Ik zag ooit een documentaire over etnomusicoloog extraordinaire Alan Lomax, waarin ter sprake kwam hoe Lomax op een bepaald moment een allesomvattende theorie der (wereld)muziek uit wilde vogelen. Hij begon kaarten en lijsten te maken met genres en overal dwarsverbanden te leggen. Het krioelde van de lijntjes, waarop zijn onderzoek …
Heerlijk, een bandje dat zich makkelijk laat vastpinnen. Op deze release althans, want het vijftal Denen van Oh No Ono schijnt zich vroeger met electroclash en New Wave te hebben beziggehouden. Alleen van dat tweede genre zijn nog wat restjes overgebleven, met name in “Helplessly Young”. Voor dit nieuwe album …
Als recensent probeer ik beïnvloeding te voorkomen, wat er toe kan leiden dat ik met half dichtgeknepen ogen websites bekijk en gedeeltelijk met de hand afgedekte tijdschriften lees. Met Pantha Du Prince was er echter geen beginnen aan. De buzz rond deze op het eerste oog toch vrij obscure release …
Dit vijftal uit Portland heeft een zeer toepasselijke bandnaam gekozen. Hold This Ghost staat vol fragiele tijdloze liedjes, tot in de puntjes gearrangeerd en vervolgens langzaam aangezwengeld, als een speeldoos uit het museum waarnaar de band zich vernoemde. Iets sneller draaien en de boel zou rommelig en te scherp worden, …
Soms krijg je als recensent beeld noch gevoel bij een band. The Young Republic is er zo een. Balletesque ontglipt me aan alle kanten. Het octet (!) uit Boston heeft nochtans zonder meer smaak. Op de hoes wordt het album opgedragen aan grootheden uit de literatuur (Twain, Fitzgerald) en muziek …
De sprankelende en absurdistische komedie Rosencrantz And Guildenstern Are Dead is absoluut aan te raden, maar of dit ook geldt voor de low budget zombie-versie? Ik heb zo mijn twijfels. Net als bij deze soundtrack van Sean Lennon. Het is onduidelijk of hij het nou serieus bedoelt, of dat het …
Arme FrYars. Zijn pagina op Wikipedia is verwijderd omdat de relevantie van het onderwerp niet afdoende was aangetoond. Alsof Wikipedia niet de plaats is waar elk personage in Star Trek dat ooit drie woorden sprak een biografie van zestien alinea’s krijgt. Maar niet getreurd, die pagina zal er echt wel …
John Ringhofer moet een tevreden en voldaan gevoel hebben gekregen toen hij deze propvolle compilatie samenstelde. Cut Me Down & Count My Rings verzamelt al zijn ep’s, split-singles en andere restjes die hij het afgelopen decennium liet verschijnen. Nu maakt Half-Handed Cloud naïeve micropop, dus alles past er met wat …
De laatste keer dat Laura Veirs op File Under ter sprake kwam kondigde ik haar doorbraak aan. Niets van gemerkt. Maar hé, de singer/songwriter uit Portland Seattle heeft nog nooit een slecht album gemaakt, dus July Flame biedt weer een nieuwe ronde met nieuwe kansen. Achteraf gezien was Saltbreakers toch …
Ik ben blij dat ik Yeti Boombox niet na drie draaibeurten letterlijk en figuurlijk heb afgeschreven. In eerste instantie lijkt het tweede album van het New Yorkse Maplewood, waarin we o.a. Ira Elliot van Nada Surf aantreffen, een zoveelste typische Tapete-release. Toegankelijk en degelijk gearrangeerd, maar ook wat suf. Nu …
Het ornithologentijdschrift “De Krullevaar” heeft, als het al zou bestaan, hun album van het jaar hierbij te pakken. Met dank aan Wilco’s meesterdrummer Glenn Kotche en bassist Darin Gray, tezamen het duo On Fillmore. Zij boekten klaarblijkelijk een uitgebreide vakantie naar een ver en vooral ongerept tropisch paradijs en kwamen …
Het is binnen enkele seconden duidelijk. Ook de Deen Dub Tractor (je mag hem ook Anders Remmer noemen) doet inmiddels in shoegazerige folktronica. Wellicht is hij daar al jaren mee bezig, maar ik vond het toch wat teleurstellend. Ik heb het wel even gehad met het genre. Ik kende de …
