar is geen speld tussen te krijgen. Hoewel hij op het podium mensen om zich heen heeft verzameld, blijft Emil een eenmansband. Hij bepaalt. Hij is de muzikant. Hij is de band. Hij is de muziek. Ik spreek de Zweed in het café van Doornroosje, vlak voor het optreden dat hij er 's avonds zal verzorgen. "Het maakt me niet zoveel uit of ik beroemd en bekend ben, als mijn muziek maar rondzingt."

Loney, Dear

Lees verder..

Meer op File Under over Loney Dear (8)



Jimmy Eat World

(Interview: Timbo. Foto's: Cosmo)

'We houden niet van schreeuwen'
Drummer Zach Lind en bassist Rick Burch van Jimmy Eat World zien er enigszins vermoeid uit. Terwijl binnen in de Melkweg Senses Fail zijn laatste noten speelt, hangen de twee wat rond in de tourbus. "Senses Fail is leuk voor de kids", verduidelijkt Zach het zitten in de tourbus boven het kijken naar hun landgenoten. En daarbij, ze komen net terug van een wandeling door het centrum van Amsterdam. "Het weer is prachtig, vorige keer dat we hier waren lag er nog sneeuw." Genoeg gepraat over koetjes en kalfjes, tijd voor een serieus gesprek. Want waar blijft toch die nieuwe plaat?

Jimmy Eat World Schopt Kont!

Lees verder..

Meer op File Under over Jimmy Eat World (4)



Marillion

(Interview: Prikkie. Foto's: Klaas)

Progressieve rock is really regressive rock sometimes
Bij Marillion zijn de managerstaken onderling verdeeld. Drummer Ian Mosley is bijvoorbeeld de man die over de financiën gaat. Pete Trewavas wordt veelal ingezet voor de interviews. Da's ook niet zo vreemd, want hij praat makkelijk en enthousiast. Wanneer ik even met een vervolgvraag wil inhaken op een opmerking roept hij geschrokken:'O, als ik teveel doorpraat moet je het maar even zeggen, hoor. Ik wil je niet van je vragen afhouden.' Ik verzeker hem dat ik liever iemand interview die doorvertelt en met eigen inbreng komt, dan dat ik het eruit moet trekken. En zo werd het een erg aangenaam interview, waar Trewavas het vervolg grotendeels zelf bepaalde.

Pete is koel

Lees verder..

Meer op File Under over Marillion (14)



Do-The-Undo

(Interview: Sikkema. Foto: Jelmer)

Het gaat om de fonetiek
De band van Anne Soldaat is druk bezig met soundchecken als we binnenkomen in de Hedon in Zwolle. De eerste 'herkenbare' klanken zijn te horen en in afwachting zoeken we een plekje aan de bar. Dan is het eindelijk zover. We lopen backstage, door de keuken de trap op en kloppen op aanwijzing van een medewerker aan bij Anne Soldaat, voorheen gitarist bij Daryll-Ann en nu frontman bij zijn eigen band, Do-The-Undo.

do-the-undo_banner.jpg


Hij doet open, verontschuldigt zich voor zijn ongestreken blouse, stelt zich voor en biedt ons een stoel aan. De op ons wat terughoudend overkomende man van 41 jaren jong, die zich toch tot de beste gitaristen van Nederland mag rekenen, pakt er nog even rustig een biertje bij en zegt, 'brand maar los.'

Lees verder..

Meer op File Under over Do-The-Undo (4)



Charlotte Hatherley

(Interview: Storm)

'Ik doe geen concessies aan wat ik zelf betaald heb en tevreden over ben'
Charlotte Hatherley maakte drie albums met Ash, toerde de halve wereld rond met die band, maar had het gevoel dat ze haar ding wel gedaan had daar. Daarom stapte ze in januari 2006 uit Ash. Zonder dat daar overigens een ruzie aan vooraf ging. Ze mailt nog regelmatig met de drie andere leden, maar gezien heeft ze haar oude makkers al een jaar niet. Haar nieuwe, tweede solo-cd The Deep Blue verscheen vorige week. De cd heeft een opvallende hoes met Charlotte waarop half onder water ligt met haar gezicht. Een vredig rustig gezicht, want je ziet gelijk dat het zeker niet de bedoeling is dat ze dood lijkt.

Charlotte Hatherley. Foto: Marius Hansen

Lees verder..

