Big Time Bossmen – Working On A Plan

Rootz Rumble / Donor Prodcutions / Sonic Rendezvous

Big Time Bossmen – Working On A PlanWat een krachtige hoes, dit moet wel muziek zijn met een link naar de muziek van weleer. Het had zomaar gekund dat Big Time Bosman een one man band was, maar dat is niet zo: het is een kwartet. Inderdaad, de bandnaam is ook Bossmen. De muziek heeft inderdaad banden met vroeger, en om precies te zijn met de rockabilly. Dit is echter de basis, hierop is de muziek opgebouwd met rock ‘n’ roll-, blues-, folk- en swamprock-stenen. In de verte hoor je Elvis Presley en vooral ook Chris Isaak. Dit laatste niet zozeer in de muziek, maar vooral in de zang. David Bouwens gaat ook alle kanten op met zijn stem. Alhoewel ik het hem niet nadoe, is het op den duur wel wat vermoeiend en irriteert het me zelfs wat. Met de muziek is echter weinig mis. De songs zijn afwisselend en lekker rauw. Als je weet dat het Belgen zijn, dan zal ik nog even Seatsniffers’ Walter Broes noemen. Met hem hebben ze in de studio gezeten voor demo-opnames. Zijn naam wordt echter nergens meer genoemd. Dat hoeft ook niet want hun debuut Working On A Plan heeft genoeg eigen smoel.


File: Big Time Bossmen – Working On A Plan
File Under: Bouwen op een fundament van rockabilly

File Social: [Facebook]

Zitakula – Oasis

Eigen Beheer / Audiomaze

Zitakula - OasisHet had de zomersoundtrack 2017 kunnen zijn, Oasis van het Amsterdamse Zitakula. Ware het niet dat een mens ook niet alles tegelijk kan luisteren, en dus bleef het in april verschenen debuut bij mij even liggen. Normaliter hebben de Nederlandse releases voorrang, maar het was me even ontgaan dat dit Nederlands was. Als ik de cd had gedraaid, dan was me dit ook niet opgevallen, want Zitakula brengt een crossover van afrobeat, soul, rock en zelfs rap. Wel grappig om te lezen dat zangeres Sandy Miessi Bakomi (Congo – België) pas vier maanden voor de opnames aan de band werd toegevoegd. Aan de ene kant zou deze plaat best instrumentaal uitgebracht kunnen worden, zoals Jungle By Night. Aan de andere kant geeft het toch wel een extra dimensie met haar fijne stem en rapkwaliteiten. Oasis is een feestje waarop gedanst kan worden, het zonnetje gaat meteen schijnen en is een avontuurlijk geheel. Voor de productie heeft Wibaud Burkens goed werk verricht, de productie is helder en lijkt live opgenomen. Nergens is het geforceerd en er wordt heerlijk op getoeterd. Dan kun je al weinig bij mij verkeerd doen. Ik heb nog wel het gevoel dat de band nog wat aan het zoeken is. Van mij mag het allemaal nog net wat ruiger, maar dat zal – afsluitstukje cliché – op het podium ongetwijfeld er helemaal uit komen.

De komende tijd zijn ze nog live te bewonderen in Amsterdam, Goes, Wageningen en Leeuwarden. Check hun website voor optredens.


File: Zitakula – Oasis
File Under: Warmte

File Social: [Facebook] [Instagram]

The Limboos – Limbootica

Penniman Records

Women firstHet leuke aan het schrijven voor een blog als File Under is dat je met muziek in aanraking komt die anders totaal langs me heen gegaan was -we zoeken overigens nog schrijvers. Neem nu de release van The Limboos. Ooit van gehoord? Ik niet. Ik dacht met een of andere flauwe bandnaamgrap van Limburgers te maken te hebben, maar niets van dit alles. The Limboos komen uit Spanje (Madrid). Ze brengen eigen old skool R&B-nummers met een zogeheten exotische inslag. Limbootica is hun tweede album, en van voor tot einde een groot feestje. Dit is van die muziek die je op onze nationale radio niet meer hoort en waar ik heimwee krijg naar programma’s als Stompin’. Maar goed, dit vijftal gaat er behoorlijk op los in een productie die lekker nostalgisch aandoet. Soms instrumentaal, maar meestal met zang. De gitaar en orgeltje geeft het een sixtiesfeel mee, en dan is mijn weerstand per definitie als gebroken. Ik zie dat ze vooral toeren in hun thuisland en dat is voor ons minder mooi. Maar buiten dat mogen ze wel wat meer aandacht krijgen bij ons, hopelijk zorgt dit stukje hier enigszins voor.


