The Sidekicks – Texas Of The North

Eigen Beheer

Eigenlijk heb ik me qua landschap nooit afgevraagd of Texas nou op Groningen lijkt, maar het zou zowaar kunnen. Geen idee. De overeenkomst zou ook wel iets met de bluesmuziek te maken kunnen hebben. Bluesband The Sidekicks komt uit Groningen en deze release heeft als titel meegekregen Texas Of The North, vandaar dus mijn gedachten. The Sidekicks bestaan uit oude knarren die je zou kunnen kennen als Hans van Lier & The Sidekicks, maar Van Lier is inmiddels geen onderdeel meer van deze bluesband. Het album was echter al klaar, en zo horen we naast nummers waar Van Lier aan meeschreef ook zijn gitaarwerk. Weggooien is ook al zoiets. Maar goed, inmiddels is er een vervanger dus kwam de plaats alsnog uit. De foto op de hoes heeft wel wat en de stempel ´Made In Meulnhorn´, de thuisbasis, is wel grappig. Het gaat echter om de muziek, en er is niets mis met hun blues. Op zang is er Ted de Haan. Hij heeft een lekkere strot, er zijn twee gitaristen, een bassist en nog een drummer. Bovendien worden er de nodige kundige muzikanten toegevoegd. Dat begint al meteen op opener “Minnesota Mama” met een vette bluesharp. Het is zo’n nummer die een café op zijn kop zet, waar het bier rijkelijk van gaat stromen en waarna het zweet van de muren klotst. The Sidekicks houden zich echter in het volgende nummer ”On My Own” in. Er is wel ruimte om bij te komen en om lekker luchtgitaar te spelen, maar hierna gaat het in “Boogie Disease” in een lekker tempo verder. De temperatuur stijgt. Om hierna weer af te koelen in “This Is The Blues”, waar ik wel aan die andere Noorderling Harry Muskee moet denken. Zo kan ik wel even doorgaan. Persoonlijk vind ik dan een nummer als Land Of Hope dan weer wat te poppy en vooral teveel `lalalala´. Maar goed als ik dan een track als “Leaving Home” hoor dan is het wat mij betreft weer prima in orde. Of een “Best Days” die toch wat te gladjes is, maar als je dan “Not An Angel” hoort dan is het wat mij betreft weer goed. Kortom een plaat waar je je niet voor hoeft te schamen, en weer een bewijs dat er genoeg fijne bluesbands in ons land bestaan. Ook in Groningen.


File: The Sidekicks – Texas Of The North
File Under: Groningse bluesmannen

File Social: [Twitter] [Facebook]

Jeff Healey – Holding On: A Heal My Soul Companion

Provogue

RespectAlweer een nieuwe Jeff Healey? Jawel. Er was kennelijk nog materiaal over dat om wat voor reden dan ook niet op het vorige album Heal My Soul terecht is gekomen. Het had er nog best bij gekund. Maar goed, de vijf tracks zijn hier dus alsnog te bewonderen. De tweede “Every Other Guy” is een typisch poppy bluesnummer. Het is de Healey zoals we die kennen uit het begin van zijn carrière. Het mooist vind ik echter het instrumentale “CNIBlues”. Het laat zijn kracht als gitarist horen. Na vijf tracks is besloten er een live optreden uit Oslo 1999 achteraan te gooien. Negen tracks waaronder eigen nummers en covers. Bluescovers van Robert Johnson (“Dust My Broom”) en B.B. King (“How Blue Can You Get”), maar ook covers uit de popmuziek zoals Stealers Wheel (“Stuck In The Middle With You”) en The Beatles (“Yer Blues”). Een prima optreden, maar behoorlijk aan de korte kant. Ik kan met niet voorstellen dat dit het hele optreden is. Toch is het een fijn en energiek optreden. En ja, we missen Jeff Healey. De dag van zijn dood 2 maart 2008 was een zwarte dag in de geschiedenis van de bluesgitaristen. Nu maar wachten op de tracks van het concert die mogelijk nog op de planken liggen.