Meer op File Under over Charlotte Hatherley (5)



Max√Įmo Park

(Interview: Spookrijder)

"Er is al genoeg muziek die voorbijglijdt en waarvan je denkt:whatever"
Paul Smith is een literair typje. Dat wist u uiteraard al, luisterend naar Max√Įmo Park's eersteling A Certain Trigger, maar op de opvolger Our Earthly Pleasures wordt dit eens te meer duidelijk. In zijn teksten betaalt Smith meer dan ooit leergeld aan klassieke Britse po√ęten als Auden, Yeats en Morrissey, songtitels als Russian Literature spreken voor zich en op het podium hanteert de voorman van de band uit Newcastle nog altijd zijn rode boekje. Het verhaal van Max√Įmo Park is eigenlijk het verhaal van Paul Smith.

Maximo Park

Lees verder..

Meer op File Under over Max√Įmo Park (15)



Charlie Dée

(Interview: Storm. Foto's: Danny)

'Ik hoop altijd dat als ik de radio aanzet dat ik er op ben.'
Zelf had ik in eerste instantie de neiging om haar gewoon Renée te noemen, Charlie Dée is immers alleen maar haar artiestennaam. Toch betrap ik me er op dat ik consequent Charlie denk. Het maakt haar zelf weinig uit.'Veel mensen noemen me Charlie, dat gebeurt heel vaak. Ook door leerlingen (Charlie geeft les aan de Herman Brood-Academie). Ik doe daar niet moeilijk over, in mijn hoofd is er geen verschil. Sommige mensen vergeten écht je normale naam, maar als mijn man 's morgens naast me wakker wordt, noemt hij me gewoon Renee.'

Charlie Dée

Als we de kamer inlopen waar we een klein uurtje zullen praten, loopt Charlie gelijk naar het radiootje dat aan het eind van de tafel staat. Ze friemelt wat aan de knoppen. Pas aan het eind van het interview wordt me duidelijk waarom: 'Ik hoop altijd dat als ik de radio aanzet dat ik er op ben.' Het had goed gekund deze keer, want haar nieuwe cd Love Your Life is Radio 2-cd dus alle nummers komen deze week voorbij. Dat de verrassing er voor de mensen dan misschien een beetje vanaf is, dat deert haar niet. Ze wil dat de mensen komen naar podia om haar te zien, want daar is Charlie Dée er de afgelopen paar jaar achter gekomen hoe zij en haar band echt klinken. En dat is anders dan op haar vorige cd. Dus alle aandacht is welkom.

Lees verder..

Meer op File Under over Charlie Dée (18)



Thee More Shallows

(Interview: Jnnk)

Eind april verschijnt The Book of Bad Breaks, het derde album van Thee More Shallows en die verschijningsdatum was meteen de reden dat er geen shows in Nederland geboekt werden. Geen nieuwe plaat betekent niet spelen, zeker voor zo'n relatief onbekende band. Thee More Shallows, echter, verdient het wel om te spelen. Dat vond ook de programmeur van het Patronaat, want zo kwam het dat de band in hun propvolle toerschema toch nog een dagje vrij wist om in Nederland te komen spelen. In het café van het Patronaat in Haarlem. Een te kleine plek voor zo'n grootse band. Ik spreek de aimabele mannen tussen het eten en het spelen.

Thee More Shallows

Lees verder..

Meer op File Under over Thee More Shallows (3)



The Bullfight

(Interview: Okkie, Foto's: Klaas)

Bitterzoet
Vorig jaar sloeg het Rotterdamse The Bullfight de Nederlandse muziekliefhebber om de oren met One Was A Snake. Een plaat die regelmatig de classificatie droomdebuut meekreeg en her en der zelfs tot beste Nederlandse plaat van 2006 werd bestempeld. Naast goed zou ik de plaat ook on-Nederlands willen noemen. Niet zozeer on-Nederlands goed als wel on-Nederlands in het genre muziek dat de band heel overtuigend weet neer te zetten.

The Bullfight

Lees verder..

Meer op File Under over The Bullfight (5)



Scram C Baby

(Interview: GvA)

Na een 'veel te lange' soundcheck op een geleende backline, lichtelijk desastreus resulterend in een opgeblazen versterker, stap ik met zanger John Cees Smit en bassist Geert de Groot de zaal van Bitterzoet uit en gaan we op zoek naar een rustige plek. In de verlaten lobby van een dichtbijgelegen hotel zijgen we neer, nadat nog wel even de tussenstand AZ-Bremen is vernomen.

