DIFF – Count Your Losses


Notice: class-oembed.php is deprecated since version 5.3.0! Use wp-includes/class-wp-oembed.php instead. in /home/fileunder/domains/fileunder.nl/public_html/wp-includes/functions.php on line 4719

,,Nederland is klein, in drie uur kun je overal zijn.’’, verhaalt de bio. ,,Toch zorgt de afstand tot de Randstad voor eerlijke muziek die niet onderhevig is aan de waan van de dag.’’. Dat intrigeert me mateloos. Wat bedoelt de schrijver van DIFFs bio te zeggen? Dat de waan van …

Autobahn – Dissemble

Het aantal revelaties buitelt over elkaar heen in Engeland. Een paar jaar geleden kregen we van de Britten te horen dat The Sleaford Mods de straatcultuur van The Audio Bullys en The Streets wist te koppelen aan het nihilisme van de jaren tachtig. We weten inmiddels dat het neo-liberalisme van …

Semistereo – Re-Ignite

Placebo zonder snerende vocalen? Zoiets. Al vindt het Noord-Hollandse gezelschap dat het zich richting alternatieve progrock begeeft. Helemaal in hun sas met de nieuwe zanger Paul Glandorf focust de band zich op het werk van Oceansize, Tool en A Perfect Circle. Ik hoor dat niet zo. Want, de songs op …

Lilian Vieira Grupo – Tanta Coisa

Lilian Vieira kennen we natuurlijk van Zuco 103 en haar Braziliaanse roots. Sterker nog, ze is de zelfverklaarde ambassadrice van de Brasilpop, samba, bossa en latinofunk in Nederland. Geheel op eigen kracht. Dat blijft beklijven, hoewel ze moet uitkijken dat de klad er niet inschiet. Wat Tanta Coisa scherp maakt …

Go Go Berlin – Electric Lives

Het Deense Go Go Berlin opent zijn tweede plaat met een groot Kasabian-geluid. Electric Lives is de britpop-plaat die Engeland nooit afgeleverd heeft. Kasabian, Primal Scream, Suede, The Verve, Charlatans, T-Rex, Oasis, het komt allemaal superherkenbaar voorbij. Vervelen doet deze plaat niet. Daar is ie te pop en te grotesk …

Motherfucker – Confetti

Motherfucker heeft dus wel dat gemeen gruizige karakter dat Hole eigenlijk had moeten hebben. En ja, de band uit Athens, Georgia heeft nogal wat noise te verstouwen. Erika, Erica en Mandy laten met Confetti de begindagen van SubPop herleven. Het gaat het ’t trio er maar om dat de boel …

Mala Vita – So Far So Good

Als Balkanmuziek gelijk op gaat met zigeunerdeuntjes, dan haak ik af. Er zijn namelijk twee genres waar ik uitslag van krijg: klezmer en zigeunermuziek. Sorry, maar ik kan heel weinig met melodramatische begrafenismuziek en de sonore klanken van een klagende trekzak. Het Delftse Mala Vita dat Michel Schoots van de …

Fuzz – II

Veelkunner Ty Segall zet al jaren in op meerdere paarden. Kansen spreiden noemen ze dat in Wie is de Mol? En vooral het gevaar van tunnelvisie vermijden. Segall die al eerder werkte met Thee Oh Sees en een van mijn persoonlijke revelaties van vorig jaar: The ZigZags, pakte de draad …

Leif de Leeuw Band – Leelah

Van Jeff Beck, via Mother’s Finest naar Anouk… en weer terug. Da’s een beetje de levensloop van meestergitarist Leif de Leeuw. Zelf voegt hij tussen al zijn bluesawards nog even snel Johnny Winter toe. Door hem is de 11-jarige Leif gitaar gaan spelen. Inmiddels heeft de complete band een arsenaal …

Girl Band – Holding Hands With Jamie

Als je niet over geraffineerde technische vaardigheden beschikt zoals Matt Bellamy maar wel groteske stadionnoise wilt maken vol weidse gebaren verpakt in een allesverpulverende bombast, dan pak je het aan zoals het Ierse Girl Band. Dat noem je dan post-punk met bizar veel eclectische uitstapjes en een industriële twist. Mijn …

Other Houses – Bad Reputation

Twee dingen waar ik direct aan dacht bij het beluisteren van dit album: 1. Carol van Dijk herkent haarzelf waarschijnlijk tien keer per minuut en 2. Evan Dando had toch fantastische liedjes in zijn begintijd van The Lemonheads. Other Houses is het solo-project van Morgan Enos die we wellicht kennen …