The Feeling Of Love
My Bubba & Mi – How It's Done In Italy
Een jaar of tien geleden woonde ik in een smalle straat met aan de overkant op de begane grond een zogenaamde doortrekkerswoning. Die functie had het waarschijnlijk wegens te klein en te duur, maar wel de de noodzakelijke behoefte vullende. De jongeman die er woonde zat op een middag met …
Lucky Dragons
Ernst Glerum
Assacre
Gétatchèw Mèkurya
The Ex
Stonebride – Summon The Waves
Het moet koud en nat zijn geweest in de winter van 2005 toen dit gezelschap uit Zagreb besloot om samen een band te beginnen. De zon is namelijk ver te zoeken in de psychedelische grunge die deze heren maken. Wellicht miezerde het op de plavuizen van de middeleeuwse stad, waardoor …
Eklin
Two Door Cinema Club
Lonely Drifter Karen – Spring Of Fall
Zou het niet leuk zijn als deze groepsnaam steeds iets zou worden aangepast, al naar gelang de stemming van het album. Happy Drifter Karen zou dit keer gekund hebben. Eenzaam is de Oostenrijkse frontvrouw, die helemaal geen Karen heet, allang niet meer. Haar uit alle windstreken afkomstige begeleidingsband treedt steeds …
Spirits Of The Dead – Spirits Of The Dead
Uriah Heep’s “Easy Living” is zo’n klassieker die ik niet vaak genoeg kan horen. Toen ik het intro hoorde van “White Lady/Black Rave” van de Noorse band Spirits Of The Dead, veerde ik dan ook op. Het pompende orgel geeft het nummer zo’n zelfde gejaagde swing. Het maakt ook gelijk …
Kivimetsän Druidi – Betrayal, Justice, Revenge
De band Kivimetsän Druidi is in 2002 ontstaan toen de twee broers Antti (keyboard) en Joni Koskinen (gitaar en grunts) besloten om eigen nummers te gaan schrijven en te stoppen met het spelen van covers. Startend als een tweemansproject krijgt het de naam Kivimetsän Druidi, wat The Druid of the …
Glasser
Uran – Uran
Het lijkt wel alsof de groep Uran helemaal niet wil dat je hun titelloze album beluistert: op het cd-hoesje prijkt een nogal lelijke, Gummbah-achtige tekening, op de achterkant is een nietszeggende auto en de rug van een jongen met een capuchon te zien en het boekje bevat foto’s van onder …
Jónsi
Shylock – RockBuster
Ik had vooraf geen idee of ik al eens iets van Shylock besproken had, en ook het beluisteren bracht geen duidelijkheid. RockBuster mag dan het vijfde album van deze heren zijn, het is stereotiepe Duitse hardrock àa la The Scorpions, Bonfire, Jaded Heart en hoe ze allemaal ook mogen heten. …
Kim Richey – Wreck Your Wheels
De warme stem van Aimee Mann vind ik een van de prettigste vrouwenstemmen in de popmuziek. Als zij zingt is het alsof er iemand met fluweel je oorschelpen streelt. Zangeressen met een soortgelijke stem omarm ik dan ook met beide armen. Kim Richey is zo’n vrouw die een zelfde gevoel …
Di-rect
Soms zegt een foto meer dan in je woorden kan uitbrengen. Wie herinnert zich nog de niet zo blije gezichten van de overgebleven leden van Di-rect tijdens hun persconferentie vorig jaar. Tim had net aangekondigd dat hij de band ging verlaten en de toekomst van de band hing aan een …
Bettye LaVette – Interpretations: The British Rock Songbook
Dan mag je nog zo’n cultstatus hebben, en zulke mooie verweerde stembanden, maar waarom in godsnaam “Don’t Let the Sun Go Down On Me” van Elton John coveren? Of “Nights in White Satin” van de fokking Moody Blues?! Of “Don’t Let Me Be Misunderstood”!?! Nou, omdat het kan. En omdat …
The Mohawk Lodge – Wildfires
Op debuut Rare Birds grossierde The Mohawk Lodge nog in folky kampvuurliedjes. Op opvolger Wildfires klinkt het project van zanger/gitarist Ryder Havdale weidser, bombastischer. Houthakkersrock voor in de voetbalstadions, met knipogen naar Neil Youngs Crazy Horse. Zo nu dan gaapt er een iets te diepe kloof tussen Havdale’s simpele tekstuele …
Vonassi – The Battle Of Ego
Het is wel vaker het probleem dat ik heb met bands op labels als Frontiers, ProgRock Records, AOR Heaven en aanverwanten: ik luister naar hun muziek, denk: ‘dat doen ze knap’. Maar na enkele draaibeurten kom ik vervolgens toch tot de eindconclusie dat het geleverde resultaat een zesje is, omdat …
Sleigh Bells
Praise The Twilight Sparrow / Tempo Diez
Deadlines, ik heb er een bloedhekel aan. Om geen deadlines bij File Under in mijn nek te voelen hijgen, heb ik meestal een voorraad aan stukjes, zodat ik niet halsoverkop en onder druk iets moet gaan schrijven. Het nadeel is echter dat stukjes waarin ik een actualiteit verwijs, soms nergens …