Scram C 5 - Foto: Joni Spaan

Tijdens de soundcheck viel me op dat Scram C Baby op het moment wel uit twee formaties lijkt te bestaan: enerzijds de driemansformatie (bovengenoemden + gitarist Frank van Praag) die in een thuisstudio zojuist het album The Thing That Wears My Ring heeft opgenomen - compleet met synths, samples en klokkenspel -, anderzijds met drummer Henk Jonkers en gitarist Leon Caren de vijfmansformatie die het studiowerk live uitvoert, maar dan als ouderwetse rockband.

Lees verder..

Meer op File Under over Scram C Baby (9)



De Heideroosjes

(Interview: Timbo. Foto's: George (Paradiso) & Cosmo (Paaspop))

'Ik ken jou ergens van'
Iedereen heeft zo zijn of haar jeugdzondes. Zo ook mijn vriendinnetje. Als meisje van een jaar of 14 stuurde ze een mailtje naar de de Heideroosjes met de mededeling dat ze met zanger Marco Roelofs wilde trouwen. Maar kleine meisjes worden groot, inmiddels is ze geen tiener meer en vindt ze Marco niet meer leuk. Nee, nu vindt ze gitarist Frank Kleuskens veel knapper. Wat een toeval, tijdens het Paaspopfestival interviewen wij de gitarist met die 'blauwe ogen die dwars door je heen kijken'.

Lekker springen met de roosjes

Lees verder..

Meer op File Under over De Heideroosjes (17)



Van Der Graaf Generator - Peter Hammill

(Interview: Gr.R. Foto's: George)

"Ik hoop nog wel even bezig te zijn..."
Het voorgaande interview loopt wat uit en ondertussen moet hij ook nog even weg voor een fotosessie. En aangezien ik niet de enige ben die Peter Hammill verder wil spreken heeft hij het er maar druk mee. Je zou bijna kunnen zeggen dat Hammill "hot" is, maar ik blijk veruit de jongste interviewer te zijn in de rij. De rest is van de generatie Hammill, hij is 58, inmiddels.

Kijk! Daar is die dinosaurus weer!

Karakteristiek dun, maar nog steeds vol van energie en het feit dat ik achter in het schema zit, doet zijn energie niet verminderen. Ik spreek met Hammill naar aanleiding van het uitkomen van zijn nieuwe soloplaat (Singularity), het komende concert in Paradiso van Vandergraaf Generator en de onlangs verschenen live-cd van het re√ľnieconcert van die band, Real Time.

Lees verder..

Meer op File Under over Peter Hammill (8) Van Der Graaf Generator (7)



CocoRosie

(interview: Ellingmann . Foto's: George)

'We documenteren het onderbewuste leven'
CocoRosie, dat zijn de Amerikaanse zusjes Bianca (Coco) en Sierra (Rosie) Casady. Deze week komt, na La Maison de mon Rêve (2003) en Noah's Ark (2005), hun derde cd op de markt: The Adventures of Ghosthorse and Stillborn - 'de titel van een morbide kinderversje.'

Soiree Dansant.

De ster van CocoRosie is rijzende. Er is veel persaandacht voor de nieuwe cd; Bianca en Sierra staan deze week zelfs op de cover van de VPRO-gids. Vrijwel alle journalisten stellen vast dat het hier gaat om een ongrijpbaar fenomeen: termen als 'fantasiewerkelijkheid', 'schaduwenmuziek' en 'droommuziek' duiken in vrijwel elke zin op. Muziek die gemaakt wordt door elfjes.
Wanneer zijn zij elfjes geworden? Hebben elfjes ouders? Willen elfjes trouwen? Wat vinden elfjes lekker om te eten?

Lees verder..

Meer op File Under over CocoRosie (17)



Fall Out Boy

(Interview: Timbo)

"Eigenlijk mis ik de punkrock heel erg"
"Hoe oud zijn jullie?" We kijken de portier een beetje raar aan. Wat is dat nou weer voor een vraag. Anderhalf uur eerder zit ik met Patrick Stump, de zanger van Fall Out Boy in een kleedkamer van 013. Hij is een beetje moe. Al vanaf 14.00 uur is hij bezig de pers te woord te staan. Hij ziet er niet uit als de zanger van een van de populairste bands van dit moment. Brilletje, petje en een klein buikje. Eigenlijk lijken we wel op elkaar, Patrick en ik.
Fall Out Boy

Lees verder..

