Breton / Diagrams
Hot Chip is een band die niet echt 'in mijn systeem' zit, en waar ik het dus zelden over heb. Om het goed te maken ditmaal twee groepen waarvoor dat zeker wél geldt. Breton klinkt als een gruizige versie van hun Londense stadgenoten. Ik dacht zelf echter eerst aan Tom Vek. De uit beeld geraakte multi-instrumentalist maakte in 2005 het alleraardigste We Have Sound. Een album met dezelfde soort nonchalante refreintjes (noem het een Beck-tic) die we bij Breton aantreffen. Breton is wel een stuk duisterder van toon. Wat dat betreft hebben ze zich duidelijk door hippe dubsteppers laten beïnvloeden. Eigenlijk wacht je constant op een wapperende baslijn, of een drum & bass-versnelling. Een liedje als “Interference” komt daar nog het dichtst bij in de buurt, met zijn scheurende synthesizers. Helaas verknalt de band het nummer met jolige 'wohohoo'-tjes. Zo wil het wat te voorzichtige Other People's Problems maar niet écht gaan spetteren, alsof de liedjes achter een laag smog schuilgaan. In het rustpuntje “2 Years” werkt dat kortstondig juist in het voordeel van de groep. Met een strijkje, weifelende 'whatever happened'-vocalen en bovenal een heerlijk gefilterde vocale diva-sample benadert Breton even een topper als Jamie xx.
Diagrams is ook bijzonder electro-indiepoppy, maar ziet de zaken een heel stuk zonniger in. Voor een groep met een voormalig lid van Tunng aan het roer staan er op Black Light opvallend weinig folky liedjes, of je moet de overduidelijke 'nod' naar Sufjan Stevens-cheerleaderkoortjes in “Antelope” eronder scharen. Diagrams blinkt niet uit in originaliteit, wél in variatie. “Tall Buildings” is een leip alternatief danshitje dat, ware het een paar jaar eerder uitgebracht, vast zijn weg had gevonden naar de succesvolle DJ-Kicks mix van oppernerd Erlend Øye. Blanke jongens op de dansvloer, shaking it like they don't care! Als de jongens Diagrams het tempo wat laten dalen en de synths inruilen voor meer standaard bandbegeleiding, krijgen hun liedjes een bijna loungy psychedelisch tintje. Ook door het nadrukkelijk (zo u wil, eigenzinnig) gearticuleerde Brits van Sam Genders doen ze niet zelden denken aan de vreemde regenboogwereld van de Welshe Super Furry Animals. Voorlopig mist Diagrams nog wel een paar echt gouden melodieën, maar ook zonder knallers van hits is het hier best goed toeven. 'Ooh, isn't this good, look at the beautiful faces that gather round'.
File: Breton - Other People's Problems
File Under: De grote stad in grofkorrel
File Audio: [Breton-Space]
File: Diagrams - Black Light
File Under: Instagram-pret
File Audio: [Diagrams-Space]
Vet hoor, dat Breton. Helemaal niet zo ontoegankelijk als waar ik bang voor was, grijpt zelfs terug op psychedelicapop à la Yeasayer met die koortjes.
ik moest erg lachen om de Pitchfork recensie die weer eindeloos doorwauwelde over de teksten (en een dikke onvoldoende gaf)
ik zeg 6.4
(Diagrams: 7.1)
Hoe meer interviews je met Breton leest, hoe meer respect je voor ze krijgt. Geluidskunstenaars, filmmakers, noem maar op. Hun tracks barsten ook van de ideeën. Maar als je dan onder de YouTube-video bij "Pacemaker" (waarin een vioolarrangement van Hauschka zit) een reactie ziet staan dat het nummer wel erg lijkt op "Ketto" van Bonobo, dat enkel dezelfde herhalende melodielijn heeft, ga je je wel afvragen wat de meerwaarde van al die geluiden en bass dan is.
Clipje bij Bretons "Population Density" http://thefourohfive.com/tv/breton-population-density
Allerlei tracks in een mix: https://soundcloud.com/bretonlabs/breton-other-djs-problems