De titel van Let This Be The Last Night We Care is in ieder geval al dik in orde. Het derde album van het geheimzinnige clubje Denen ligt vrij kort na de vorige plaat 421 Wythe Avenue in de winkels. Waar het vorige album vooral ingetogen was en duidelijk in …
De nummers op This Tribe of Yours vormen een amalgaam van elementen die op zich niks bijzonders zijn: opgefokte blues, rauwe garagerock, meerstemmige zang, mannelijke en vrouwelijke vocalen, een ranzig orgeltje, hier en daar een psychedelisch randje en vooral bakken met fuzz. Maar samengevoegd horen we ze niet elke dag …
Midas Fall, uit Edinburgh, pronkt op hun MySpace met illustere invloeden. Radiohead, Sigur Rós, Nine Inch Nails en Portishead. Op het moment dat zangeres Elizabeth Heaton haar strot wijd open zet, komt er echter maar één invloed in me op: Within Temptation. Of misschien niet eens Within Temptation in het …
Hoes en titel van Drumlesson Zwei wekken nogal foute associaties op. Bestiert Christian Prommer soms een eenmansversie van de Slagerij van Kampen? Dat valt op dit juist opvallend ingetogen album gelukkig mee. Sterker nog, in opener “Sandstorms” tikt Prommer op zo’n klein dof trommeltje dat hij eerder op de plaatselijke …
Zo, tijd voor een grote File Under-groepshug. We gaan maar eens geen bandjes meer afzeiken of kritiek spuien ook al is er een reden voor. Het is namelijk mooi weer en er is Girlyman. Deze twee dames en een heer komen uit Atlanta en maken hele lieve muziek. Muziek die …
Er wordt wat getypt, er start een auto, er blaft een hond, deuren slaan dicht. De eerste dertig seconden van Love Thy Neighbour zijn onheilspellend. Maar bij het tweede nummer blijkt dat van Nom De Guerre weinig te vrezen valt. Het tweede nummer is een bijzonder vrolijk gebeuren op een …
Ik heb geen navigatiesysteem in mijn auto. Misschien dat ik daardoor soms een verkeerde afslag pak, maar weet je: ik vind dat helemaal niet erg. Zo kom ik per toeval op hele toffe plekken terecht waar ik nooit bewust naartoe was gegaan. Marlon Penn heeft volgens mij ook geen behoefte …
Onlangs kreeg gitarist Anton Goudsmit de VPRO Boy Edgar prijs, de belangrijkste jazzprijs van Nederland. Goudsmit speelt (onder meer) in New Cool Collective Big Band, op Pachinko mag hij zijn instrument naar hartelust laten juichen, huilen en brullen. Het is bij de NCC Big Band altijd even afwachten waar ze …
Er is plots een naam voor de soort muziek die Jim White maakt: acid folk. Als we rekkelijk zijn kunnen we daar wellicht ook de platen van de betreurde Sparklehorse onder vangen. In elk geval is het de aanduiding die Tom Wilson, de voorman van Lee Harvey Osmond, aan zijn …
Jason Molina heeft zijn Magnolia Electric Co., Will Johnson heeft zijn Centro-matic en Marc Morrissette heeft zijn Octoberman. Mocht je echter nog nooit van Marc Morrissette gehoord hebben dan kan dit kloppen, want bij mijn weten bracht hij nog nooit een album onder zijn eigen naam uit. Dit had hij …
Haute couture on speed! Zo omschrijven de mannen van de hardcore-band Unchained Breathing zichzelf, als het hoogtepunt van mode, ontworpen door modeontwerpers voor een nichemarkt. Ze deelden reeds het podium met buitenlandse acts als Poison My Blood, Thoughts Paint The Sky en The Casino Brawl, maar ze zijn vooral beïnvloed …
Makkelijk is dat, als je de recensie van de vorige plaat van een band eigenlijk moeiteloos kunt overdoen. Ondanks de weinig belovende, wat puberale titel The Chaos sprankelt ook deze vierde plaat van The Futureheads weer even fris en blij als de vorige. Er staan weer wat echte vondsten op …
Only Mirrors is het solodebuut van The Album Leaf-gitarist Drew Andrews. The Album Leaf brak de afgelopen jaren – met steuntjes in de rug van Sigur Rós – door met hun melancholieke, orkestrale post-rock. Post-rock, melancholie, en orkestratie zijn ook drie pijlers van Andrews’ debuutplaat. Zijn belangrijkste streepje voor: liedjes. …
