Als ik vroeger even helemaal los moest, dan draaide ik altijd snel een tapeje met grindcore. Dan had ik de ruis uit mijn hoofd zo verwijderd of mijn ergernis opzij gezet en kon ik er weer met frisse tegenzin tegenaan. Tegenwoordig doe ik dat anders. Dan pak ik bijvoorbeeld een …
Een stukje schrijven over Before Their Eyes’ derde cd Untouchable is eigenlijk het schrijven van een stukje over een band die niet meer is. Althans niet meer in de huidige line-up. Zanger Nick Moore liet namelijk de rest van de band verbijsterd achter toen hij begin april via zijn Twitter …
Het ontbreken van het woordje ‘The’ in de bandnaam had me al moeten triggeren, maar dat deed het niet. Dus dacht ik: ‘He, leuk, een nieuw album van Glen Hansard en zijn maten.’ Daar kwam ik mooi bedrogen uit. Frames komt niet uit Ierland, maar uit Duitsland. En in plaats …
De heren van Zero 7 hebben een neusje voor het uitkiezen van vrouwen voor hun gastvocalen. Stuk voor stuk bleken het voltreffers, en bijna altijd ook zangeressen die solo ook hun mannetje staan. Sia en Tina Dico waren op de eerste albums de meest in het oog springende voorbeelden. Op …
Misschien had Matthew Robert Cooper er voor moeten kiezen om zijn nieuwe album Similes niet uit te moeten brengen onder de naam Eluvium, maar onder een andere naam. Ik denk namelijk dat ik wanneer ik niet belast zou zijn met de kennis van zijn eerste vier cd’s deze nieuwe best …
Op haar zeventiende leverde Laura Marling met Alas, I Cannot Swim een, helemaal gezien haar leeftijd, bijzonder sterke plaat af. De aansluitende optredens die ik zag na die plaat deden mij al vermoeden dat dit geen eendagsvlieg singer/songwriter zou worden en haar nieuwe plaat I Speak Because I Can bevestigen …
De derde cd van Minco Eggersman, Hamden, begint heel plechtig. Het kerkorgel geeft je het idee dat je net op tijd bent om de sobere dienst bij te wonen waarin Eggersman de voorganger is. Zijn stem klinkt namelijk bepaald niet als die van een charismatische voorganger, eerder als die van …
Met zijn tweede cd Roll With You verraste de Eli ‘Paperboy’ Reed niet alleen mij, maar vriend en vijand. Ik verbaasde me erover dat achter zijn sound een heel normale blanke gitarist verstopt ging. Ik verwachtte eerlijk gezegd eerder de kleinzoon van James Brown, maar wel eentje die ook nog …
Toen ik The Tiny in het voorprogramma van Anna Ternheim zag in de kleine zaal van Paradiso, ging hun optreden een beetje langs mij heen. Grote kans dat dat kwam door de hooggespannen verwachtingen van het zien van Ternheim overigens. Hoe anders is het nu ik luister Gravity & Grace, …
Mooi is dat. Nog voordat ik mijn linker oordopje in mijn oren heb kunnen doen heb ik al het eerste nummer (“Arty Farty Bullshit”) van Rene SGs derde studioplaat gemist. En voordat het tweede erin zit is het tweede nummer (“Fuck People”) ook al voorbij. Het mag duidelijk zijn, die …
Ik vond dat 65daysofstatic voor hun vorige cd The Destruction Of Small Ideas de verkeerde afslag genomen had. Die plaat haalde het bij lange na niet bij de energieke, allesverwoestende liveshows van de band. Uit de documentaire die vorig jaar verscheen bij hun live-cd bleek de mindere ontvangst de band …
Ik twitterde een beetje geinend dat als ik niet beter wist Sarah Blasko wel een Scandinavische deerne moest zijn. Want ze kan op basis van de liedjes die ze presenteert op haar nieuwe album As Day Follows Night in een adem genoemd worden in het rijtje Anna Ternheim, Emiliana Torrini, …
