‘Australische bands spelen meestal pub rock, wij niet’ ‘We klinken live als een echte rockband, man,’ grinnikt Josh Moriarty, de goedlachse en praatgrage gitarist van de Australische elektronische popband Miami Horror. Frontman Benjamin Plant glimlacht flauwtjes: ‘We zijn niet een heavy band of zo. Ons album klinkt gelaagd, als een …
Peter Murphy! De Godfather of Goth! Man, dat is lang geleden! Ik geloof dat ik mijn Bauhaus-bandjes wegens versleten ooit weggedonderd heb en het zooitje nooit vervangen heb met de cd’s. Jaja lieve lezertjes, muziekdiefstal is van alle tijden. Maar goed, Peter Murphy dus, die leeft dus nog. En ik …
Peter Murphy! De Godfather of Goth! Man, dat is lang geleden! Ik geloof dat ik mijn Bauhaus-bandjes wegens versleten ooit weggedonderd heb en het zooitje nooit vervangen heb met de cd’s. Jaja lieve lezertjes, muziekdiefstal is van alle tijden. Maar goed, Peter Murphy dus, die leeft dus nog. En ik …
Ik vond het niets, ik vind het niets en het zal eindelijk ook niets meer worden. En dat heeft mevrouw Nasic volledig aan haarzelf te danken. Tuurlijk, songs als “Open Your Eyes” en het Avril Lavigne-achtige “Lords Of The Boards” doen het nog steeds aardig op de radio en op …
Ik vond het niets, ik vind het niets en het zal eindelijk ook niets meer worden. En dat heeft mevrouw Nasic volledig aan haarzelf te danken. Tuurlijk, songs als “Open Your Eyes” en het Avril Lavigne-achtige “Lords Of The Boards” doen het nog steeds aardig op de radio en op …
Na een paar jaar van relatieve stilte rondom de band is The Jon Spencer Blues Explosion weer bij elkaar voor een uitgebreide tournee door de VS, Europa en Australië. Aanleiding is de heruitgave van een zestal tot voor kort niet meer te verkrijgen platen, inclusief een berg bonusmateriaal. Maar het …
Na een paar jaar van relatieve stilte rondom de band is The Jon Spencer Blues Explosion weer bij elkaar voor een uitgebreide tournee door de VS, Europa en Australië. Aanleiding is de heruitgave van een zestal tot voor kort niet meer te verkrijgen platen, inclusief een berg bonusmateriaal. Maar het …
Kitty, Daisy en Lewis Durham hebben het niet van een vreemde. Zo heeft pappa Grame een studio en speelde mamma Ingrid Weiss drums in post-punkband The Raincoats. Op hun debuut leken ze het vooral te moeten hebben van met liefde uitgezochte originelen die door het trio van een nieuw jasje …
Kitty, Daisy en Lewis Durham hebben het niet van een vreemde. Zo heeft pappa Grame een studio en speelde mamma Ingrid Weiss drums in post-punkband The Raincoats. Op hun debuut leken ze het vooral te moeten hebben van met liefde uitgezochte originelen die door het trio van een nieuw jasje …
Breng een Zwiterse cajunband en een trio Londense rockabillies onder de vlag van het roemruchte Voodoo Rhythm en het resultaat is Louisiana Fun. Pardon, het resultaat héét Louisiana Fun. Dat is iets anders, inderdaad. De CD die Mama Rosin en Hipbone Slim en zijn band hebben opgenomen opent met het …
Elliot lijkt in de ambitieuze opener van zijn debuut-album hard op weg om de Nederlandse Jamie Woon (of James Blake te worden). Hij zingt zichzelf a cappella toe (‘I am singing this song to ease my mind’) waarna synthetische strijkers invallen. Breekbaar (wiebelig lo-fi opgenomen) en met wat goede wil …
Elliot lijkt in de ambitieuze opener van zijn debuut-album hard op weg om de Nederlandse Jamie Woon (of James Blake te worden). Hij zingt zichzelf a cappella toe (‘I am singing this song to ease my mind’) waarna synthetische strijkers invallen. Breekbaar (wiebelig lo-fi opgenomen) en met wat goede wil …
Bij File Under schrijven mensen met verschillende smaken. Zo hoort het ook natuurlijk, maar er zijn altijd overlappingen. Zoals het Leidse Junior Eats Alone. In zijn recensie van het debuut had Ewie allerlei associaties bij deze band die mij weinig of niets zeggen. Het lollige is dat ik wel weer …
Bij File Under schrijven mensen met verschillende smaken. Zo hoort het ook natuurlijk, maar er zijn altijd overlappingen. Zoals het Leidse Junior Eats Alone. In zijn recensie van het debuut had Ewie allerlei associaties bij deze band die mij weinig of niets zeggen. Het lollige is dat ik wel weer …
In de 35 onstuimige minuten die het album Black Square in beslag neemt, jast DD/MM/YYYY (zeg: Day, Month, Year) er een fatale overdosis post-hardcore-math-punk-prog-noise-psychedelische indierock doorheen waar je duizelig van wordt. En dit gaat gepaard met zoveel hyperfanatieke energie dat de band hiermee in één klap alle kerncentrales zou kunnen …
