Sommige muzikanten hebben het nauwelijks in zich om een slechte plaat te maken. Zelfs in hun meest ongeïnspireerde momenten komt er iets uit dat aan een zekere kwaliteitsstandaard voldoet. Vakmanschap, heet dat dan. Gina Villalobos lijkt zo langzamerhand één van die zeldzame liedjesschrijvers te worden. Days On Their Side is …
Grappig. Zo heb ik het over Brian Olive wiens debuutalbum in de lijn van het Stones-album Exile On Main St. ligt, zo heb ik een cd in handen van een band die zijn ‘definitieve’ vorm vond door het meedoen aan een coverwedstrijd waarbij datzelfde album gecoverd werd. Ik heb het …
Ergens begin mei 2007 deed ik een poging Susanna and the Magical Orchestra te interviewen. Dat mislukte helaas jammerlijk. Waarom het gesprek steeds stilviel is me nog steeds niet duidelijk, al was Susanna Wallumrød na afloop van het optreden zeker niet in een spraakzame bui. Ik wist nog wel uit …
Drie jaar lang werkte Colin Benders, alias Kyteman, als een kluizenaar in de donkerste uren van de nacht aan zijn debuutplaat. Begin dit jaar was het zover en verscheen eindelijk The Hermit Sessions. Met de release van dit album sloot hij een duistere, maar ook leerzame periode af. En hoe. …
Dat was even schrikken op Lowlands. Volgens het programmaboekje en de presentator zouden we toch echt een ‘songwritende rapchick uit Philly’ te zien krijgen, maar in plaats daarvan stonden we een kwartier lang tegen twee lelijke dj’s aan te loeren die een 2 Many DJ’s-achtige set deden. Kennelijk heeft Amanda …
Het Duitse drietal Born To Hula is vernoemd naar een song van Queens Of The Stone Age. Het geeft in elk geval aan wat er te verwachten is. Lastiger is dat de songs allemaal akelig binnen de desert rock-lijntjes blijven. De groove staat voorop, de gitaar klinkt gruizig, de zang …
Je kunt als band heel veel tijd steken in het verfijnen van je geluid in de studio om het zo gelikt en vol mogelijk te laten klinken, maar sta je tijdens een tournee mooi voor een lastige klus: hoe ga je je volle geluid op het podium evenaren of zelfs …
Op vakantie in eigen land. Ik moet eerlijk bekennen dat ik dat niet zo vaak gedaan heb. Limburg, de Veluwe en Zeeland. Veel verder kom ik niet. Als kind werd ik door mijn ouders vrijwel iedere zomer meegenomen naar Oostenrijk. Iets waar ik nog steeds met veel plezier aan terugdenk. …
“Heavy, ominous psychedelic free-improv from Tokyo, Japan” is de openingszin van een recensie ergens anders online, en dat is veelzeggend want: a) vrije improvisatie is geen lichte kost en kan alle kanten opgaan, en b) Japanners gaan altijd nog een stukje verder dan de meeste westerlingen. En dan is het …
Vorig week roemde DubbelMono mijn hippe muzieksmaak. Ik keek hem verbaasd aan: ‘Ik hip?’ ‘Qua Nederlandse bands’, was zijn toelichting hierop. Ik begreep toen over welke fiets het ging, maar mijn liefde voor bands vind ik verder allesbehalve hip. Mensen die hip zijn houden van dance. En de rest is …