File: The Limboos – Limbootica
File Under: Nostalgie

File Social: [Twitter] [Facebook] [Instagram]

The Sidekicks – Texas Of The North

Eigen Beheer

Eigenlijk heb ik me qua landschap nooit afgevraagd of Texas nou op Groningen lijkt, maar het zou zowaar kunnen. Geen idee. De overeenkomst zou ook wel iets met de bluesmuziek te maken kunnen hebben. Bluesband The Sidekicks komt uit Groningen en deze release heeft als titel meegekregen Texas Of The North, vandaar dus mijn gedachten. The Sidekicks bestaan uit oude knarren die je zou kunnen kennen als Hans van Lier & The Sidekicks, maar Van Lier is inmiddels geen onderdeel meer van deze bluesband. Het album was echter al klaar, en zo horen we naast nummers waar Van Lier aan meeschreef ook zijn gitaarwerk. Weggooien is ook al zoiets. Maar goed, inmiddels is er een vervanger dus kwam de plaats alsnog uit. De foto op de hoes heeft wel wat en de stempel ´Made In Meulnhorn´, de thuisbasis, is wel grappig. Het gaat echter om de muziek, en er is niets mis met hun blues. Op zang is er Ted de Haan. Hij heeft een lekkere strot, er zijn twee gitaristen, een bassist en nog een drummer. Bovendien worden er de nodige kundige muzikanten toegevoegd. Dat begint al meteen op opener “Minnesota Mama” met een vette bluesharp. Het is zo’n nummer die een café op zijn kop zet, waar het bier rijkelijk van gaat stromen en waarna het zweet van de muren klotst. The Sidekicks houden zich echter in het volgende nummer ”On My Own” in. Er is wel ruimte om bij te komen en om lekker luchtgitaar te spelen, maar hierna gaat het in “Boogie Disease” in een lekker tempo verder. De temperatuur stijgt. Om hierna weer af te koelen in “This Is The Blues”, waar ik wel aan die andere Noorderling Harry Muskee moet denken. Zo kan ik wel even doorgaan. Persoonlijk vind ik dan een nummer als Land Of Hope dan weer wat te poppy en vooral teveel `lalalala´. Maar goed als ik dan een track als “Leaving Home” hoor dan is het wat mij betreft weer prima in orde. Of een “Best Days” die toch wat te gladjes is, maar als je dan “Not An Angel” hoort dan is het wat mij betreft weer goed. Kortom een plaat waar je je niet voor hoeft te schamen, en weer een bewijs dat er genoeg fijne bluesbands in ons land bestaan. Ook in Groningen.


File: The Sidekicks – Texas Of The North
File Under: Groningse bluesmannen

File Social: [Twitter] [Facebook]

Jeff Healey – Holding On: A Heal My Soul Companion

Provogue

RespectAlweer een nieuwe Jeff Healey? Jawel. Er was kennelijk nog materiaal over dat om wat voor reden dan ook niet op het vorige album Heal My Soul terecht is gekomen. Het had er nog best bij gekund. Maar goed, de vijf tracks zijn hier dus alsnog te bewonderen. De tweede “Every Other Guy” is een typisch poppy bluesnummer. Het is de Healey zoals we die kennen uit het begin van zijn carrière. Het mooist vind ik echter het instrumentale “CNIBlues”. Het laat zijn kracht als gitarist horen. Na vijf tracks is besloten er een live optreden uit Oslo 1999 achteraan te gooien. Negen tracks waaronder eigen nummers en covers. Bluescovers van Robert Johnson (“Dust My Broom”) en B.B. King (“How Blue Can You Get”), maar ook covers uit de popmuziek zoals Stealers Wheel (“Stuck In The Middle With You”) en The Beatles (“Yer Blues”). Een prima optreden, maar behoorlijk aan de korte kant. Ik kan met niet voorstellen dat dit het hele optreden is. Toch is het een fijn en energiek optreden. En ja, we missen Jeff Healey. De dag van zijn dood 2 maart 2008 was een zwarte dag in de geschiedenis van de bluesgitaristen. Nu maar wachten op de tracks van het concert die mogelijk nog op de planken liggen.

