"Ik ben al één keer herkend, of nee twee keer!"
Het is etenstijd in de kelders van poppodium 013 in Tilburg. Het is er gezellig druk. Vanavond spelen verschillende bands van het Excelsior-label in de kleine zaal onder de noemer Fine Fine Music. Vanavond spelen Ghost Trucker, Spinvis en Alamo Race Track. Zanger Ralph Mulder van Alamo Race Track heeft z’n bord vol geschept. Eten en een interview geven tegelijk? Geen probleem voor Ralph. We gaan in één van de kleedkamers zitten. Tijdens het gesprek eet Ralph rustig door, alleen de aardappels vindt hij niet zo lekker. "Die laat ik maar liggen".

#

|

| Eurosonic / Noorderslag 2008 | Eurosonic / Noorderslag 2011 | Haldern 2008 | Interview | Lowlands 2007 | Timbo | 24 januari 2007 - 23:07 | reacties (0)

Ik loop de grootste zaal van Noorderslag voorbij. Snel werp ik een blik naar binnen. Hier is namelijk zojuist de Popprijs uitgereikt. Een prestigieuze prijs. Maar tot nu toe is hij bijna altijd gewonnen door een overbekende band waar ik weinig mee heb. Die dan traditioneel wordt bekogeld met bier. Het zal wel.

Maar het eerste wat ik zie, is de grijze krullenkop van Erik de Jong, nog nat van het bier. Ik hoor "Flamingo", en het grote display achter Spinvis' band laat zien hoe Hanco Kolk in een hoek van het podium een tekening zit te schetsen. Ik hol de zaal in, en ik krijg een gewéldige spanningopbouwende versie van "Smalfilm". En een verpletterende uitvoering van "Het Voordeel van Video". Dit optreden is het enige op heel Noorderslag waarbij ik daadwerkelijk geroerd ben.

#

|

| Crossing Border 2007 | Eurosonic / Noorderslag 2007 | Interview | Stonehead | 14 januari 2007 - 18:22 | reacties (6)

Nadat hij me met breed gebaar voor heeft laten gaan op de trap vinden Robin Proper-Sheppard en ik een goede plek in het verlaten Theehuis van de Melkweg waar we kunnen praten over The God Machine, filosofie en zijn laatste Sophia-plaat Technology won't save us. Luidruchtig wordt nog een "large coffee, laaarge coffee!" besteld - hij moet nog even wakker worden - en dan richt hij zich alweer verwachtingsvol tot mij. Recht in zijn energieke gelaat flap ik de ietwat de plank missende vraag: "is it hard being on the road?" eruit. Gelukkig steekt hij groots en meeslepend van wal.

#

|

| George | GvA | Interview | Tim | 08 januari 2007 - 16:00 | reacties (0)

'Als ik naar huis ga, voelt het alsof ik op vakantie ben.'
Alexisonfire is terug in Amsterdam. Na een half jaartje staat de Canadese band weer in de Melkweg. Samen met This is Hell en vrienden Cancer Bats staan ze in de Oude Zaal. Drie uur voordat het optreden begint is het gezellig druk in de zaal. Alle bands lopen door elkaar heen en de sfeer is relaxed. Zanger George Pettit heeft wel zin in een biertje, voor het interview wijken we daarom uit naar het Melkweg Café. Alexisonfire heeft het naar zijn zin in onze hoofdstad.

#

|

| Interview | Timbo | 19 december 2006 - 23:00 | reacties (0)

"Ik ga niet voor de spiegel staan en denken: ik word ouder en kaler, laat ik eens rustigere muziek gaan maken"
Paradiso, Amsterdam. Over drie kwartier begint Nikola Sarcevic met zijn optreden in de kleine bovenzaal van de poptempel. De soundcheck wordt afgerond en de Zweed zoekt met zijn band de kleedkamer op. Het interview kan plaatsvinden in de 'production room', deelt de tourmanager ons mee. Hij heeft de sleutel van die kamer gekregen, maar heeft geen idee waar die te vinden. Samen gaan we dan maar op zoek! Na zo'n beetje elk slot van de kelder te hebben geprobeerd past de sleutel eindelijk. De 'production room' blijkt niet meer te zijn dan een kamertje van twee bij twee met een bureau en een telefoon. Nikola, die door zijn kaalgeschoren hoofd aan Ed Kowalczyk van Live doet denken, gaat op het bureau zitten.

