Crossing Border slaat steeds meer de vleugels uit. Nadat Antwerpen al was toegevoegd aan het festival, kunnen we dit jaar niet alleen in het westen van het land en bij onze zuiderburen, maar ook naar de grens met onze oosterburen, naar Enschede. The Kyteman Orchestra zal in alle drie steden …
Shirley Klaris Yonavieve Edwards, afgekort Skye, maakte in de jaren negentig furore als zangeres van triphopformatie Morcheeba, destijds een prettig alternatief als genregenoten Massive Attack en Portishead even te zwaar op de maag lagen. In 2003 liep het echter spaak tussen Skye en het producersduo achter Morcheeba, waarna Skye solo …
Curieuze debuut-platen zijn de goeie debuut-platen. Iori's Eyes is een duo uit Italië dat al sinds 2004 bestaat. Toch is dit pas hun eerste album. Jaren van warmdraaien hebben intussen wel tot een heel eigen geluid geleid. Double Soul noemen ze het zelf. Dat dubbele associeer ik vooral met 'dubbel …
Dat intrigeert me dan weer. In de bio staat dat Andrea van Cleef ‘Italian is with northern European lineage’. Ja, en? Moet ik dan opeens schrijven dat hij, omdat hij Nederlands of Noord-Duits of voor mijn part Noors bloed in zich heeft, geweldig is? Pastapipo Van Cleef heeft na altrockband …
In het dagelijks leven is Richie Sambora uiteraard gitarist in dienst van Jon Bon Jovi Inc., maar zo nu en dan maakt 'ie een plaatje voor zichzelf. Stranger In This Town uit 1991 was een lekker album, Undiscovered Soul uit 1998 was me wat te braafjes en in 2012 is …
Het is een druilerige maandagochtend wanneer ik mij ineens in Rotterdam tussen allerlei oude trams bevind. In deze tramremise in Hillegersberg lijkt het wel alsof de tijd heeft stilgestaan. Ergens in een hoekje achterin in de hal is Alamo Race Track druk bezig met repeteren. De band speelt samen met …
Hebben wij in Nederland eigenlijk een vergelijkbare equivalent van Herbert Grönemeyer? Wat populariteit betreft, zou ik meteen Marco Borsato zeggen, maar die mag muzikaal en tekstueel de veters van Grönemeyer nog niet strikken. De enige die artistiek gewaardeerd wordt door een groot deel van de goegemeente en nog wel eens …
Vijftig jaar bestaan ze inmiddels en er is in die jaren genoeg gebeurd om daar eens een goede documentaire aan te wijden. Daarom werd vermaard regisseur Alan G. Parker (Fame, The Wall, The Commitments) gevraagd voor een documentaire over Status Quo. Hello Quo! loopt vanaf het allereerste begin, met de …
Nog géén negentig inwoners telt het Ardense houthakkersdorpje Mirwart. Boeren met grove Waalse koppen slijten er hun dagen en zoals in ieder Waals dorpje staat er op het dorpsplein een vervallen kerkje. Gentenaar Bram Vanparys (The Bony King of Nowhere) huurde er twee weken een huisje om er in volledig …
Vroeger zei Willem Duys, de Leo Blokhuis van de jaren zestig, dat The Beatles langharig werkschuw tuig was waar niets van terecht zou komen. Liever dweepte hij met ontdekkingen als de zingende kraandrijver Leen Huizer en gaf hij onder druk van buitenaf toe dat Wally Tax wel degelijk een fantastisch …
Sinds het afscheid van de gitaarpopband Johan heb ik me afgevraagd wanneer we weer eens iets van Jacob de Greeuw zouden horen. Pats boem, als donderslag bij heldere hemel was het voorbij. Nou kun je aan de stem van de zanger van Royal Parks wel horen dat hij niet de …
Onderkoelde indiepop, licht melancholisch, bijzonder kaal gearrangeerd en met een geluid dat vooral in de jaren tachtig populair was. Tel daar bij op de schijnbare koude stem van Jennifer Moore en de belangrijkste referentie is The Young Marble Giants . Maar waar die band de combinatie gitaar, bas, drums-uit-een-doosje combineerde …
Op 8 september 2012 was het precies twintig jaar geleden dat Sweet Oblivion van Screaming Trees uitkwam. Ik had jaren eerder kennisgemaakt met Screaming Trees en Mark Lanegan via een mailorder van SST en bestelde nietsvermoedend Invisible Lantern. Daarop stond het zeer ontroerende “Grey Diamond Desert”. Toen de grunge kwam …
Nou nou nou. De woordgrap van het jaar weer hoor, om Vitalic 'dood' te verklaren en zijn derde album verder te negeren. Ik zal de naam van de bewuste twitteraar verder niet noemen, want veel liefde voor knallende electro heeft diens medium überhaupt nooit gehad. Vitalic, alias de Fransman Pascal …