File: Jeff Healey – Holding On: A Heal My Soul Companion
File Under: Beetje vreemd van samenstelling maar wel lekker

File Social: [Facebook]

White Zombie – It Came From N.Y.C.

White Zombie - It Came From N.Y.C.Nog voordat Rob Zombie vorig jaar oppersterk terugkwam met een nieuwe White Zombie-plaat ruimde hij zijn zolder op en kwam de eerste probeersels tegen die hij verzamelde onder de noemer: It Came From N.Y.C. Die titel dekte de lading. Want, als het schijfje al iets aangeeft, dan is het dat we bijna nergens herkennen wat het karakteristieke “Thunder Kiss ‘65”-geluid zou worden. We horen vooral een punky noiseband die de repetitiehokken deelde met Sonic Youth en Swans. Zombie was nog gewoon een rare crusty zonder voorliefdes voor comics, cartoons en horrorverhaaltjes. Gaandeweg hoor je de invloeden van bijvoorbeeld The Misfits binnendringen. Dan pas wordt duidelijk dat White Zombie sleutelt aan een geluid dat de alternatieve herrie van Butthole Surfers en Birthday Party ontstijgt. De band probeerde tal van uitstapjes richting de sludge en drone, maar moest uiteindelijk tot de conclusie komen dat de tempoversnellingen het meest zouden doen voor White Zombie. “Demonspeed” verklapt pas voor het eerst de blauwdruk met de ‘hooks’ die later kenmerkend zouden worden. Al met al geen geweldig muzikaal album, maar wel een precieze verzameling waarbij je per song de bouwstenen hoort die het huidige geluid van White Zombie bepalen. Bovendien hoor je terug hoe Rob Zombie uiteindelijk het spelen van metalriffs in de vingers heeft gekregen. Da’s op zich al best vermakelijk.

mij=The Numero Group

File: White Zombie – It Came From N.Y.C.
File Under: Pre-White Zombie

Jaarlijst 2016: Stonehead

1. Radiohead – A Moon Shaped Pool
2. The Divine Comedy – Foreverland
3. Roosevelt – Roosevelt
4. Kaytranada – 99,9% + 0,001% mixtape
5. Shura – Nothing’s Real
6. De Staat – O
7. Vaults – Caught In Still Life
8. M83 – Junk
9. Perturbator – The Uncanny Valley
10. The Lemon Twigs – Do Hollywood

11. Nine Inch Nails – Not The Actual Events EP
12. The Avalanches – Wildflower
13. Danny Brown – Atrocity Exhibition
14. Teminite – Inception
15. CRX – New Skin
16. Compact Disk Dummies – Silver Souls
17. Dubiosa Kolektiv – Happy Machine
18. Carly Rae Jepsen – Emotion (side b)
19. Soft Hair – Soft Hair
20. Fleddy Melculy – Helgië
21. Hudson Mohawke – Ded Sec Watch Dogs 2
22. Massive Attack – Ritual Spirit EP
23. Machinedrum – Human Energy
24. Noisia – Outer Edges
25. Weaves – Weaves
26. Public Service Broadcasting – The Race for Space / Remixes (remixalbum)
27. Honne – Warm on a Cold Night (album + remix album)
28. Charlie XCX – Vroom Vroom EP
29. Trentemoller – Fixion
30. Blossoms – Blossoms

Speciale vermelding: mashup-album Daft Science – Coins (uit 2014, maar de hype kwam pas dit jaar)