#

|

| Interview | Timbo | 12 december 2006 - 23:06 | reacties (0)

Catchy zonder gimmicks
Bloednerveus zijn ze allebei, aan het begin van het interview. Drummer Grant Marsh en bassist Rob Pyne van The Rifles zijn duidelijk nog niet gewend aan het geven van interviews. Met name Marsh kijkt veel weg, peutert aan de bank en schuifelt continu heen en weer. Rob legt uit dat het normaal gesproken vooral zanger Joel Stoker en gitarist Lucas Crowther zijn die de interviews doen. Maar die doen nu een zogeheten liftsessie (akoestisch optreden in de goederenlift) voor 3voor12, op deze vrijdagmiddag voor aanvang van London Calling.

#

|

| Interview | Lowlands 2007 | Spookrijder | The Music In My Head 2007 | 01 december 2006 - 23:36 | reacties (1)

"In Nashville maken ze alleen nog de Westlife-variant van country"
"Het wordt waarschijnlijk wel na vijven," zegt de meneer van de platenmaatschappij als ik hem rond half vijf opbel om te vragen waar die gasten van Brakes toch blijven. Want kwart over vier is bij mij nog steeds kwart over vier. Nu al sterallures, denk ik geïrriteerd. En ze klinken nog wel zo pretentieloos en aardig op hun laatste plaat, The Beatific Visions. Maar gelukkig kan de meneer van de platenmaatschappij me gerust stellen. Er waren problemen met de tourbus, waardoor de vier mannen uit Brighton ergens langs een Belgische snelweg stil hadden gestaan. "Maar ze zijn onderweg."

#

|

| Interview | Spookrijder | 23 november 2006 - 23:00 | reacties (4)

"Fuck yeah! We willen zeker de beste zijn"
Danko Jones is de headliner van de Antidote tour die 7 november langskwam in Tilburg. Voor zijn optreden confronteerde File Under hem met enkele uitspraken die hij in het verleden had gedaan en vroeg om verdere uitleg.

#

|

| Interview | Timbo | 13 november 2006 - 16:30 | reacties (3)

Als Obelix die als kind in de ketel met toverdrank viel, zo omschrijft Melle de Boer, zanger en liedjesschrijver van het Haagse Smutfish, zijn relatie met de minder prettige kanten van het leven. Een ellendige jeugd, gevolgd door een zo mogelijk nog ontluisterendere overgang naar het volwassendom zorgden ervoor dat De Boer niet een van de meest gelukkige mensen op aarde is. Maar - geluk bij een ongeluk - wel eentje die zijn onzekerheden, woede en angsten heeft weten om te zetten in even schone als zwarte americana, de muzieksoort waarin Smutfish grossiert.

#

|

| Crossing Border 2006 | Interview | Okkie | 11 september 2006 - 12:30 | reacties (0)

"Ik denk dat het goed is dat we trap naar boven nemen en niet de lift"
Na afloop van het interview loop ik nog even op met Jeroen van Woezik en Michel Tol, respectievelijk zanger en drummer van Absent Minded dat op het punt staat een langverwacht studioalbum uit gaan brengen: The Color Between Black And Blue. Een klein vervelend mannetje van de radio met koptelefoon op de kop en microfoon in de hand vraagt ons wie onze beste vriend is. Niet verwonderlijk noemen Jeroen en Michel hun instrumenten. Uit pure flauwigheid haal ik Jezus maar weer eens van stal, hij heeft me in dit soort situaties altijd goed geholpen. Of we een gospelband zijn. Welja. De jongens proberen het nog recht te breien, maar eerste indrukken zijn moeilijk uit te wissen. Bovendien moet er een trein gehaald worden. Bedankt, File Under.
Om de naam van Absent Minded (en van File Under) nog enigszins te zuiveren volgt hier dan maar het interview.

