De inmiddels al zes platen – grofweg eentje per jaar, een ouderwets ritme dat meer muzikanten aan zouden mogen houden – die van Matthew Houcke verschenen zijn, laten een mooie ontwikkeling zien. Van intens treurige, kaal opgenomen lo-fi naar een stijlvol en netjes opgepoetst geluid dat echter nooit het label …
Ik was ze eigenlijk alweer een beetje vergeten. Na een gezellig gesprek met enkele bandleden begin vorig jaar heb ik eigenlijk nauwelijks nog aan Wintersleep gedacht. Ook hun overigens prima derde album Welcome to the Night Sky heb ik nauwelijks gedraaid. Buiten Canada hebben ze intussen helaas nog niet bijzonder …
In Australië hebben ze garages, ik weet het zeker. Grote garages met daarin grote versterkers met een knop die tot elf kan, een aftands drumstel met ingescheurde bekkens. Aan de muur hangt gereedschap dat wanneer die knop tot elf gaat mee gaat trillen, om wat extra ruis te creëren terwijl …
Als ik het hoesje getiteld Mambo Loco in mijn handen heb, dan komt er meteen een associatie met “Mambo No. 5.” van de Duitse Lou Bega. En dat is niet zo fijn. Gelukkig staat er op de hoes ook het labellogo van Analog Africa, en dan komen er associaties met …
Het was een tijdje stil rond deze smaakmakers van het indie-americana genre. De vorige studio-plaat van Joe Pernice en co stamt uit 2005, waarna nog wel een live-album en een roman volgden. Op het ultrakorte levensteken Goodbye, Killer ontstaat de indruk dat voorman Pernice heeft geworsteld met persoonlijke demonen. Dat …
Soms blijft een cd onnodig lang liggen. Dat ligt dan aan de hoeveelheid hooi op de vork, maar vaak ook aan de schijf zelf. Een cd waar je meteen enthousiast van raakt is zo in een paar steekhoudende zinnen omschreven. Snel een referentie er tussen door en strooien met wat …
Een olievlek zo groot als Nederland zaait dood en verderf voor de Amerikaanse kusten, inhalige bankboeven die complete landen aan de rand van faillissement hebben gebracht, tientallen miljarden aan bezuinigingen die als dreigende slagschepen aan de horizon opdoemen – vrolijk word je niet van het Journaal. Maar als het me …
Ik ben een kind van de jaren tachtig en heb dus een behoorlijke tik van de jaren tachtig-muziekmolen gehad. Doe je niets aan en leer je best mee leven. Vooral nu de jaren tachtig weer overal opduiken. Die jaren tachtig waren naast het muzikale hoogtepunt van het vorige millennium, ook …
Als iemand me zou vertellen dat Steve Mason de bassist is van Depeche Mode, die na jaren op de achtergrond nu zijn solo-debuut uitbrengt, had ik het geloofd. Zeker in het vrij zwakke openingsnummer “Understand My Heart” klinkt Boys Outside als spielerei van een veteraan. Nu is Mason dat ook …
Een ode aan de eerste vrouw heet het, deze conceptplaat Eve van het Italiaanse sludge gezelschap, geschapen uit een gestolen rib, door God, in het paradijs. Maar dat paradijs van Ufomammut ligt niet in het Oosten en was geen warme plek. Nee, afgaande op de klanken die deze 45 minuten …
Soul en dames, het klikt de laatste jaren helemaal tussen beide. Aanstichtster is uiteraard Amy Winehouse, maar er volgde een legio aan anderen die elk op hun (succesvolle) wijze de soul vertolkten. De ‘nieuwste’ dame aan het front is de nu eenentwintig jaar oude Roxanne Tataei oftewel Rox. Eind 2008 …
