Wel file, maar minder verlaat. Ons is een bijna perfecte Crossing Border-avond beloofd, die natuurlijk nog wel waargemaakt moet worden. Nog met onze jassen aan, zonder koffie na het eten, stormen we binnen bij The Swell Season: Glenn Hansard samen met Marketa Irglova, uit de muziekfilm Once. Het was een …
Nu het eind van het jaar in zicht komt wordt het weer tijd voor de zogenaamde jaarlijstjes. En dus ben ik op het moment veel albums die uitgekomen zijn in 2008 opnieuw aan het draaien en aan het herwaarderen. Ook probeer ik de gemiste albums – maar een mens kan …
Italië, het land van opera en de daarvan afgeleide popkwelers, ook het land van de vreemdste MTV, met muziek van eigen bodem die nooit daarbuiten zal geraken. Herself is dat in elk geval wel gelukt en vreemd is dat niet. Gioele Valenti heeft een opvallend Amerikaanse pen, waar hij soepeltjes …
De plaat die ik de afgelopen weken naast Fucked Up’s The Chemistry Of Common Life verreweg het meest gedraaid heb, is Daniel Martin Moore’s debuut-cd Stray Age. Een groter contrast dan tussen deze twee is bijna niet mogelijk. Waar Fucked Up hard, avontuurlijk en opwindend is, is de debuutplaat van …
Soms kom je later in het jaar nog een plaat tegen die je eerder over het hoofd hebt gezien, maar die toch dermate de moeite waard is om er nog iets over te schrijven. Zo ook met de nieuwe plaat van de hardcore-band Verse, die eigenlijk al bijna een half …
Op tijd vertrekken we richting Den Haag. We zijn er veel te laat. Files. Dat we op onze telefoon kunnen zien waar die files staan, maakt zelfs dat we bijna omdraaien, maar toch zetten we door. Bekenden sms’en waar we blijven. Wij zijn al lang blij dat we om negen …
Na een diner met kabeljauw met Sechuanpeper en een goed glas witte wijn zit ik weer op mijn Brusselse hotelkamer. Brussel, dus maar weinig Nederlandstalige zenders en met moeite nog BBC1. Aangezien een avond zwaar stappen geen optie is – er moet morgen nog gewerkt worden – moet mijn vermaak …
Pak de hoesjes er maar bij: Solo heeft zijn kleurrijkste plaat tot nog toe gemaakt. Ook op muzikaal gebied, trouwens. Op dit derde album vind je niet alleen de fraaie maar sobere singer/songwriterliedjes die Michiel Flamman altijd al maakte, maar ook een handvol pure popliedjes en dát is nieuw. Ook …
Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: ik mis Daryll-Ann nogal. Vanaf de dagen dat de broertjes Paulusma in Ermelo als Noodrem hun Cure-covers speelden heb ik hun verrichtingen op de voet gevolgd en het was geweldig om te zien hoe ze na het haastige maar oh …