#

|

| GvA | Interview | 04 september 2006 - 23:00 | reacties (2)

Debuut voor Finn Andrews
Finn Andrews is te laat. Hij heeft een druk programma; interviews met Oor, de Volkskrant en na mij zullen Vrij Nederland en het NRC nog volgen. En passant heeft hij ook nog een studio-optreden voor 3voor12, waarna hij door zal gaan naar Brussel voor eenzelfde interviewronde. The Veils zijn 'hot' of men verwacht in ieder geval dat ze dat binnenkort gaan worden. Bron van al het opgetogen geroezemoes zijn de optredens die the Veils hebben gedaan waarbij ze hun nieuwe materiaal hebben getest op publiek. De combinatie van hun vorige cd The Runaway Found met nummers van de nog uit te komen cd Nux Vomica is goed gevallen bij pers en publiek. Zanger, componist en gitarist Finn Andrews heeft de vorige band ontslagen (zelf houdt hij tijdens het interview consequent vol dat ze 'uit elkaar zijn gegaan') en samen met zijn nieuwe band zal hij deze zomer o.a. optreden op Lowlands, waar ook de cd Nux Vomica gepresenteerd zal worden.

Ook voor File Under is een half uurtje ingeruimd voor een gesprek met de spil van the Veils. Bij binnenkomst is de eerste indruk die hij maakt die van een gekwelde ziel. Finn Andrews is een jonge jongen. Lang, erg mager en een beetje bleekjes. Hij heeft een grote hoed op. Ik krijg een slap zweethandje. Hij heeft een redelijk zachte stem en zijn ogen en gedachten dwalen alle kanten op tot hij de draad weer terug heeft gevonden.

#

|

| Crossing Border 2006 | Interview | Kyka | Lowlands 2006 | 17 augustus 2006 - 23:42 | reacties (1)

'We gaan waar de muziek ons brengt'
'Het is niet altijd interessant te praten over de levens die vandaag de dag worden geleefd. Die hele digitale wereld is toch een beetje zielloos.' Aldus Adam Stephens, een van de twee Two Gallants uit San Francisco. Niet bepaald een quote die je verwacht van een band die zich vrij vertaald "De Rokkenjagers" noemt, naar een verhaal van James Joyce.

Maar het woordenboek geeft meer mogelijkheden. "Ridderlijk" en "nobel" bijvoorbeeld. Ook geen woorden waar je direct aan denkt als je tegenover de wat introverte en scruffy ogende twintigers zit. Maar wel woorden die passen bij de vervlogen tijden waarover ook schrijver Joyce verhaalde. Tijden van een leven in de marge en het recht in eigen hand nemen. Van echte, maar ook van falende mannen. Tijden van een zekere authenticiteit ook.

#

|

| Interview | Okkie | 18 juli 2006 - 23:02 | reacties (0)

'Be vulnerable!'
Zon. Hitte. Metropolis 2006. In de Waterfront-, Patronaat-, Mezztent is het ook heet. Zo heet dat een deel van het optreden van WHY? door velen net buiten de tent wordt gevolgd, in de schaduw. Zo heet, dat zanger Ioni Wolf na een paar nummers zijn lichtblauwe bloes uittrekt, teneinde gigantische zweetplekken te voorkomen. Hij heft zijn handen nogal eens ten hemel. Om zich te excuseren voor een afgezegd optreden in Nederland. Om te zeggen dat hij het fijn vindt dat hij er is.

WHY? is een van de hoogtepunten van de verder wat lauwe editie van Metropolis. Na het optreden spreek ik, in een veel te warme tent die als kleedkamer dient, met Ioni Wolf. Een knappe man, die met zijn snor en krullend haar, dat nu eens niet onder een hiphoppet of dito muts zit, wel wat weg heeft van een jonge Frank Zappa.