Meer op File Under over Fall Out Boy (5)



Alex Gopher

(Interview: Stonehead)

"Aan Super Discount 3 beginnen we pas als die plaat van Justice uit is"
Het borrelt en bruist in Parijs. Op een steenworp afstand van het huis in Montmartre (Parijs) waar Alex Gopher met zijn vrouw en twee zoontjes woont, staan twee muziekstudio's. Die studio's deelt hij samen met Etienne de Crécy. Beide maken en produceren ze er dagelijks muziek, voor zichzelf en voor andere muzikanten.

Alex Gopher

Alex Latrobe, zoals Gopher in het echt heet, is een gevierde producer. De afgelopen jaren bracht hij talloze technotracks op vinyl uit. Des te opmerkelijker dat hij voor zijn tweede album teruggreep naar de gitaar. "Ik wilde nu eens gewoon een echt liedjesalbum maken. Maar dan wel een beetje experimenteel, en met een elektronisch gevoel."

Lees verder..

Meer op File Under over Alex Gopher (2)



Hello Saferide

(Interview: Spookrijder. Foto's: Klaas)

"De een kookt voor zijn plezier, ik maak muziek."
Op de website van de online cdwinkel NLStore wordt Hello Saferide, pseudoniem van de 29-jarige Annika Norlin uit het Zweedse √Ėstersund, binnen het genre van de heavy metal geplaatst. Het zij de redactie van NLStore vergeven, maar het is ook exemplarisch voor de naamsbekendheid die singer-songwriter Annika Norlin in Nederland heeft: die is namelijk vrijwel nul. Toch stond ze in januari op het Eurosonic-festival in Groningen voor een select groepje mensen te spelen.

hello_saferide_live_klein.jpg

Meestal worden wij bij File Under dan wel uitgenodigd voor een interview, maar in dit geval loopt dat even anders. Deze afspraak heeft uw interviewer gewoon met Annika Norlin zelf moeten maken. Haar debuutalbum, Introducing..., dateert al van 2005, maar is in Nederland nooit uitgebracht en het ziet er ook niet naar uit dat dit in de nabije toekomst gaat gebeuren. "Ik heb meerdere labels benaderd met de vraag of ze mijn plaat in de rest van Europa willen distribueren, maar vooralsnog is het tevergeefs. Het blijft meestal bij het uiten van interesse, en daarna hoor ik niks meer." Ge√Įnteresseerden zijn voorlopig aangewezen op internetwinkels.

Lees verder..



Within Temptation

(Interview: Sai. Foto's Awarnach)

De in 1996 door zangeres Sharon (spreek uit Sjaaron!) den Adel en bassist Robert Westerholt opgerichte band Within Temptation bracht in 1997 hun eerste album (Enter) uit waarna het succes hen bijna leek te komen aanwaaien. Alles wat ze deden werd enthousiast begroet. Ze wisten ook buiten de gothic-scene een luisterend oor te vinden doordat ook de populaire radiozenders hun muziek draaiden. Within Temptation heeft de afgelopen jaren zo ongeveer alle te behalen Nederlandse prijzen in de muziekindustrie binnengehaald. Zelfs viermaal de Conamus Exportprijs, wat een record is.

within_temptation_klein.jpg

Lees verder..

Meer op File Under over Within Temptation (15)



The Shins

(Interview: Jnnk. Foto's: Sophie)

You're not obliged to swallow anything you despise
Om te beginnen een beeld van de omstandigheden waarin ik James Mercer, frontman van The Shins, ontmoet. Omdat het ertoe doet. Omdat de zon hem doet praten. De zon die de serre verlicht en verwarmt. De serre van het etablissement dat normaliter waarschijnlijk enkel degelijke, wellicht een beetje belegen burgers aantrekt. De gerookte zalm die de keuken serveert. De obers die er keurig in pak rondlopen. De oudroze gordijnen, met conventionele vitrage. De tafelkleedjes. De Telegraaf op tafel. En daar zit ik met James Mercer. Aan een tafeltje, midden in genoemde, door zonlicht bijna transparant geworden serre. Ik spreek de man achter de liedjes van The Shins. En het interview over de band en over Wincing the Night Away, de derde plaat van The Shins, werd een gesprek. Over leven, over vriendschap, over eerlijkheid.


James Mercer

Lees verder..

Meer op File Under over The Shins (5)



Explosions in the Sky

(Interview: Carlo)

'Voorspelbaar' is niet een term die gitarist Munaf Rayani en bassist Michael James vaak te horen krijgen als omschrijving voor hun band. Samen met gitarist Mark Smith en drummer Christopher Hrasky vormen zij de instrumentale post-rock band Explosions in the Sky. Toch was het deze post-rockband die op de hoes van hun tweede album Those who tell the truth shall die, those who tell the truth shall live forever een vliegtuig heeft staan met daarop de tekst 'this plane will crash tomorrow'. Het album kwam in augustus 2001 uit, krap twee weken voordat twee vliegtuigen zich in het World Trade Center boorden.