File: Jeff Healey – Holding On: A Heal My Soul Companion
File Under: Beetje vreemd van samenstelling maar wel lekker

File Social: [Facebook]

White Zombie – It Came From N.Y.C.

White Zombie - It Came From N.Y.C.Nog voordat Rob Zombie vorig jaar oppersterk terugkwam met een nieuwe White Zombie-plaat ruimde hij zijn zolder op en kwam de eerste probeersels tegen die hij verzamelde onder de noemer: It Came From N.Y.C. Die titel dekte de lading. Want, als het schijfje al iets aangeeft, dan is het dat we bijna nergens herkennen wat het karakteristieke “Thunder Kiss ‘65”-geluid zou worden. We horen vooral een punky noiseband die de repetitiehokken deelde met Sonic Youth en Swans. Zombie was nog gewoon een rare crusty zonder voorliefdes voor comics, cartoons en horrorverhaaltjes. Gaandeweg hoor je de invloeden van bijvoorbeeld The Misfits binnendringen. Dan pas wordt duidelijk dat White Zombie sleutelt aan een geluid dat de alternatieve herrie van Butthole Surfers en Birthday Party ontstijgt. De band probeerde tal van uitstapjes richting de sludge en drone, maar moest uiteindelijk tot de conclusie komen dat de tempoversnellingen het meest zouden doen voor White Zombie. “Demonspeed” verklapt pas voor het eerst de blauwdruk met de ‘hooks’ die later kenmerkend zouden worden. Al met al geen geweldig muzikaal album, maar wel een precieze verzameling waarbij je per song de bouwstenen hoort die het huidige geluid van White Zombie bepalen. Bovendien hoor je terug hoe Rob Zombie uiteindelijk het spelen van metalriffs in de vingers heeft gekregen. Da’s op zich al best vermakelijk.

mij=The Numero Group

File: White Zombie – It Came From N.Y.C.
File Under: Pre-White Zombie

Jaarlijst 2016: Stonehead

1. Radiohead – A Moon Shaped Pool
2. The Divine Comedy – Foreverland
3. Roosevelt – Roosevelt
4. Kaytranada – 99,9% + 0,001% mixtape
5. Shura – Nothing’s Real
6. De Staat – O
7. Vaults – Caught In Still Life
8. M83 – Junk
9. Perturbator – The Uncanny Valley
10. The Lemon Twigs – Do Hollywood

11. Nine Inch Nails – Not The Actual Events EP
12. The Avalanches – Wildflower
13. Danny Brown – Atrocity Exhibition
14. Teminite – Inception
15. CRX – New Skin
16. Compact Disk Dummies – Silver Souls
17. Dubiosa Kolektiv – Happy Machine
18. Carly Rae Jepsen – Emotion (side b)
19. Soft Hair – Soft Hair
20. Fleddy Melculy – Helgië
21. Hudson Mohawke – Ded Sec Watch Dogs 2
22. Massive Attack – Ritual Spirit EP
23. Machinedrum – Human Energy
24. Noisia – Outer Edges
25. Weaves – Weaves
26. Public Service Broadcasting – The Race for Space / Remixes (remixalbum)
27. Honne – Warm on a Cold Night (album + remix album)
28. Charlie XCX – Vroom Vroom EP
29. Trentemoller – Fixion
30. Blossoms – Blossoms

Speciale vermelding: mashup-album Daft Science – Coins (uit 2014, maar de hype kwam pas dit jaar)

Lowlands Zaterdag

Het heeft zijn voordelen, als je verslag mag leggen van Lowlands. De verslagen van File Under worden ’s ochtends geschreven in het perscentrum en dat staat op een deel van het terrein, dat dan nog afgesloten is. Met je persbandje mag je er wel op en dan kom je op een heerlijk stille festivalweide, waar de laatste voorbereidingen voor de dag nog in volle gang zijn. De dag is nog jong en de lucht is zwanger van de verwachtingen over wat nog komen gaat. Een fijn begin van de dag. Maar eerst de dag van gisteren recapituleren!

MattCorby-8931_sml

Lees verder Lowlands Zaterdag