Ik had vroeger een alto klasgenootje. En net als alle andere alto klasgenootjes had dit meisje haar etui volgekalkt met bandnamen en maatschappelijk verantwoorde kreten. Een van die kreten op haar etui is me altijd bijgebleven: ‘I hate my live!’. Aan deze kreet moest ik denken toen ik de cd …
Het lijkt me sterk dat The Bitter Tears de naam van hun bandje geleend heeft van het gelijknamige album van Johnny Cash uit 1964. Tekstueel zijn er moeilijk overeenkomsten aan te wijzen en muzikaal al even weinig: de rudimentaire country van The Man in Black is een wereld van verschil …
1+1=2 oftewel Liverpool + The Cavern = The Beatles. Maar wat dacht je verder van The Merseybeats, Alexis Corner en The Hollies? Allemaal speelden ze in de roemruchte zaal. Op ‘de verzamelaar’ Liverpool Today “Live At The Cavern” kom je ze echter niet tegen. Op deze release staan de destijds …
‘Oenen’, mopperde ik de eerste paar luisterbeurten. Hoe konden de dames en heren van Templo Diez bedenken om Merced te openen met zo’n zwakke track. De lelijke cheesy vioolpartij in “On Our Way” lijkt meer iets voor de tapdansers van Lord of the Dance en later doet ’t rommelige duet …
De spil van dit Griekse trio wordt gevormd door Thanasis Lightbridge die zijn andere band Dol Ammad nog niet kosmisch genoeg vond en zich in deze creatie daarom verliest in ambivalente vrijages met electronica, prog en avant-gardistische black metal erupties, resulterend in een flinterdun, breed uitwaaierend geluid, op smaak gebracht …
Het begint eigenlijk al bijna een genre op zich te worden, die kruisbestuiving tussen doommetal, psychedelica en postrock. We hebben het standaard-rijtje Neurosis/Isis/Cult Of Luna die het afgelopen jaar stuk voor stuk sterke platen uitbrachten, en een tijdje terug werd de ruimdenkende metalfan zoals u en ik blij verrast met …
Mijn muzieksmaak is gaandeweg de jaren steeds softer geworden. Tekenden de grunge en de alternatieve gitaarrock vooral de jaren tussen mijn twintigste en dertigste, daarna werd het toch meer de melodieuzere gitaarrock en zelfs de folkrock die ik het meest beluisterde. The Skygreen Leopards is daarbij vreemd genoeg nooit voorbij …
Zou de derde plaat van Madison Violet (eentje onder de naam Madviolet, twee onder de huidige naam) moeizaam tot stand zijn gekomen? Afgaand op de tekst van opener “The Ransom” valt het tegenwoordig niet mee om in een bandje te spelen: ‘The money ain’t coming in like I hoped/ And …
Beste mensen van File Under, Ik heb me een tijd proberen in te houden, en als moeder van Jerrel Lloyd heb ik natuurlijk al veel over me heen gekregen, maar nu wil ik toch echt even inspringen. Het gaat over jullie recensie over Du Zoon. Nu heb ik veel gelezen …
Op basis van de hoes een stukje schrijven over de te bespreken cd. Het zou wel erg makkelijk zijn. Toch heb ik hier wel eens een discussie over gehad, want soms is het allemaal zo voorspelbaar. Het is dat we het ook wel eens mis zouden hebben, want anders was …
Laatst had oppersubjectivist Ariën Rasmijn deze stelling: ‘al die producers, van Boys Noize naar MSTRKRFT naar Diplo, zijn toch meer bekend om hun remixes dan hun albums’ (bron). Het tweede album van Tiga, Ciao!, is er ook weer een voorbeeld van. Dat de beste man humor heeft wisten we, dat-ie …
Soms is muziek zo bizar, en valt het zo ver buiten alle afgekaderde genres en ideeën, dat je niet goed weet hoe je het gaat omschrijven in je recensie. Neem nou Alamaailman Vasarat. Hun laatste cd Huuro Kolkko laat een energieke akoestische mix van saxofonen, cello’s, toetsen en slagwerk horen, …
Na Storms volkomen mislukte poging om zijn gevoelens voor Susanna Hoffs in toom te houden, zal ik proberen met een iets andere blik naar de tweede coverplaat van Matthew Sweet & Susanna Hoffs te luisteren. Het eerste wat uiteraard opvalt is dat het duo een decennium is opgeschoven: bevatte Vol. …
Moederziel alleen zit ze daar. Op een bankje voor wat de ingang van een park lijkt. Haar ogen zijn gesloten en het lijkt alsof ze ingespannen naar iets zit te luisteren. Opperste concentratie spreekt uit haar houding. Op de hoes van Heliotrope laat de Londense zangeres Helene Dineen zien hoe …
Een akoestisch tussendoortje voor de vele fans, dat is deze EP Songs For Sorrow. Voor mensen die zich net zo onbegrepen voelen als Mika zelf. Met vier niet-zo-goede liedjes: eentje over kansloze verliefdheid, eentje over een bakvis met een trucje, eentje over een drankverslaafde moeder (met een vreemd couplet waarin …