Vraag niet hoe het kan, maar Jookabox, voorheen Grampall Jookabox, komt na het absurde en geslaagde Ropechain weer met een plaat die op de schaal van knotsgek tot volledig van de kaart een tien scoort. Waar het debuut nog opgenomen leek in een bedompte kelder hebben David “Moose” Adamson en …
Julie Doiron bracht dit jaar best een aardige plaat uit, maar de echte liefde (van mijn kant) en de inspiratie (van haar kant) is toch een beetje weg. Met Felix staat er gelukkig een opvolger klaar. Achter deze wat lelijke bandnaam gaat een Engels duo schuil, al zal de schattige …
1. Franz Nicolay – Major General 2. Mount Eerie – Wind’s Poem 3. Dinosaur Jr. – Farm 4. Patrick Wolf – The Bachelor 5. Neko Case – Middle Cyclone 6. Charles Spearin – The Happiness Project 7. Loney Dear – Dear John 8. Tom Pintens – Winter Maakt Ons Vrolijk …
Bike For Three is een samenwerking tussen de Canadese rapper Buck65 (Richard Terfry) en de Belgisch-Vietnamese producer Joëlle Phuong Minh Lê aka Greetings From Tuskan. De twee leerden elkaar kennen via MySpace en besloten via het internet wat muziek te maken. Ik heb het gevoel dat dit ‘cross-continentale’ feit nog …
Jon Hopkins heeft een uitstekend jaar achter de rug. Hij opereerde lang onder de radar, maar sinds zijn samenwerking met Coldplay en het verschijnen van zijn derde album Insides is de boel definitief aan het rollen. Een eerste soundtrack, voor niemand minder dan Peter Jackson is inmiddels af. Seven Gulps …
Het eerste Google-zoekresultaat voor Downpilot is een Nederlandse coverband, die ook in eigen werk doen. Het had kunnen kloppen, want de eerste regels van “All The Ghosts Will Walk” worden, voor mijn gevoel, gezongen met een Nederlands accent. Het niveau ontstijgt de vaderlandse Americana-subtop ook al niet. Jammer voor singer-songwriter …
Hemeltjelief, Phil Elverum (hij is Mount Eerie) is pas 31! Dat betekent dat hij ten tijde van zijn veronderstelde magnum opus The Glow Pt. 2 piepjong was. Iets later maakte hij een herstart onder zijn huidige pseudoniem, als ware het een reboot in een superhelden-serie. Zijn recente output was nogal …
De welwillende luisteraar van Small Arm Of Sea kan het openingsliedje “My Mind Exploded” maar beter overslaan. Wat een gedrocht. Ik merkte zelfs dat het wel of niet luisteren van dat nummer invloed had op mijn appreciatie van de rest van het album. Het belangrijkste struikelblok van Tone vormen de …
De vorige keer dat het hier over Atlas Sound ging werd Deerhunter (door ondergetekende) de hele recensie niet genoemd. Dat ging toen nog, voor Bradford James Cox met het prima Microcastle doorbrak. Atlas Sound is een intiem soloproject, dat op Let The Blind Lead Those Who See But Cannot Feel …
Twee jaar geleden maakte de Engelse folkzangeres Nancy Elizabeth Cunliffe indruk met Battle and Victory, een plaat die zich sluipenderwijs in de hersenpan nestelde en door collega-weblogger Caleidoscoop zelfs tot een van de tien beste platen van dit decennium wordt gerekend. Ikzelf sprak toen van een eerste stap richting victorie. …
Het lijkt een traditie te worden. Ieder najaar komt Sufjan Stevens met een aardigheidje voor de fans. Is het geen
Zijn me dat even wat beroemde namen bij elkaar. Alleen een vertegenwoordiging van Tangerine Dream ontbreekt. Zou Eno ooit met Froese hebben gewerkt? In 1976 schoof hij in elk geval aan bij de kosmische musici van Harmonia, een trio met de avant-gardisten Moebius en Roedelius, alsmede de cruciale Neu!-gitarist Rother. …
Ik zei laatst nog tegen een vriend dat ik Franse films waar de ondertiteling haperde nog prima kon volgen. Ja, zeker dankzij de beelden, zo bleek deze week met Agent 238, een concept-album van Alexander Faem. In ‘t Frans dus. In ‘t begin gaat ‘t nog, een geheim agent is …