Explosions in the Sky

Lees verder..

Meer op File Under over Explosions In The Sky (8)



LPG

(Lykle & Ard. Foto's: Klaas en Awarnach)

Lopend Vuur Aan Je Schenen met Anne van Wieren (LPG)

EMI of Excelsior?
"Excelsior, hoewel groter worden via EMI zal moeten."

Jan Smit of Nick & Simon?
"Jan Smit, mooie onderbroeken."

LPG

Lees verder..

Meer op File Under over LPG (9)



Dropkick Murphys

(Interview: Timbo. Foto: George)

'Hoe oud je ook bent, je hebt af en toe een schop onder je kont van je vader nodig.'
Het kan wel eens chaotisch zijn om een band te interviewen, een paar uur voordat ze op moeten treden. Zo ook vandaag in Tilburg. Van tevoren is niet duidelijk welke leden van de Dropkick Murphys we te spreken krijgen. Het lijkt er op alsof de tourmanager op zoek moet naar bereidwillige leden van de zevenmansformatie uit Boston. Uiteindelijk komen gitaristen Mark Orell en James Lynch samen met alles-speler (akoestische gitaar, accordeon, mandoline en fluit) Tim Brennan de kleedkamer binnen lopen. Tilburg vinden ze een leuke stad. 'We zijn natuurlijk even naar de coffeeshop geweest'.

Sing it loud! Sing it proud! Ofzo.

Lees verder..

Meer op File Under over Dropkick Murphys (8)



The Magic Numbers

(Interview: Spookrijder. Foto's: Klaas en George)

Ergens zijn ze toch een vreemde eend in de bijt op het Groningse Eurosonic-festival. Hoewel het festival zich vooral richt op net beginnende bands en artiesten, staan niemand minder dan de Magic Numbers deze vrijdagavond in de Groningse Stadsschouwburg geprogrammeerd. Je vraagt je af wat de Londense familieband, bestaande uit zanger/gitarist Romeo Stodart, bassiste Michele Stodart, toetseniste/zangers Angela Gannon en drummer Sean Gannon, te zoeken heeft op Eurosonic.

Eurosonic eigenlijk al overstegen

Lees verder..

Meer op File Under over The Magic Numbers (5)



Pain of Salvation

(Interview: Sai)

Het is mooi weer in Amsterdam, en het Vondelpark is een fijne plek om in te vertoeven als voorbereiding op dit interview. Pain of Salvation zit namelijk nog te lunchen. Even later schuif ik in het Park Hotel aan de tafel bij Daniel Gildenlöw en Johan Hallgren. Daniel telefoneert met zijn vrouw. Vast om te informeren hoe het sinds vanmorgen met hun kleintje (acht maanden oud) gaat. Omdat ik in de veronderstelling ben een gesprekje te hebben met beide heren leg ik Johan ondertussen uit wat File Under is. Hij is gelijk erg enthousiast. 'Dat is het betere werk. De betaalde journalisten schrijven vooral wat hun baas of doelgroep wil lezen.' Uiteindelijk blijkt Daniel een interview met iemand anders te hebben (door de vertraging?). Geen nood, Johan heeft genoeg te vertellen.

Pain of Salvation

Lees verder..

Meer op File Under over Pain Of Salvation (7)



2nd Place Driver

(Interview: Timbo)

"Als je band met 'the' begint en je komt uit Engeland dan wordt het geheid een succes"
Het ging allemaal zo snel voor 2nd Place Driver, de band won een Essent Award, stond op Lowlands, debuutalbum ...1 kreeg lovende recensies en single 'Leave' kreeg airplay op radio en tv. Met het nieuwe werkje The Hungry Ones willen de Tilburgers een volgende stap vooruit maken. Maar zolang je geen top40-hit hebt is het moeilijk voor een Nederlands bandje. Ik pakte mijn fiets en toog naar de flat van drummer Bart van de Put. Hij en de nieuwe bassist Rob Mertens blijven positief over de toekomst van de groep: "bij sommige bands komt de doorbraak pas na de tiende cd."

2nd Place Driver foto Michel Ebben


Lees verder..

