Een paar seconden denk ik dat The Cocteau Twins weer zijn opgestaan. De hemelse klanken waarmee Seek Magic van Memory Tapes opent smeken om de vocalen van Liz Fraser. In plaats daarvan klinkt een vervormde stem waarvan me niet helemaal duidelijk is of het hier een zanger of zangeres betreft. …
Het is bijna een mantra in de kleine biografietjes die reissuelabel Gear Fab Records maakt: ‘Despite our best efforts, we were unable to locate any of the band members’. In dit geval ook nog gevolgd door ‘from either group’. Want The Elders, waarvan Looking For The Answer het enige wapenfeit …
Als ik niet beter wist, dan zou ik denken dat Josh Rouse een Spanjaard is die zijn Spaanstalige liedjes afwisselt met Engelstalige nummers. Josh Rouse is echter een Amerikaan, geboren in Nebraska, die dit album zelfs opnam in de bakermat van de country: Nashville. Rouse woont echter bij zijn geliefde …
De Belg Nils Verresen, de opperbeer van dit gezelschap, heeft zijn kompas kundig afgesteld op alles wat hip is in indie-kringen. Misschien wel iets té goed. Op And So It Is Morning Dew ontpopt hij zich als een Belgische versie van zijn IJslandse soortgenoot Seabear. Stem en sound en zelfs …
Altijd fijn als een Nederlandse artiest het gat weet te dichten richting een van mijn favoriete acts. Chris van der Linden doet dat op Lighttown Closure. Dit is na de fraaie EP Song To Forget uit 2008 de ‘echte’ debuut-cd van deze voormalige drummer van Sweet Assembler. Hierop kruipt hij …
De vorige ronde was ik gematigd positief over het debuut van Blowback. Niet verrassend, maar wel goed. Dat hebben de heren uit Örebrö, Zweden op Eight Hundred Miles zo gehouden, zij het dat er wel degelijk een compositorisch stapje vooruit is gedaan. Het resultaat is stoner die weliswaar netjes de …
Niet dat ik onder een steen leef, maar ik moest toch even IMDB erbij halen om te kijken wat voor ’n film Iron Man 2 was. Niet echt mijn kopje thee. Ik zie sowieso al niet veel films, maar dergelijke superheldfilms mijd ik helemaal. Tenzij ze over Lemmy gaan natuurlijk. …
Als je geen keuzes kunt maken tussen twee verschillende genres, dan speel je ze toch gewoon allebei? Ziedaar het hoofdthema van de cross-over, en inderdaad een hele simpele en vaak vermakelijke oplossing. Maar wat nou als je als band zo eclectisch bent als het aantal leden in de groep? In …
Bijna vijf jaar geleden kwam de vorige, titelloze plaat uit van het Canadese indie-collectief Broken Social Scene. Het was mijn instap-plaat voor deze band en ik heb hem de afgelopen jaren helemaal grijsgedraaid, net als de plaat die daarvoor uitkwam, You Forgot It In People uit 2002, die ik iets …
Voor mij is het logisch dat van alle vrouwelijke singer-songwriters in mijn collectie Nina Nastasia verreweg de meest gedraaide is. Waarom? Nou, simpelweg omdat ik haar een van de beste, zo niet de beste vind waar ik het afgelopen decennium over gestruikeld ben. Ik zou haar oeuvre zo aan elke …
Eigenlijk verbaast het me dat The Graves Brothers Deluxe een niet al te grote naam is in bandjesland. Het kwartet uit San Francisco doet namelijk vreselijk hun best om niet te klinken zoals al die andere bandjes. Dit doen ze door allerlei stijlen te mixen. Aanvankelijk lijkt het op hun …
