Speedy Gonzales - Electric Stalker

Dat Tommy Denander een bezig baasje is, is nog een understatement. Inmiddels is hij twintig jaar actief als muzikant en heeft hij op meer dan 900 albums credits als gitarist, zanger, toetsenist, producer of nog iets anders. Geen wonder dat hij in 1993 een stevige burn-out kreeg. Volgens Denander zelf is hij daar nog steeds niet helemaal overheen. Dat zou je niet zeggen als je zijn productie in 2005 bekijkt: meer dan 60(!) albums, waaronder die van Philip Bardowell, Locomotive Breath, Jaded Heart en - binnenkort in dit theater - Ambition. Als je de lijst bekijkt van muzikanten waarmee hij gewerkt heeft, kun je alleen maar concluderen dat iedereen die iets is in de AOR ooit met hem op een album heeft gestaan. Speedy Gonzales is een van zijn eigen projecten, naast zijn bands Prisoner en Talk of the Town. Zanger is Thomas Vikström (ex-Candlemass, Talk of the Town) en de ritmesectie wordt gevormd door Marcel Jacob (Talisman, Malmsteen) en Daniel Flores (Mind's Eye). Dat zijn niet de minste muzikanten en dat hoor je terug op deze cd. Het is niet zozeer AOR - met deze naam zou dat ook wat merkwaardig zijn - maar een Amerikaans klinkende variant op de New Wave of British Heavy Metal. Met andere woorden: uptempo songs, goede riffs, op zijn tijd gillende solo's en een zo nu en dan Biff Byford- of Rob Halfordachtig gillende zanger ("Electric Stalker"!), maar ook fraaie koortjes waardoor het soms weer wat aan het steviger werk van Journey doet denken ("Do you know where the kids go"). De productie had misschien iets rauwer gemogen, maar verder valt er weinig te klagen over deze cd. Okee, een geheide metalklassieker zit er niet tussen, maar het rockt als de neten!

Het best album van 2006 tot nu toe.
Maar tsjonge tsjonge tsjonge wat een domme naam.
Waarom niet meteen Steel Dragon dan.

Zeg er het uwe van...