Normaal gesproken is het ietwat onzinnig om een release te bespreken die al ruim een jaar uit is, al is het dan ook aan de andere kant van de oceaan. Maar ik maak graag een uitzondering als er een EP als deze op mijn bureau belandt. Shana Falana is een …
Met Cigarettes & Truckstops maakt het zelfbenoemde ‘Spaghetti-Western Tim Burton character’ Lindi Ortega net zo’n heerlijk catchy album als voorganger Little Red Boots, hoewel songtitels als “The Day You Die”, “Demons Won’t Get Me Down”, “Murder Of Crows” en “Heaven Has No Vacancy” doen vermoeden dat de thematiek wat donkerder …
The Devil Wears Prada heeft er met deze live-registratie voor gekozen om zijn fans te bedanken voor hun support door alle genrewisselingen heen. De metalcore uit Dayton, Ohio is veranderd tot een soort Lamb Of God. Waarschijnlijk was dat ook de reden dat The Devil Wears Prada meekon op tour …
'My degree is oldschool so you know I'm not new', meldt een rapper bij aanvang van “Neofunk”, en de waarschuwing is zeker op zijn plaats. Is dit een zompige parodie? Je kunt ook té retro zijn. De mc's die bandleider Wouter Wierda om zich heen heeft verzameld lijken rechtstreeks ingevlogen …
FatCat roert zich als label, met Paws uit Glasgow. Geheel in stijl pakt FatCat de draad van de jaren negentig op. Een tijd waarin slackers de dienst uitmaakten en lo-fi het toverwoord was. En stiekem rockten de bands bestaande uit simpele blanke studentikoze kereltjes harder dan de gemiddelde hardrockband uit …
Soms is het teruglezen van oude recensies een vrij pijnlijke zaak. Had ik in 2005 nu echt geschreven dat No Balance Palace van Kashmir een 'onvervalst groeiplaatje' was? Misschien wilde ik dat wel té graag. Dan ga je wel vaker dingen horen die er niet zijn. Een recensent is immers …
Sinds kort werk ik op een locatie die gelegen is aan de snelweg. Als je met enig zinnig verstand naar al het voorbij razende verkeer kijkt, dan besef je pas dat wij mensen niet wijs zijn. Toch moet ik wel eens glimlachen om rare vehikels die voorbij komen en eigenlijk …
Neem Lady Gaga, maar dan wat duisterder, uit Duitsland, met wat meer darkwave, zonder Lady Gaga en je hebt Blutengel. Nou ja, niet helemaal. Nog een poging. Neem Dune, vervang de hardcore door synthpop, voeg er twee zangeressen aan toe en je hebt ook Blutengel. Proefondervindelijk kunnen we vaststellen dat …