#

|

| Interview | Jnnk | 11 juli 2006 - 16:39 | reacties (0)

Britse beloftes doen het bloed van de gemiddelde muziekliefhebber op het vaste land inmiddels niet meer zo gauw in een stroomversnelling geraken. Daarvoor worden ze iets te vaak gedaan en hebben ze bovendien meestal ook iets te weinig om het lijf. Juist als een Engelse band het continent overtrekt zónder veelbelovende NME-quotes in het vaandel mee te dragen ben je geneigd om eens te kijken wat voor vlees we in de kuip hebben.

Kill The Young heet het uit Manchester afkomstige trio dat bestaat uit de broertjes Gorman. Hun debuut met stevige maar vooral melodieuze indiepop verscheen vorig jaar bij het Franse Discograph, wiens A&R manager de band zag spelen in hun thuisstad. Discograph pakte het meteen goed aan. De plaat werd opgenomen met Dimitri Tikovoi (o.a. Placebo) en afgemixt door Flood, die onder andere samenwerkte met U2, Nine Inch Nails en de Smashing Pumpkins.

#

|

| Interview | Okkie | Sophie | 26 juni 2006 - 22:22 | reacties (0)

Sounds of the underground.
De Sounds of the Underground-tour bracht de legendarische New-York-hardcoreband Madball naar 013 in Tilburg. File Under sprak met Hoya, de gezette Latino-bassist. Madball speelde tijdens deze tour met All That Remains, Manntis, Unearth, Terror en Chimaira. Het was de bedoeling een interview te doen met Freddy, voor de onwetenden onder u, dat is de zanger van Madball. Maar ja, die hing ergens rond waar niemand hem kon vinden en de rest van de band was schijnbaar nog aan het slapen. Na een poosje te hebben gewacht kreeg ik te horen dat Hoya het interview wilde doen.

Ook goed, want die speelt ook al vanaf het begin bij de band. Na door wat gangen te hebben gelopen komen we in de kleedkamer waar Hoya zit. De andere bandleden zitten er een computerspel te spelen. Aan de ogen te zien, de slaapresten zitten er nog in, is Hoya inderdaad net wakker. Aan de antwoorden die volgen op mijn vragen is dat ook wel te merken.

#

|

| Interview | 13 juni 2006 - 16:07 | reacties (0)

'Misschien dat ik gewoon helemaal met muziek ga stoppen.'
Eigenlijk had hier een heel ander verhaal moeten staan. Misschien zou het dan niet zo bijster interessant zijn geweest, maar toch had ik dat zelf liever zo gezien. Gewoon het zoveelste interview met een artiest die na jarenlang te hebben moeten knokken eindelijk de waardering krijgt die hij verdient. Alweer zo'n Amerikaan die na een bescheiden succes in Europa dan toch een platendeal in eigen land heeft weten te scoren. Eentje die knopen heeft doorgehakt en klaar is voor een mooie toekomst.

Het zou iemand van The Czars kunnen zijn, bijvoorbeeld. Binnenkort kun je hun verzameling covers Sorry I Made You Cry gewoon in de schappen van de lokale platenboer vinden. Voorheen was deze alleen via de website van Bella Union te bestellen. Het gaat dus voor de wind met The Czars. Toch? Of is hier sprake van niets is zoals het lijkt? Ik belde met zanger John Grant.

#

|

| André | Interview | 30 mei 2006 - 16:02 | reacties (9)

Al maanden zeurde Junior me aan mijn hoofd dat'ie een keer mee wilde naar een concert. En ik hem steeds maar weer vertellen dat dat écht te laat wordt voor een vierjarige en dat bovendien het geluid meestal al te hard is voor zijn vader, dus al helemaal voor hem. Het hielp niet, het gezeur bleef. Ik zocht wel naar concerten die overdag plaats zouden vinden, maar die waren eigenlijk altijd te ver weg of kwamen ongelegen. Toen kwam er het mailtje van distributeur Lucky Dice. Shane Alexander, die zojuist zijn prachtige tweede cd Stargazer afgeleverd had, zou een extra middagconcert geven in Utrecht. In Café de Stad om precies te zijn. Dat was een mooie gelegenheid om Junior te laten proeven aan de geneugten van een live optreden. Alexander speelt zijn muziek namelijk semi-akoestisch, dus te hard zou het ook niet zijn.

