Drie jaar geleden debuteerde Amy Millan niet onverdienstelijk met Honey From The Tombs. Toch moet ik terugkijkend concluderen dat er eigenlijk maar één geweldig nummer op stond: “Skinny Boy“. Ik was dan ook een beetje huiverig om aan Millan’s tweede cd Masters Of The Burial te beginnen. Maar wat klaag …
Nadat ik de clip van “Open One Eye” op YouTube had gezien was ik fan. Wat een heerlijk nummer. Franz Ferdinand maar dan met meer pit, The Hives maar dan met goede liedjes. En toen moest het debuutalbum nog komen. Ook op “Battleships” – de tweede song die ik hoorde …
Ik sta bij het kopieerapparaat. Mijn telefoon gaat. Ik moet lachen om de mededeling van mijn iPhone. Volgens hem kunnen het maar liefst drie verschillende mensen zijn. Wel van dezelfde platenmaatschappij. Dat valt weer mee. Het blijkt degene te zijn die ik als laatste aan mijn adresboek toegevoegd heb. Hij …
Je plaat openen met een nummer dat je “De musica mediocrita” noemt, is een voorzet waarmee je twee dingen kunt doen: of je kopt ‘m steenhard in, of je werkt ‘m keurig weg. Maar uiteraard is dat afhankelijk van de cd-van-dienst. En dan begin ik te twijfelen. Want de zwaar …
Niet dat ik een liefdedeskundige ben, maar het kan verkeren: zo ben je helemaal hoteldebotel van iemand en zo zit je jezelf af te vragen waar die zotte verliefdheid vandaan kwam. Je bent dan van de roze wolk af en weer met beide voeten op de grond om een tijdje …
Ik merk het de laatste tijd weer vaker, de treinreis van werk naar huis is iets dat mij rust kan geven als ik dat nodig heb. Even niets doen, even mijn eigen muziek draaien als ik dat wil. Heerlijk. Ik zit dan ook bijna altijd in een stiltecoupé tegenwoordig, als …
Als klein joch had ik een transistorradio waar ik ’s avonds in bed aan lag te draaien. Zo maakte ik tijdens een van die muzikale reisjes kennis met Buddy Holly. Twee minuten lang bezong hij krakend zijn liefde voor “Peggy Sue”. Mijn eerste kennismaking met rock-‘n-roll en ik genoot met …
In juli was daar het bericht dat Metal Church ermee stopte, naar het zich laat aanzien deze keer definitief. Het omvallen van label SPV was het laatste duwtje. Eerlijk gezegd was ik daar niet zo rouwig om, want over het laatste Metal Church-album was ik niet erg enthousiast. De progrockband …
Verdraaid, hij flikt het dus toch. Calvin Harris was voorbestemd om een eendagsvlieg te worden met zijn hit “Acceptable in the 80’s” uit 2007 (die het overigens nooit zo ver geschopt heeft als de eerdere en nog flauwere ‘lol, internet’-internetmeme rondom “Running in the 90’s”). Maar Harris’ tweede album is …
Op hun vierde cd Snowfall On Judgement Day komt bij Redemption er (eindelijk?) uit wat al jaren van ze verwacht werd: een meesterlijke progmetalplaat afleveren. Nu Dream Theater met hun laatste cd wat tegenviel komt deze plaat misschien ook wel precies op het juiste moment voor deze Amerikanen om een …
Al weer tien jaar is ze los. Los van haar eerste band Crowsdell die op zo’n pijnlijke manier door de platenmaatschappij aan de kant was gezet dat Wright eigenlijk het liefst helemaal was gestopt met muziek maken. Gelukkig voegde ze de daad niet bij het woord en verschijnt dit jaar …
Op In This Light And On This Evening is Editors een andere richting ingeslagen. Minder gitaar en meer elektronica. De band zelf noemt het een futuristische plaat, geïnspireerd door films als Blade Runner en Terminator. Maar je kunt je afvragen of futuristisch de juiste kwalificatie is voor een album dat …
For New Beginnings. Friska Viljor die nieuwe wegen inslaan, veel gekker moet het niet worden. Nee, de titel van het album van deze Zweden heeft mij op het verkeerde been gezet. Ze gaan gewoon door waar ze gebleven zijn, namelijk met het bouwen van muzikale feestjes. Mocht je een album …
