Confuse The Cat – Kericky
Bij de eerste klanken van Kericky, het vierde album van het Belgische Confuse The Cat, waande ik me even helemaal terug in de jaren tachtig. Opener “Koi” begint bijna Cure-achtig met mooi en sfeervol gitaarwerk en aanstellerige zang. Het is dezelfde zang die al bij het tweede nummer gaat irriteren. …
Disturbed
Disturbed
Gary Moore – Bad For You Baby
Onlangs kocht ik het boek Grijsgedraaid van Leo Blokhuis. Naast het verhaal achter een aantal bekende songs ontbreken uiteraard de lijstjes niet. De combi muziek en mannen levert steevast lijstjes op, nietwaar? Op het lijstje van de tien beste powerballads staat “Parisienne Walkways” van Thin Lizzy. ‘Pardon!?’ roept nu de …
Gary Moore – Bad For You Baby
Onlangs kocht ik het boek Grijsgedraaid van Leo Blokhuis. Naast het verhaal achter een aantal bekende songs ontbreken uiteraard de lijstjes niet. De combi muziek en mannen levert steevast lijstjes op, nietwaar? Op het lijstje van de tien beste powerballads staat “Parisienne Walkways” van Thin Lizzy. ‘Pardon!?’ roept nu de …
Keith Emerson Band – …featuring Marc Bonilla
Voor het eerst sinds het uiteenvallen van ELP heeft Keith Emerson weer een band om zich heen gevormd om nieuw materiaal mee op te nemen. Zoals de titel van hun debuut al prijsgeeft maakt zanger/gitarist Marc Bonilla deel uit van de bezetting. Samen met Emerson schreef hij het nieuwe materiaal, …
Emiliana Torrini
Erwin de Vries – Dichter in Mie
Het gebeurt niet zo heel veel dat een band die in dialect zingt of in een streektaal het schopt tot meer dan lokale bekendheid. Rowwèn Heze, Normaal, Skik, eigenlijk zijn ze op de vingers van een hand te tellen. Ik vind dat best jammer, want in de provincie wordt vaak …
Motek
Fujiya & Miyagi – Lightbulbs
Hoewel hun bandnaam Japans klinkt, hebben we hier te maken met een heuse Engelse band, en wel uit Brighton, thuisbasis van o.a. Fatboy Slim. Naast hun thuisbasis is het enige dat Fujiya & Miyagi verder met Fatboy Slim gemeen hebben de voorkeur voor elektronica. Bij Fujiya & Miyagi is dat …
Pete Philly & Perquisite
Fred C. Prellberg III – Ten Pennies Make A Dime
Amerikaanse man uit Chicago met gitaar en mondharmonica speelt en zingt zijn eigen liedjes. Het gaat hier om Fred C. Prellberg III. Zijn tweede album Ten Pennies Make A Dime, opdragen aan zijn vader (inderdaad Fred C. Prellberg II) ademt naar Amerika. En dan met name het Amerika van Bob …
Martha Wainwright – Ticketactie
De reacties bij de foto van het vorige concert dat Martha Wainwright gaf in Nederland logen er niet om: Het was zó mooi. Op plaat heeft ze een aardige stem. Live heeft ze een superstem. Echt geweldig. Ademloos staan kijken en luisteren. Het raakt me ergens tussen mijn hart en …
Arsenal
Arsenal
Scorch Trio – Brolt
Als ik naar de programmering van North Sea Jazz kijk word ik nooit erg vrolijk. Het zou een jazzfestival moeten zijn, maar staat voor het grootste deel vol met soul, funk en fusion. Erg glad allemaal; en de echte jazz die er speelt is meestal ook van de gladgestreken soort. …
Scorch Trio – Brolt
Als ik naar de programmering van North Sea Jazz kijk word ik nooit erg vrolijk. Het zou een jazzfestival moeten zijn, maar staat voor het grootste deel vol met soul, funk en fusion. Erg glad allemaal; en de echte jazz die er speelt is meestal ook van de gladgestreken soort. …
Week 41, 2008
Storm Emiliana Torrini @ Paradiso Bas Scorch Trio – Brolt Ewie Herman Dune – Next Year In Zion Ludo Blitzen Trapper – Furr André What Have I Done (single) – Anna Ternheim / The Promise (single) – Girls Aloud Prikkie Extreme – Saudades De Rock Sikkema Say Hi – The …
Week 41, 2008
Storm Emiliana Torrini @ Paradiso Bas Scorch Trio – Brolt Ewie Herman Dune – Next Year In Zion Ludo Blitzen Trapper – Furr André What Have I Done (single) – Anna Ternheim / The Promise (single) – Girls Aloud Prikkie Extreme – Saudades De Rock Sikkema Say Hi – The …
Travis – Ode To J. Smith
Wat is er met Travis gebeurd? Ik ben luchtige en soms breekbare “Why Does It Always Rain On Me”-achtige nummers van hen gewend, altijd lekker, maar nooit uitbundig. En eerlijk gezegd was ik daar ook wel een beetje klaar mee, zo erg zelfs dat ik de vorige cd The Boy …
Jon O'Bir – From Within
In de tijd dat veel trance geplaagd en gedomineerd wordt door vocal snippets, invloeden uit electro, zweempjes house en zagende baslijntjes, is het af en toe een verademing een album aan te treffen waarop trance staat uit grootmoeders tijd, laten we zeggen de jaren ’90. Enkele laatsten der Mohikanen houden …
Evergrey – Torn
Privédrukte verhinderde mij om al eerder een recensie te schrijven over het eind september verschenen zevende studioalbum van Evergrey, Torn getiteld. Of zou het toch komen doordat het album mij met elke losse luisterbeurt telkens weer niet wist te pakken. Ik miste de sterke, aanstekelijke en frisse nummers die mijn …
The Donkeys – Living on the Other Side
Wat mij betreft is de Amerikaanse westkust helemaal niet het relaxte, zonnige, met mooie en gezonde mensen bevolkte gebied waar het vaak voor gehouden wordt. Zoals veel te vaak heeft de toeristenindustrie dat beeld geschapen en in stand gehouden. Hulp heeft ze daarbij – wellicht onbewust – gehad van de …
O'Death – Broken Hymns, Limbs and Skin
Tom Waits, maar dan met Jello Biafra op zang. Of toch 16 Horsepower. Maar dan wel uit de begintijd, toen Dave Eugene nog minder braaf was. Met Woven Hand heeft het in ieder geval niets van doen, al klinkt O’death wel alsof de duivel ze op de hielen zit. Of …