Valient Thorr – Stranger
Het Wickie de Viking-gehalte van de naam Valient Thorr is natuurlijk al vrij hoog, maar vooral de hoesfoto draagt eraan bij dat ik in eerste instantie te maken denk te hebben met een spoofband à la Spinal Tap of Bad News. Ze blijken het echter reuze serieus te menen. Ai, …
Phosphorescent
Black Mountain – Wilderness Heart
Ik keek er even van op: Black Mountain staat op Incubate én op Take Root. Twee festivals die toch een totaal verschillend publiek trekken. Overigens keek ik nòg meer op van het feit dat Black Mountain op Take Root staat. De hippieversie van Black Sabbath leek een vreemde eend in …
Damien Jurado
Wino – Adrift
Ik ben iemand die meer houdt van nylon snaren op een akoestische gitaar, dan stalen. Stalen snaren klinken vaak zo schel en hard dat ze me pijn doen aan de oren. Helemaal als ze bespeeld worden door muzikanten die normaal veel hardere muziek maken, dan wil dat nog wel eens …
Dawn Landes & Josh Ritter
School Is Cool
Eerder deze week kwam publiekslieveling Willow al voorbij op File Under, nu is het tijd voor de band die de Humo’s Rock Rally dit jaar daadwerkelijk won: School Is Cool. Ik tref alle bandleden samen na hun optreden op Bruksellive, terwijl ze nog hevig discussiëren over wat er allemaal niet …
Dawn Landes
Mogwai – Special Moves
Special Moves is het eerste echte concertalbum van de Schotse post-rockers Mogwai. Met live-albums weet je het maar nooit. In veel gevallen (hier wellicht niet anders) zijn het contractuele vullers bij gebrek aan nieuw materiaal. Of het zijn van die opnamen waarin de studio-originelen verbleken en dunnetjes overgedaan worden. Nuances …
Josh Ritter
PVT – Church With No Magic
Het Australische Pivot gaat gebukt onder een aanklacht van een Amerikaans rockbandje dat zichzelf ook Pivot noemt en heeft zijn naam dus maar in PVT veranderd. Maakt niet uit; PVT gaat verder in zijn zoektocht naar blieps en beats. De band lijkt nu te zijn aangekomen bij de jaren ’70 …
Joast – Transatlantic Hope
Eigenlijk is het verhaal achter Transatlantic Hope als een mooie novelle waar alleen nog het laatste hoofdstuk aan moet worden toegevoegd. Stel je een terneergeslagen muzikant voor die zich maandenlang met gitaar en taperecorder terugtrekt in de kelder van zijn ouderlijk huis. Hij schrijft daar zijn liefdesverdriet en frustraties van …
Solo
El Pino And The Volunteers – Isle Of You
Ook binnen de File Under-gelederen zijn er zuurpruimen. Zo is er een collega die graag afgeeft op Excelsior Recordings, maar dan wel naar Into The Great Wide Open gaat en dan Moss in zijn favorietenlijstje zet. Maar goed, verder is het een prima jongen hoor. Daar niet van. Ik heb …
Damien Jurado
The Main Street Gospel – Love Will Have Her Revenge
Natuurlijk zijn ze nooit weggeweest, de vroege jaren zeventig. Toen de gitaren breder uitwaaierden dan ooit, de gitaarsolo’s langer werden dan ze waren en gezichtsbeharing uiterst hip was. Het mooiste bewijs daarvan is uiteraard het succes van Exile On Main St., het magnum opus van The Rolling Stones. En dan …
Zola Jesus
The Puddle Parade – Origami / Drivan – Disko
Tjemig, is het al dik een jaar geleden dat ik Origami van The Puddle Parade in handen kreeg? Het was na een bijna eng intiem optreden dat Ellen Evers en Tiny Vipers gaven in de Kargadoor in Utrecht. De sfeer van de tot concertzaaltje omgebouwde werfkelder speelde daar ook een …
Deer Tick – The Black Dirt Sessions
Wat maakt een Americana-singersongwriter tot een briljant muzikant? Niet de muzikale ‘hooks’, niet de duimendik-opgelegde invloed van Neil Young en niet het vermogen om luisterparels in de lijn van Wilco te kunnen vertolken. Of je nu over loepzuivere vocalen beschikt of een geraspte Roky Erickson-stem hebt, het doet er niet …
Ab Baars
Willow
Recentelijk werd bekend dat België de meeste muziekfestivals in Europa kent. Voor een Belgische band luidt het credo dan ook niet ‘af en toe eens een festivalletje doen in eigen land’, nee, de hele zomer lang zie je bands als Das Pop en Mintzkov door het kleine land touren. Voor …
The Ex
Supersilent – 10
De vaandeldragers van de Noorse jazz/improv scène hadden vorig jaar een bittere pil te verwerken. Na zeker vijftien jaar deel uit te hebben gemaakt van Supersilent, legde drummer Jarle de stokken neer bij het jazzcollectief dat nooit oefent maar wel keer op keer spannende werken aflevert. Ik had verwacht dat …
Matt Bianco – Sunshine Days – The Official Greatest Hits
Nog niet zo lang geleden betitelde ik Matt Bianco tegen een vriendin nog als een Radio Tour de France-bandje. Net als bij The Gipsy Kings, The Amazing Stroopwafels en Julien Clerc is dat immers de enige plek waar je ze tegenwoordig nog hoort. En sinds ik de sport der rijdende …