Op de site van Swallow The Sun is de volledige tourhistorie van de band te zien. Als je die lijst doorneemt, zie je de gestage uitbreiding van het werkgebied sinds 2005. Emerald Forest And The Blackbird is al het zesde album van deze Finnen, en dat hoor je ook. De …
Het hart is misschien wel het meest bezongen deel van het menselijk lichaam in de muziek. Het staat immers voor liefde en passie. Amy Ray, een van de twee Indigo Girls, ziet dat anders en stelt de longen op Lung Of Love, haar vierde solo-cd, centraal. Met the lung of …
Takkeherrie. Ik weet zeker dat menigeen dit als de File Under onder zijn stukje zou zetten. En inderdaad, dat maakt Zun Zun Egui ook. Het is echter wel takkeherrie waar je je echt even aan moet overgeven (al zal het bij ander letterlijk overgeven zijn), want het viertal presenteert een …
Ton van der Kolk en Tim van der Holst zijn de Dordtone Kings, uit hun studio’s in Dordrecht komt al jaren een stroom van soulvolle, funky plaatjes. Of het nu onder de naam Laura Vane & the Vipertones is, of AIFF, of nu The Soul Snatchers, je kunt er vergif …
‘Come on motherfucker! Put your clothes on! Come on!’ Van de week heb ik sinds tijden weer eens wat platen van Beck gedraaid. Ik heb het gevoel dat hij toch wat vergeten raakt, en misschien is dat niet eens onterecht. Meer coolness dan inhoud, zoiets. Niobe’s album The Cclose Call …
Het Londense Dry The River slaagde er afgelopen jaar in een gevestigde de naam te worden, zonder ook maar een album op zak te hebben. Dat hebben ze vooral te danken aan hun reputatie als geduchte live-band: een geestverwant van The Black Atlantic of Wild Beasts die op culminerende momenten …
Als je nog geen noot van een band gehoord hebt, heb je toch al een beeld door bandnaam, titel en hoes. En het moet gezegd worden, bij Primal Rock Rebellion had ik, zo bleek, al het juiste geluid in gedachten. Brulmetal met een industrial randje. Toch is Primal Rock Rebellion …
Van Barry Adamsons geschiedenis wist ik dat hij rollen vervulde in Magazine en Nick Cave’s Bad Seeds, maar niet dat hij ook met Depeche Mode werkte en bemoeienis had met Visage’s jaren tachtig hit “Fade To Grey”. En hoewel I Will Set You Free, ’s mans achttiende album, soundtracks meegerekend, …
Met twee albums in een jaar kun je Cass McCombs gerust een bedrijvig baasje noemen. In april 2011 bracht de Californische singer-songwriter Wit’s End uit en krap een half jaar later komt hij met Humor Risk. John Peel heeft McCombs ooit het stempel ‘unobtrusively brilliant’ opgeplakt. Dat belooft dus wat. …
Hoewel The Scene al wel eerder een plaat had uitgebracht, kwam hun grote doorbraak ontegenzeglijk in 1991 met Blauw, de plaat van onder andere publiekslieveling “Iedereen Is Van De Wereld”. Zanger Thé Lau en zijn band werden een graag geziene gast in het concertzaaltjescircuit in Nederland. En terecht, want live …
It takes one to know one: blijkbaar heeft Willy Vlautin, voorman van Richmond Fontaine, in de Italiaan Stiv Cantarelli iemand gevonden die even stijlvolle en droefgeestige liedjes speelt als hijzelf. Als een ware mecenas heeft hij hem niet alleen meegenomen op tournee en een stevige helpende hand geboden bij het …
Als Sondre Lerche een Nederlander was geweest, dan had het niet anders gekund dan dat dit album op het Excelsiorlabel was verschenen. De gitaarpop dat ergens te plaatsen is tussen het werk van The Beatles en Prefab Sprout, doet mij namelijk erg aan een van de Excelsiorbands bij uitstek denken: …