Dus ging Junior aan de slag met potloden en papier, want voor zo'n overzeese gast moet je natuurlijk wel een passend cadeau meebrengen. En aangezien Shane ook net vader geworden is, wat is er dan mooier dan een fijne potloodtekening persoonlijk overhandigd door Junior zelf, die vervolgens dichtklapte omdat Engels wel heel eng is. Dus stelde ik zelf Shane maar een handvol vragen die hij met plezier beantwoordde...

#

|

| Interview | Storm | 11 mei 2006 - 20:30 | reacties (1)

In haar thuisland Zweden gooide ze hoge ogen met haar debuutalbum Somebody Outside wat haar in 2004 een Zweedse Grammy voor "Best Newcomer" opleverde. De 27-jarige Anna Ternheim heeft bijna de hele dag geslapen. De sympathieke blondine die zo uit een film van Lucas Moodysson lijkt te zijn gelopen, vertelt me dat ze even moest uitrusten.

Het drukke tourschema waarmee ze de rest van Europa voor zich gaat proberen te winnen blijkt best vermoeiend. Ze verzekert me er echter van dat ze nu wakker genoeg is om geïnterviewd te worden door File Under.

#

|

| André | Eurosonic / Noorderslag 2007 | George | Interview | 19 april 2006 - 23:59 | reacties (3)

Met een laptop kun je meer dan mail versturen
De laptopmuzikant staat meestal niet in hoog aanzien bij de gemiddelde concertganger. Hoewel ook de reguliere bandjeswereld zijn introverte exponenten kent, is het over het algemeen toch wel de laptopmuzikant die naar huis gaat met de eerste prijs voor minst tot de verbeelding sprekende liveperformance.

Nu is het rockgehalte van laptopmuziek meestal ook niet zo heel hoog. Deze staat immers vaak gelijk aan 'intelligente' elektronische muziek. Sfeervol en knap in elkaar geknutseld, maar ook wat abstract. De makkelijker in het gehoor liggende beats lijken op de een of andere manier toch vaak op andere apparaten vervaardigd te worden.

#

|

| Eurosonic / Noorderslag 2007 | Interview | Okkie | 03 april 2006 - 20:19 | reacties (0)

Twee jaar na het verscheiden van het roemruchte Daryll-Ann komt de -zeker op hun laatste platen - belangrijkste songschrijver van de band met een soloplaat. File Under sprak met Paulusma over de periode na Daryll-Ann, de nobele kunst van het liedjesmaken, het belang van bekkens en uiteraard over zijn eerste echte soloplaat, Here We Are.

#

|

| DubbelMono | Interview | 28 maart 2006 - 23:17 | reacties (0)

De vierkoppige punkband Good Riddance uit Santa Cruz is voor twee weken in Europa. Wij hadden een gesprek met de zanger Russ. Lekker rustig in de Tearoom van de Melkweg. Na te hebben gesproken over de band en het nieuwe album, dat komende zomer uitkomt, ging het voornamelijk over politiek en dierenrechten. Daar zullen we hier maar niet teveel op ingaan. Daar komt-ie...

Op pad
Gisteravond zijn we aangekomen voor onze tweeweekse tour door Europa. Vanavond is onze eerste show, hier in de Melkweg. Aan het einde van de tour komen we weer terug in Amsterdam, we vliegen namelijk vanaf hier weer terug naar huis. Dat was voor ons de goedkoopste optie. Ondanks dat Fat Wreck Chords in eerste instantie onze tickets betaalt, vliegen we toch graag zo voordelig mogelijk. Uiteindelijk betalen we indirect toch alles zelf. Daarom hebben we ook een vol programma. Iedere dag hebben we een show, maar daar hou ik wel van.