Meer op File Under over 2nd Place Driver (4)



Meindert Talma

(Interview: Okkie. Foto's Klaas en George)

'De komende tien jaar wil ik meer met de muziek bezig'
Meindert Talma vierde op de valreep van 2006 in de Vera-club te Groningen het tienjarig bestaan van zijn band Meindert Talma & The Negroes. Naast de presentatie van zijn nieuwste cd Nu geloof ik wat er in de bijbel staat, bestond de avond uit een vertolking door derden van een selectie uit het oeuvre van de band. Alle artiesten of bands waar Talma en zijn Negroes de afgelopen jaren mee te maken hadden gehad speelden in de Groninger rockclub nummers van The Negroes zoals die nog nooit gespeeld waren. Al was het alleen maar omdat een aantal artiesten zich genoodzaakt zag de liedjes te vereenvoudigen, omdat deze toch een stuk ingewikkelder bleken dan vaak op het eerste gehoor lijkt.

Meindert Talma in de rode hel die Vera heet

Lees verder..

Meer op File Under over Meindert Talma & The Negroes (7)



Alamo Race Track

(Interview: Tim. Foto's: George)

"Ik ben al één keer herkend, of nee twee keer!"
Het is etenstijd in de kelders van poppodium 013 in Tilburg. Het is er gezellig druk. Vanavond spelen verschillende bands van het Excelsior-label in de kleine zaal onder de noemer Fine Fine Music. Vanavond spelen Ghost Trucker, Spinvis en Alamo Race Track. Zanger Ralph Mulder van Alamo Race Track heeft z’n bord vol geschept. Eten en een interview geven tegelijk? Geen probleem voor Ralph. We gaan in √©√©n van de kleedkamers zitten. Tijdens het gesprek eet Ralph rustig door, alleen de aardappels vindt hij niet zo lekker. "Die laat ik maar liggen".

Beste optreden van de hele avond.

Lees verder..

Meer op File Under over Alamo Race Track (11)



Cancer Bats

(Interview: Timbo. Foto's: Cosmo)

"Make-up maakt hardcore absoluut niet kapot"
Hun debuut-cd Birthing the Giant komt deze maand ook in Nederland uit, maar eerst zijn de Cancer Bats bezig met hun eerste Europese tour. Samen met This is Hell staan ze in het voorprogramma van Alexisonfire. De drie bands zijn neergestreken in de Amsterdamse Melkweg. Zanger Liam ziet er uit als een vertegenwoordiger van de post-hardcore generatie: zwart haar met lange lok, strakke zwarte broek en zwart shirtje. Hij heeft wel zin in het interview, als ik aan kom lopen staat hij al op me te wachten.

Meer geweld

Lees verder..

Meer op File Under over Cancer Bats (3)



Spinvis

(Interview: Stonehead. Foto's: George)

Ik loop de grootste zaal van Noorderslag voorbij. Snel werp ik een blik naar binnen. Hier is namelijk zojuist de Popprijs uitgereikt. Een prestigieuze prijs. Maar tot nu toe is hij bijna altijd gewonnen door een overbekende band waar ik weinig mee heb. Die dan traditioneel wordt bekogeld met bier. Het zal wel.

Spinvis wint volkomen terecht de Popprijs. Gerechtigheid!

Maar het eerste wat ik zie, is de grijze krullenkop van Erik de Jong, nog nat van het bier. Ik hoor "Flamingo", en het grote display achter Spinvis' band laat zien hoe Hanco Kolk in een hoek van het podium een tekening zit te schetsen. Ik hol de zaal in, en ik krijg een gewéldige spanningopbouwende versie van "Smalfilm". En een verpletterende uitvoering van "Het Voordeel van Video". Dit optreden is het enige op heel Noorderslag waarbij ik daadwerkelijk geroerd ben.

Lees verder..

Meer op File Under over Spinvis (26)



Union of Knives

(Interview: André)

Het galoppeert een beetje voor ons uit. We doen ons best om het bij te blijven houden.
Voor mij was een van de meest aangenaam verrassende debuutplaten van het jaar 2006 Violence & Birdsong van het Schotse Union Of Knives. Tot mijn grote schrik kwam ik er achter dat ik begin vorig jaar op Eurosonic de band helemaal over het hoofd had gezien. Reden te meer om eens te bellen met zanger/gitarist Chris Gordon. Al was het alleen maar om te vragen of de band nog plannen heeft om nog een keer naar Nederland toe te komen voor een herkansing. Chris bleek een sympathieke, nuchtere Schotse jongen die ruim de tijd nam om mijn vragen te beantwoorden. Over de fraaie foto op de hoes bijvoorbeeld.

union_of_knives_klein.jpg

Lees verder..

