The M's – Real Close Ones
Ik heb ’t gevoel dat ik ’t hele jaar bij elke Amerikaanse release verzucht dat ’t eerder Brits klinkt. En ik hoor toch liever Replacements– in plaats van Kinks-invloeden. The M’s komen uit Chicago en Real Close Ones is hun derde album. Voorheen werden ze, zo lees ik ook maar …
The M's – Real Close Ones
Ik heb ’t gevoel dat ik ’t hele jaar bij elke Amerikaanse release verzucht dat ’t eerder Brits klinkt. En ik hoor toch liever Replacements– in plaats van Kinks-invloeden. The M’s komen uit Chicago en Real Close Ones is hun derde album. Voorheen werden ze, zo lees ik ook maar …
De Kift – Hoofdkaas
Ik zing, ik drink, ik lach, ik dans terwijl mijn harte weent. Mijn ogen schitteren in wilde glans terwijl mijn harte weent. Het duurt nog even, maar dan heb ik De Kift’s Hoofdkaas dubbel. In mijn brievenbus viel de smaakvolle veloursversie. Maar vanzelfsprekend moet ik als notoire verzamelbeest de luxe …
Motörhead – Motörizer
Op het nieuwe album Motörizer slaat Motörhead volstrekt nieuwe wegen in. Lemmy laat een onverwachte gevoelige kant zien en onderstreept dat door op dit album strijkers te introduceren…. U wist hopelijk toch al bij de eerste zin dat het stukje hiervoor onzin was, hè? Motörhead is niet gevoelig maar in …
Rex the Dog – The Rex the Dog Show
Al in 2007 probeerde iemand tevergeefs op Wikipedia een lemma aan te maken voor het fenomeen “blog house”, ofwel housemuziek die specifiek populair zou zijn geworden dankzij aandacht op weblogs. Lees er anders dit hilarische verhaal over, want dat genre gaat helemaal nergens over. Weblogs zijn slechts een manier van …
Rex the Dog – The Rex the Dog Show
Al in 2007 probeerde iemand tevergeefs op Wikipedia een lemma aan te maken voor het fenomeen “blog house”, ofwel housemuziek die specifiek populair zou zijn geworden dankzij aandacht op weblogs. Lees er anders dit hilarische verhaal over, want dat genre gaat helemaal nergens over. Weblogs zijn slechts een manier van …
Emiliana Torrini – Me and Armini
Kleine meisjes worden groot. Waar op haar vorige plaat Fisherman’s Woman uit 2004 een schuchtere Torrini nog breekbare liedjes opnam met voornamelijk begeleiding op akoestische gitaar, is er op Me and Armini een fris soort zelfvertrouwen te horen. Eigenlijk is de nieuwe plaat qua sfeer beter te vergelijken met haar …
Gunslingers – No More Invention
Bij mij is het toch wel vaak zo dat ik een concert van een band beter vind dan hun plaat. Het komt denk ik doordat je de muziek meer voelt in een zaal dan clean uit je speakers. Bij No-Man gold raar genoeg het omgekeerde. Hoe goed het zestal ook …
Fear Falls Burning
Black Stone Cherry – Folklore and Superstition
*Poef*. Voor ik het weet, ben ik weer helemaal terug aan het begin van de jaren ’90. Het decennium waarin ik voor het eerst echt kennis maakte met “alternatieve” muziek en gitaarmuziek. Het decennium ook dat vooral gemarkeerd wordt door de geboorte (en de neergang?) van de grunge, met bands …
Black Stone Cherry – Folklore and Superstition
*Poef*. Voor ik het weet, ben ik weer helemaal terug aan het begin van de jaren ’90. Het decennium waarin ik voor het eerst echt kennis maakte met “alternatieve” muziek en gitaarmuziek. Het decennium ook dat vooral gemarkeerd wordt door de geboorte (en de neergang?) van de grunge, met bands …
No-Man
No-Man
Volbeat – Guitar Gangsters & Cadillac Blood
Wanneer je als bandje je sound naar een wat commerciëler niveau tilt wordt dat je door de fans van het eerste uur niet echt in dank afgenomen. ‘Sell out’ is de naam die je dan wordt meegegeven. Metallica had het bijvoorbeeld met hun Black Album. En het woord ‘sell out’ …
Volbeat – Guitar Gangsters & Cadillac Blood
Wanneer je als bandje je sound naar een wat commerciëler niveau tilt wordt dat je door de fans van het eerste uur niet echt in dank afgenomen. ‘Sell out’ is de naam die je dan wordt meegegeven. Metallica had het bijvoorbeeld met hun Black Album. En het woord ‘sell out’ …
Don Caballero – Punkgasm
Het was niet logisch geweest als het opnieuw leven blazen in Don Caballero beperkt gebleven was tot één cd. Er lijkt nu tenminste écht plek te zijn voor dit soort instrumentale, eigenwijze bands. Dus waarom zou The Don als Godfather van geestverwanten als Battles (waarin ex-bandlid Ian Williams gitaar speelt) …
Don Caballero – Punkgasm
Het was niet logisch geweest als het opnieuw leven blazen in Don Caballero beperkt gebleven was tot één cd. Er lijkt nu tenminste écht plek te zijn voor dit soort instrumentale, eigenwijze bands. Dus waarom zou The Don als Godfather van geestverwanten als Battles (waarin ex-bandlid Ian Williams gitaar speelt) …
Iggy & The Stooges
Brian Henry Hooper – The Thing About Women
Je bent een mazzelaar als je in augustus of september in Melbourne bent en een stommeling als je niet minimaal zou checken of je een concert van Brian Henry Hooper mee kunt pakken. Het is namelijk maar de vraag of hij ooit (nog) deze kant op komt en zijn meest …
Conor Oberst
Reverend Beat-Man – Surreal Folk Blues Gospel Trash Vol 3 (DVD)
De eerste verrassing van deze verzameling videoclips is de beeldkwaliteit: waar de muziek van onze favoriete kanselprediker Reverend Beat-Man rauw, ranzig en op z’n best lo-fi is, zijn de opnames hier van uitmuntende kwaliteit. Ze zouden zo op MTV of TMF kunnen (als die zenders nog videoclips uit zouden zenden), …
Benji Hughes – A Love Extreme
Het New West-label staat toch vooral bekend om zijn dik in roots gedrenkte releases. Aan de hoes van Benji Hughes‘ debuut-cd valt eigenlijk al wel af te lezen dat je dit van Hughes niet hoeft te verwachten. Bovendien debuteert Hughes gelijk maar met een dubbel-cd en da’s ook niet bepaald …
Charing Cross – We Are Charing Cross
Stomverbaasd was ik toen ik las dat Charing Cross uit Zwitserland komt. Geen moment had ik er aan getwijfeld dat dit een Engels bandje was. Vanwege de lastig te missen overeenkomsten met Iron Maiden (inclusief een soms meesterlijke Bruce Dickinson-sirene door zanger Peter Hochuli) maar vooral vanwege het gevoel. New …
Charing Cross – We Are Charing Cross
Stomverbaasd was ik toen ik las dat Charing Cross uit Zwitserland komt. Geen moment had ik er aan getwijfeld dat dit een Engels bandje was. Vanwege de lastig te missen overeenkomsten met Iron Maiden (inclusief een soms meesterlijke Bruce Dickinson-sirene door zanger Peter Hochuli) maar vooral vanwege het gevoel. New …