Ik was wat verbaasd te lezen dat Clearspot, een leuke distributeur maar wel een die gespecialiseerd lijkt in heel vage bandjes en rereleases van de meest obscure opnames, zomaar een recente liveplaat zou uitbrengen van een progband. En toch is het zo. Nou ja, prog, Live In London van Here …
Er zijn van die albums die na één draaibeurt een mening opdringen: niet om aan te horen, mwah, of: briljant. Naar andere platen moet je vele malen vaker luisteren, wil je er wat van vinden. Becks nieuwe plaat valt in de tweede categorie. Maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen …
Vanaf 2008 timmert de Canadees Eamon McGrath al met releases aan de weg, waarbij er tot nu toe elk jaar trouw een album uitkwam. Een album is ook maar een album, en dus heeft McGrath de nieuwe filosofie dat hij gedurende zijn tournees nummers moet proberen, ze dan op snel …
De EP Between Two Steps is het visitekaartje van het nieuwe Knight Area, met nieuwkomers Mark Bogert (gitaar) en Peter Vink (bas). Twee tracks komen op het nieuwe album dat in september moet verschijnen, twee zijn nieuw opgenomen versies van bekende tracks met de nieuwe bezetting en de laatste is …
Ik vind het wel grappig dat Ewie bij de zijn recensie van I Am Oak’s On Claws zegt dat Thijs Kuijken verder gaat waar hij gebleven is met Ols Songd en dat ik nu ruim vijf jaar na dato bijna hetzelfde zou zeggen nu Ols Songd opnieuw door het feestvierende …
Grails uit Portland is alweer een tijdje bezig. Voornamelijk op vinyl met experimentele rock. Ik zeg dat het kwartet zich totaal niet hoeft te schamen voor David Gilmour-soundscapes en Pink Floyd-passages. Dit moment is reuzespannend voor de band omdat het experimenteert met gitaargeluiden uit lang vervlogen tijden. Op een manier …
Hop, na Customs nog zo´n compensatierecensie. Want ik ben groot fan geworden van de Engelse band Breton sinds ik een interview met ze deed op het festival de-Affaire in Nijmegen. Want dat het tweede album War Room Stories niet alle beloftes inlost die het debuut Other People’s Problems, dat had …
Ik heb helemaal niets met synthesizers plus overstuurde drums vol echo’s en wanstaltige galm. Echt helemaal niets. Het geeft alleen maar aan dat producers in de jaren tachtig echt niets anders deden dan coke snuiven. En het geeft aan dat iemand als Phil Collins alleen maar groot is geworden omdat …
Er zijn niet zo heel veel bands die het veertig jaar volhouden, maar met nog drie van de vier originele bandleden actief hebben The Stranglers dit jaar toch maar mooi dat jubileum gehaald. Voortgekomen uit de pubrockscene brak het viertal definitief door in de punk-hausse van 1977. Drummer Jet Black …
Op hun Bandcamppagina omschrijft Giant Tiger Hooch zich als Amsterdams Rhythm & Bluesorkest en dat is de best denkbare omschrijving. Muzikaal is het swingend, met een bak blues en Americana waar je u tegen zegt, gebracht op een manier die vooral sfeer moet uitstralen. Dat is uitstekend gelukt. Vanaf opener …
En ineens was daar Skrillex’ eerste album, zonder veel hype. De cd lag vorige week praktisch tegelijk in de winkel met de aankondiging van de albumstream en de game-app. Beetje merkwaardig voor een artiest die praktisch dankzij het internet groot is geworden en wiens EP’s ik lange tijd moest bestellen …
Joan Wasser (43) zit voorovergebogen aan een tafeltje in het restaurant van Hotel American te Amsterdam: haar slaapdronken gezicht rustend op de handpalmen, bedekt onder de mouwen van haar opvallende regenboogtrui. “Psychedelisch…”, zo luidt het compliment. “Inderdaad, psychedélisch!”, herhaalt ze kinderlijk. Triomfantelijk trekt ze de kraag van haar trui tussen …
Als kind van de jaren tachtig grijp ik geregeld terug naar de nummers die in die tijd uitgebracht zijn. Er zijn echter ook nummers die bij release al bijna gedateerd waren. Schuldig hieraan zijn de keyboards en drums, of beter gezegd degenen die de keyboards inzetten als stiltevuller en die …
Denkend aan Oostenrijk schieten mij zeer weinig namen van popmuzikanten te binnen. Falco en de groep Opus, bekend van hun (enige?) hit “Live Is Life” uit 1985, met dat irritante nanananana-refreintje dat je niet meer uit je kop krijgt, zijn de enigen die ik kan bedenken. Ze hadden er veel …
DubbelMono Beck – Morning Phase Prikkie Lazuli – 4603 Battements Ewie Hallo Venray – Show Vonx The Stranglers – Here & There (the Epic B-sides collection) Jasper The War On Drugs – Lost In The Dream André Dillon – The Unknown Ludo Hitsville Drunks – Sincerely Average Janineka Eriksson Delcroix …
Er zijn van die bands die keer op keer hetzelfde kunstje uithalen en die daar zo betrouwbaar in zijn dat ze altijd een zeven of acht scoren, maar de negen of tien niet halen omdat het nu eenmaal steeds hetzelfde kunstje is en dat kunstje niet volstrekt uniek is zoals …
Herkenbaarheid is voor een band belangrijk. Dit kan door de naam, door de muziek, maar ook door een logo. Als ik echter een tekstloze cd-r uit de stapel haal en op de hoes de letters OSUC ACOC! zie staan, dan heb ik geen idee wat ik in handen heb. Een …
Laten we voor de grap maar weer eens oproep doen aan onze lezers om ons te helpen het internet te vullen! File Under heeft als muziek-groepsweblog dan wel niet het bereik van pak'em beet NU.nl en is niet urgent of spraakmakend – en doorgaans halen we onze schrijvers, doedelaars en …