Meer op File Under over Union of Knives (2)



Sophia

(Interview: GvA. Foto's: Tim & George)

Nadat hij me met breed gebaar voor heeft laten gaan op de trap vinden Robin Proper-Sheppard en ik een goede plek in het verlaten Theehuis van de Melkweg waar we kunnen praten over The God Machine, filosofie en zijn laatste Sophia-plaat Technology won't save us. Luidruchtig wordt nog een "large coffee, laaarge coffee!" besteld - hij moet nog even wakker worden - en dan richt hij zich alweer verwachtingsvol tot mij. Recht in zijn energieke gelaat flap ik de ietwat de plank missende vraag: "is it hard being on the road?" eruit. Gelukkig steekt hij groots en meeslepend van wal.

Sophia

Lees verder..

Meer op File Under over Sophia (11)



Ane Brun

(Interview: Spookrijder. Foto's: George en Jelmer)

Ane Brun moet nog altijd voor ieder optreden een kwartiertje pielen
Vanuit journalistiek oogpunt zou ik dit interview niet eens moeten doen, gezien de afstand die je als interviewer zou moeten houden tot je onderwerp. En als er iets is wat ik niet voel ten opzichte van Ane Brun, dan is het wel afstand. Verre van zelfs. De hemeltergend mooie liedjes hebben mij al door menig persoonlijke crisis heen geholpen. Iedere keer wanneer ik het niet meer zag zitten, was het Ane Brun die mij eraan herinnerde dat niet alles slecht is in deze wereld. Belangrijker nog, dat ik niet de enige ben die het wel eens niet meer ziet zitten. Ontelbare keren heb ik het nummer "A Temporary Dive" beluisterd in dit verband.

Ane Brun

Lees verder..

Meer op File Under over Ane Brun (14)



Alexisonfire

(Interview: Timbo. Foto's: Cosmo)

'Als ik naar huis ga, voelt het alsof ik op vakantie ben.'
Alexisonfire is terug in Amsterdam. Na een half jaartje staat de Canadese band weer in de Melkweg. Samen met This is Hell en vrienden Cancer Bats staan ze in de Oude Zaal. Drie uur voordat het optreden begint is het gezellig druk in de zaal. Alle bands lopen door elkaar heen en de sfeer is relaxed. Zanger George Pettit heeft wel zin in een biertje, voor het interview wijken we daarom uit naar het Melkweg Café. Alexisonfire heeft het naar zijn zin in onze hoofdstad.

Alexisonfire

Lees verder..

Meer op File Under over Alexisonfire (3)



Devastations

(Interview: Okkie)

Drama uit Down Under
Of het nu goed of slecht is om je eerste Nederlandse show in Vera te spelen weet ik niet. Het blijft natuurlijk de perfecte eerste kennismaking met Nederland Muziekland, maar de rest kan - in ieder geval als het gaat om het bijna tastbaar beleven van de popgeschiedenis - natuurlijk alleen maar tegenvallen. Maar dit terzijde. Devastations, althans bassist Conrad Standish, ziet het vooralsnog van de positieve kant. Vers via een detour uit Brussel aangekomen (defecte Tom Tom), staat hij ietwat verdwaasd tegenover me. Tandenborstel en paspoort in de hand. 'It's been a long day'

Tomtiedom

Lees verder..

Meer op File Under over Devastations (4)



Nikola Sarcevic

(Interview: Timbo)

"Ik ga niet voor de spiegel staan en denken: ik word ouder en kaler, laat ik eens rustigere muziek gaan maken"
Paradiso, Amsterdam. Over drie kwartier begint Nikola Sarcevic met zijn optreden in de kleine bovenzaal van de poptempel. De soundcheck wordt afgerond en de Zweed zoekt met zijn band de kleedkamer op. Het interview kan plaatsvinden in de 'production room', deelt de tourmanager ons mee. Hij heeft de sleutel van die kamer gekregen, maar heeft geen idee waar die te vinden. Samen gaan we dan maar op zoek! Na zo'n beetje elk slot van de kelder te hebben geprobeerd past de sleutel eindelijk. De 'production room' blijkt niet meer te zijn dan een kamertje van twee bij twee met een bureau en een telefoon. Nikola, die door zijn kaalgeschoren hoofd aan Ed Kowalczyk van Live doet denken, gaat op het bureau zitten.
nicola_sarcevic_klein.jpg

Lees verder..

