Zweedse Żuper deathmetal-diva’s zijn er genoeg en dus was het personeelstekort bij het sterrencombo Bloodbath snel verholpen. De vertrokken Dan Swanö (o.a. Edge of Sanity) en Peter Tägtgren (o.a. Hypocrisy) zijn vervangen door niemand minder dan oudgediende Mikael Åkerfeldt (o.a. Opeth) en de nu nog relatief onbekende Per Eriksson, een …
Uitgebracht op het sympathieke reissue-label World In Sound en bovendien voorzien van een prachtige hoes: dit moest een fijne kennismaking gaan worden met Cold Sun. Het psychedelische kwartje viel tijdens de autorit die ik hiervoor uitgezocht had niet en tijdens het wachten voor de verkeerslichten besloot ik de cd voor …
Gelukkig, niet alles wat die Canadezen aanraken wordt geniaal. Sloppy Ground is zo suf dat ik zelfs vergeten was mijn gebruikelijke aantekeningen te maken. Oeps, ehm. Nou ja, Chenaux bespeelt allerlei snaarinstrumenten en zingt met klagerige, trillende Will Oldham-achtige stem zijn folky liedjes. Te lange liedjes. Hij en zijn groep …
Op zijn zachtst gezegd schrok ik nogal de eerste keer dat ik “Overpowered” hoorde. Of beter gezegd, dat ik “Overpowered” zag, want het gebeurde door een clipje op YouTube. Mijn eerste reactie was ‘ Hmm, ik weet het nog niet.‘ Wat was er in godsnaam gebeurd met de band waarvan …
Op zijn zachtst gezegd schrok ik nogal de eerste keer dat ik “Overpowered” hoorde. Of beter gezegd, dat ik “Overpowered” zag, want het gebeurde door een clipje op YouTube. Mijn eerste reactie was ‘ Hmm, ik weet het nog niet.‘ Wat was er in godsnaam gebeurd met de band waarvan …
Ik maak Keane graag belachelijk, maar hun nieuwe derde plaat valt best mee. Het is zeker niet het verpletterende, ambitieuze album geworden waar ik op hoopte, integendeel, maar er staan een paar aardige singles op (“Lovers Are Losing”, “Perfect Symmetry”, “Spiralling”, “Better Than This”), met slimgekozen verslavende hooks. De cover …
Ik maak Keane graag belachelijk, maar hun nieuwe derde plaat valt best mee. Het is zeker niet het verpletterende, ambitieuze album geworden waar ik op hoopte, integendeel, maar er staan een paar aardige singles op (“Lovers Are Losing”, “Perfect Symmetry”, “Spiralling”, “Better Than This”), met slimgekozen verslavende hooks. De cover …
Meteen valt op aan Fidget: zanger/gitarist Tom Jeske heeft een enorme strot. Zangeres Darline Fae Rubi trouwens ook, beetje schel, alsof er steevast luchtbelletjes in haar keel zit. Tom en Darline wisselen de zangpartijen in de nummers af, voeren soms gesprekjes. Deze veelzijdige interactie tilt de band uit het overvolle …
Mijn lief en ik houden regelmatig met een bevriend stel een zogenaamd DVD-avondje. Een simpel doch doeltreffend concept: met de wijzers van de klok mee laat eenieder een nummer uit de grote stapel muziek-DVD’s horen. Nu zei ik regelmatig, maar nu ik er over nadenk is ons laatste DVD-avondje alweer …
Buckcherry is “the Natural Successor To Aerosmith and Mötley Crüe”, volgens de bio. Nou kun je je afvragen of die al aan opvolgers toe zijn. Aerosmith brengt nog voornamelijk verzamelaars uit, maar zet live nog steeds waanzinnige shows neer, Mötley Crüe heeft net een puike comeback achter de rug. Maar …
Het gebeurt vaker dan me lief is, dat ik een beetje rondstruin op internet en dat ik weer eens struikel over een ‘geleende’ foto van File Under. Laatst gebeurde het zelfs met een foto gemaakt door mij. Toen ik vriendjes wilde worden met Castanets, zag ik een wel heel bekende …
Alleen al voor de grand opening zou ik het album van Okie Rosette niet hebben willen missen. Voor geen goud. Het heet dan ook niet voor niets “Repeat & Fade”. Openingszin: ‘The place smells like bacon and cologne’. Daar hebben ze me al hoor. Maar dan volgen nog vrolijke blazers, …
Na de kritiek van met name de media op het nogal controversiële The Crusade was het de vraag of het Amerikaanse kwartet van Trivium met een album op de proppen zou komen dat de criticasters voor eens en altijd de mond zou snoeren. De waarheid gebiedt te zeggen dat dit …
Na de kritiek van met name de media op het nogal controversiële The Crusade was het de vraag of het Amerikaanse kwartet van Trivium met een album op de proppen zou komen dat de criticasters voor eens en altijd de mond zou snoeren. De waarheid gebiedt te zeggen dat dit …
Het Duitse End Of Green bestaat al een aardig lange tijd en doet aan weinig opgewekte hardrock met een behoorlijke gothic-inslag. De band is begonnen in 1992 en is met dit The Sick’s Sense bij hun zesde langspeler aangekomen. Zoals wel meer Duitse bands is dit gothicrock met een behoorlijk …
Het Duitse End Of Green bestaat al een aardig lange tijd en doet aan weinig opgewekte hardrock met een behoorlijke gothic-inslag. De band is begonnen in 1992 en is met dit The Sick’s Sense bij hun zesde langspeler aangekomen. Zoals wel meer Duitse bands is dit gothicrock met een behoorlijk …