#

|

| Interview | 15 maart 2006 - 23:00 | reacties (3)

De mooiste Valentijnssingle niet met Valentijn uitbrengen, dat doet de band Delays. Frontman Greg Gilbert is een onvervalste romanticus, schildert in z'n vrije tijd en durft nog altijd hoog te zingen. Op het tweede, meer poppy album
You See Colours wilden de twee paren broers hun live-energie beter overbrengen. Maar ook het idee dat schoonheid persoonlijk is, en dat het iets is wat je zelf moet willen zien. File Under nam een uur te vroeg de trein naar Amsterdam om van Greg en Colin een mooie schets buit te maken.

Met de gitaar nog om de schouders komt Greg de serre van hotel NH Tropen binnenlopen. Hij heeft net een korte sessie gedaan voor een lokaal Leids radiostation, en later die dag speelt hij met bassist Colin bij VPRO's Club
3voor12. De rest van de band zit nog in Engeland: Aaron zit nieuwe songs te schrijven en Rowley is aan het verhuizen. 'Ik heb net gehoord dat er vanavond publiek bij is', zegt Greg. 'Waarschijnlijk spelen we "Hideaway", "Out of Nowhere", "Nearer Than Heaven" en misschien "Waste of Space", die klinken akoestisch het beste.'

#

|

| Interview | Stonehead | 07 maart 2006 - 12:03 | reacties (0)

Van hazelworm tot Grote Prijs
Je bent een gezonde Hollandse jongen met een bovengemiddelde fascinatie voor hazelwormen. Op een van je maandelijkse bezoeken aan de locale dierentuin blijkt ineens dat je hierin niet alleen staat. Maarliefst drie andere gelijkgestemden blijken zich regelmatig aan deze diertjes te vergapen. Jullie raken in gesprek en voor je het weet sta je elk weekend op een podium muziek te maken en moeten de hazelwormen het voortaan met elkaar doen.

We hebben het over de jongens van Silence Is Sexy, die elkaar volgens de officiële lezing ergens in 2004 op deze manier ontmoetten. Jammer voor de hazelwormen misschien ('de enige levendbarende reptielen, wist je dat?' probeert gitarist Pim van de Werken me te enthousiasmeren), maar goed voor de muziekliefhebber, want die heeft er weer een veelbelovend bandje bij.

#

|

| Interview | Okkie | 15 februari 2006 - 14:02 | reacties (2)

Before My Band Explodes???
En toen was daar ineens een nieuwe plaat van Caesar. Verhip, denk je; die bestonden ook nog. Of toch niet. Want de nieuwe cd blijkt vol te staan met eerder opgenomen maar voor een deel niet eerder uitgebracht materiaal. Een laatste levensteken wellicht, voordat de stekker er definitief uit gaat? De titel Before My Band Explodes lijkt dit vermoeden te bevestigen. Tijd voor een afsluitend interview met de band die samen met onder andere Daryll Ann en Johan zo'n tien jaar geleden onderdeel was van een indie-golf die vanuit het Excelsior-label Nederland overstroomde.

#

|

| Interview | Okkie | 31 januari 2006 - 22:21 | reacties (1)

Een avondje Spaans-Nederlandse indierock in de Bovenzaal van Paradiso, georganiseerd door het Spaanse label Astro Discos. De Spaanse "post-rock" band Camping bijt het spits af en met de cd-verkopers - die bij dit soort evenementen immer achter het vertrouwde tafeltje bij de ingang zitten - verbaas ik me er enigszins over dat Schwarz, de tweede Spaanse band van vanavond, de avond zal afsluiten. Het Nederlandse Mist zal toch het meeste publiek trekken, overwegen we. Misschien steekt er toch logica achter. Het Mistpubliek zal over het algemeen wat eerder komen - en dus wat van Camping meepikken -, na afloop wellicht nog wat blijven hangen - en dus ook nog wat van Schwarz meekrijgen.

#

|

| Interview | 09 januari 2006 - 23:55 | reacties (0)