Meer op File Under over Nikola Sarcevic (2)



Automatic

(Interview: Spookrijder. Foto's Awarnach)

"David Hasselhoff is een arrogante lul. Maar ook een legende."
Honderdzestig optredens in minder dan een jaar, dat is nogal wat. En daar zullen ook vast een hoop interviews aan vastzitten. Misschien dat het daardoor is dat alleen gitarist James Frost (Frost, zoals hij zichzelf voorstelt) op komt dagen voor dit interview, zaterdagmiddag rond een uur of drie aan de vooravond van London Calling.

the_automatic_small.jpg

Toetsenist Alex Pennie, die ons ook was beloofd, is in geen velden of wegen te bekennen. Drummer Iwan Griffiths en zanger/bassist Rob Hawkins zijn bezig met de soundcheck. En misschien is het daardoor dat Frost weinig gemotiveerd lijkt. Het is natuurlijk ook niet niks: je begint een band om maar niks te hóeven, bijvoorbeeld studeren, en vervolgens móet je overal en nergens interviews geven.

Lees verder..



The Rifles

(Door: Spookrijder. Foto's: Tim)

Catchy zonder gimmicks
Bloednerveus zijn ze allebei, aan het begin van het interview. Drummer Grant Marsh en bassist Rob Pyne van The Rifles zijn duidelijk nog niet gewend aan het geven van interviews. Met name Marsh kijkt veel weg, peutert aan de bank en schuifelt continu heen en weer. Rob legt uit dat het normaal gesproken vooral zanger Joel Stoker en gitarist Lucas Crowther zijn die de interviews doen. Maar die doen nu een zogeheten liftsessie (akoestisch optreden in de goederenlift) voor 3voor12, op deze vrijdagmiddag voor aanvang van London Calling.

rifles_klein.jpg

Lees verder..

Meer op File Under over The Rifles (3)



Disco Ensemble

(Interview: Timbo. Foto's: Jens)

Disco Ensemble, meer dan emo
Na het succes in thuisland Finland gaat Disco Ensemble nu serieus proberen om de rest van Europa te veroveren. Tweede album First Aid Kit is eindelijk uit in Nederland en in december komen de heren voor drie optredens naar ons land. Op 7 november stonden ze als onderdeel van de Eastpak Antidote tour in 013, Tilburg. File Under sprak de heren de middag voor het optreden, vlak na de soundcheck, in hun kleedkamer. Miikka (zang), Mikko (drums), Lasse, (bass) en Jussi (gitaar) zijn tevreden over de zaal.

disco_ensemble_1_klein.jpg

Lees verder..

Meer op File Under over Disco Ensemble (5)



Brakes

(Interview: Spookrijder. Foto's: Tim)

"In Nashville maken ze alleen nog de Westlife-variant van country"
"Het wordt waarschijnlijk wel na vijven," zegt de meneer van de platenmaatschappij als ik hem rond half vijf opbel om te vragen waar die gasten van Brakes toch blijven. Want kwart over vier is bij mij nog steeds kwart over vier. Nu al sterallures, denk ik ge√Įrriteerd. En ze klinken nog wel zo pretentieloos en aardig op hun laatste plaat, The Beatific Visions. Maar gelukkig kan de meneer van de platenmaatschappij me gerust stellen. Er waren problemen met de tourbus, waardoor de vier mannen uit Brighton ergens langs een Belgische snelweg stil hadden gestaan. "Maar ze zijn onderweg."

brakes1-crop.jpg

Lees verder..

Meer op File Under over Brakes (5)



Alice Rose

(Interview: André. Foto's: Sophie)

"ik-in-m'n-eentje"
In de kleine filmzaal op de bovenverdieping van poppodium Ekko zit ik in een van de klapstoelen op de eerste rij. Een stoel verderop zit Alice Rose. We kijken allebei even naar het grote lege witte doek tegenover ons. Ze vertelt met wijd opengesperde ogen vol vurig enthousiasme over haar komende release Mora With The Golden Gun, een gefingeerde filmsoundtrack. In gedachte zie ik haar in de rol van geheim agente Mora rondsluipen over dat witte doek. "She's a tough bitch, you know!", vertrouwt ze me toe. Een ander toekomstig project van de goedlachse Deense draagt de toepasselijke titel Daydreamer. Alice Rose ten voeten uit.

Smile!

Lees verder..

Meer op File Under over Alice Rose (4)



Pagina  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  10  |  11