Nickolas Mohanna – Smoke

Een van de leukste en meest verrassende nineties-hits is en blijft, wat mij betreft, “The Box” van Orbital. Een spookachtige trip met gesamplede klavecimbel, door de wonderlijke botsing van stijlelementen intrinsiek tijdloos. Wikipedia geeft (daarom) als genre wijselijk het generieke ‘electronica’. Misschien moet ik die benaming hier ook maar eens …

Daniela Savoldi – Ragnatele

Onlangs bezocht ik een uitvoering van het Cello Octet, die tijdens deze tournee samenwerken met de vliegensvlugge Japanse pianiste Maki Namekawa. Op het programma: soundtracks van Philip Glass, de ongekroonde koning der minimalisten. Mijn favoriete moment bevond zich in een Dracula-passage. De cellisten tokkelden als bezetenen op hun instrument, de …

Angela Kinclzy – Silent

It’s like the light, — A fashionless delight It’s like the bee, — A dateless melody. It’s like the woods, Private like breeze, Phraseless, yet it stirs The proudest trees. It’s like the morning, — Best when it’s done, — The everlasting clocks Chime noon. Een gedicht op File Under. …

AKE – I Remember The Trees

Door een mooi toeval verkeerde ik een week lang in droneland. Ambient van het zwaarste soort. Niet langer kan men dan nog spreken van ‘meubelmuziek’. Flauw geformuleerd: Satie wordt Satan, wanneer duistere blokken de kamer vullen. Allereerst gaf ik Fennesz’ nieuwe album een nieuwe kans. Grote voorganger Pitchfork doopte Agora …

Foxygen – Seeing Other People

‘I’ve got to get to work on the chorus of this song right now.’ Met een bandnaam als Foxygen kan de luisteraar geen serieuze muziek verwachten, en opener “Work” bevestigt dat vermoeden moeiteloos. Lekker meta bezingt de zanger zijn ‘baan’, in een refrein dat overigens best wat meer werk had …

Joni Void – Mise En Abyme

Een week of wat terug, mokte ik dat het nieuwe album van Visible Cloaks conceptuele kansen onbenut liet. Hoe anders gaat Joni Void te werk. Visueel klopt alles, en muzikaal rolt zijn synths-exercitie ook al stukken beter uit. Zou het toeval zijn? Eerst het conceptuele. Een Lynchiaans verwrongen zelfportret siert …

Abram Shook – The Neon Machine

Twee Nederlandse muzikanten die solo in eigen land nooit echt groot zijn geworden, lijken hun sporen op de Amerikaan Abram Shook te hebben nagelaten. In het geval van Bastian (de beatmaker van de Jeugd van Tegenwoordig) zal dat wel toeval zijn. Iedereen kan een Commodore kopen – of wat retro-synth-presets …

HTRK – Venus in Leo

Tijdens een Vuelta-etappe babbelden Jeroen van Belleghem en Karsten Kroon over popmuziek. Een lokale band passeerde de revue. De stijl? ‘Indie kunstmuziek’, opperde Jeroen. Karsten diende hem, zoals altijd, van repliek. ‘Indie is toch allang mainstream geworden.’ Het Australische HTRK, is zo bezien geen indie. Hoewel het duo al een …

Spindle – MicroExpressions

André Kuijpers en bovengetekende zijn rocksterren in Breda. Dat zegt weinig, het gaat ten slotte om een cultuurbarbarendorp. Ik vermeld een en ander slechts uit overwegingen der zuiverheid. (IJdelheid is ons Brabo’s vreemd.) Als muzikanten zijn we elkaar dan ook op verschillende momenten tegengekomen. Ik herinner me een fotosessie, a …

Almagest! – Fun House Mirrors

Er bestaan minstens drie soorten experimentele muziek, hypothetiseer ik. In het gebruikte geluid (noise), in songstructuur (ambient) en in sfeer. Een, toegegeven, wel wat lastig te definiëren derde groep, om nog te zwijgen over het vluchtige woordje ‘sfeer’. Toch kan Italiaanse Almagest! hier als voorbeeld dienen. Het geluid van de …