Af en toen heb ik een periode dat de Motown- en Staxplaten van zolder gehaald worden. Wat me dan altijd weer opvalt is dat de begeleiding zo geweldig is. De muzikanten waren dan ook gerenommeerde studiomuzikanten die van wanten wisten. Ik moest daar aan denken toen ik een schijfje van The Jig toegeschoven kreeg. Niet dat ze veel op hebben met vocalen, ze houden het grotendeels instrumentaal, maar het is vooral de keuze aan instrumentarium die opvalt: de blazers, het gitaarspel, de baspartijen en een retro orgeltje. Door het ontbreken van de vocalen hebben de instrumenten bij toerbeurt de kans om te schitteren. Het blijft echter altijd binnen de grenzen van het liedje. The Jig is een zevenkoppige band uit Amsterdam die op Proximo Disco alle aandacht vanaf de eerste seconde naar zich toetrekt. In acht tracks is het dus instrumentaal en op drie nummers is er een zanger (Ruben Seyferth) met een Princefeel. Het had niet per sé gehoeven. Het funkt, discoot en swingt zo ook wel als de neten.
mij=Incrowd
File: The Jig – Proximo Disco
File Under: Party time