‘I’ve got to get to work on the chorus of this song right now.’ Met een bandnaam als Foxygen kan de luisteraar geen serieuze muziek verwachten, en opener “Work” bevestigt dat vermoeden moeiteloos. Lekker meta bezingt de zanger zijn ‘baan’, in een refrein dat overigens best wat meer werk had kunnen gebruiken! Het duo continueert hun tong in de wang-rock met liedjes die stuk voor stuk nauwelijks serieus vallen te nemen. Zelfkennis ontbreekt niet, en dat moet ook wel, hoe anders jezelf op de hak te nemen? ‘I am never gonna be black.’ Op muzikaal en ironisch vlak doet Seeing Other People me denken aan de Belgenpop van Das Pop en Admiral Freebee. Ook zij interpoleren er lustig op los, in de beschermende onzichtbaarheidsmantel van de (pseudo)komiek. Ik veerde pas echt op toen de pastiche door die muur van spotzucht breekt. Alex Cameron lukte dat ooit eens een heel album lang. Hij verwerd op Jumping the Shark tot zijn masker van verlepte rockster. Foxygen krijgt het (voor even) voor elkaar in “The Thing Is”. Niet geheel toevallig is dat een hit vol hamerende Bruce Springsteen-piano’s en Roy Orbison-croons – twee mannen die de larger than life-attitude tot in hun kleinste teen belichamen. Bij de nerds van Foxygen volgt dan pas de oprechte zelf-onthulling van lonely boys met (te) grote dromen. ‘I must be driven to succes but I can’t find the keys to my car.’
Jagjaguwar
File: Foxygen – Seeing Other People
File Under: Is het een grap of om te huilen?
File Audio: [Bandcamp]