Vorig jaar verraste The Amazing mij met een fijne debuutplaat. Daarop werkten bandleden samen van, op Dungen na, vooral in Zweden bekende muzikanten die samen heerlijke tijdloze pop maakten. Dat samenwerkingsverband beviel de vier bandleden blijkbaar goed, want ze komen nu al met een nieuwe plaat op de proppen. En …
I Am Kloot is zo’n band waarvoor ik, ondanks dat ze de laatste albums voor mijn gevoel ver onder hun kunnen gepresteerd hebben, sympathie blijf houden. Die sympathie is vooral gebaseerd op fijne liveconcerten die de band nog steeds wel geeft. Na het zwakke Play Moolah Rouge uit 2008 toerde …
Hun vorige cd mocht dan Crime In Stereo Is Dead heten, Crime In Stereo is gelukkig nog steeds springlevend. Al moesten we wel bijna drie jaar wachten tot er een opvolger kwam. I Was Trying To Describe You To Someone was echter het wachten meer dan waard. De band heeft …
Dat Pieter van Dessel op Nice Is Good laat horen een nieuw Belgisch muzikaal genie te zijn, dat verrast mij niet meer. Ik hoorde namelijk een tijd geleden al A Painting Or A Spill, de debuut-ep die hij uitbracht onder de naam Marble Sounds. En daarop was al te horen …
Een man met een gitaar en zijn songs, een authentieke folkie. Het principe is simpel en tot in den treuren uitgevoerd en in de zomer struikel je er zo ongeveer over op elke straathoek van een grote stad. Maar het invullen van deze eenvoudige opdracht op magistrale wijze dat is …
Bij sommige bands heb ik het idee dat ik kan lullen als Brugman en dat anderen dat net zo hard doen, maar dat het geen reet uitmaakt. Een échte doorbraak zal er nooit van komen. Daar baal ik behoorlijk van. Helemaal als het een band van Nederlandse makelij betreft. Het …
Does Humor Belong In Music?, vroeg Frank Zappa zich in de jaren tachtig af. Natuurlijk! Maar hoort de humor van Hans Teeuwen ook in muziek? Da’s een vraag die wat lastiger te beantwoorden is. Als hij de liedjes in zijn cabaretprogramma’s vertolkt, dan heb ik er totaal geen problemen mee. …
Je hebt van die plaatjes waar je een beetje huiverig voor bent om aan te beginnen. Waar je een beetje omheen blijft draaien voor je ze opzet. Omdat je bang bent dat ze wel eens tegen zouden kunnen vallen. Ik had dat in sterke mate met Heavy Ghost Appendices, het …
Bij heerlijk lenteweer hoort een heerlijk lenteplaatje. Daarvoor kan ik gerust Junior van Kaki King van stal halen. Deze meesterlijke gitariste (door Rolling Stone zelfs bestempeld als gitaargod) was misschien zelf nog wel het meest verrast toen bleek dat ze niet alleen ontzettend goed gitaar kon spelen, maar ook nog …
Als twee erkende genieën als Dangermouse en Shins-frontman James Mercer de handen ineenslaan voor een samenwerkingsverband, dan schept dit huizenhoge verwachtingen. Misschien zelfs wel ridicuul hoge. Zo hoog dat het resultaat bijna bij voorbaat tegenvalt. Ik wil niet beweren dat wanneer twee (relatief) onbekende artiesten de plaat die deze twee …
Half november was er in De Wereld Draait Door een gitaristenbattle tussen flamencogitarist Eric Vaarzon Morel en gipsygitarist Stochelo Rosenberg. Heel leuk hoor, zo’n wedstrijdje jagen over de snaren, maar ik werd er eigenlijk niet warm of koud van. Als je heel goed gitaar kunt spelen, dan heb je misschien …
