Vorig jaar was ik lyrisch over Hakens debuut Aquarius. Vooral de lange afsluiter “Celestial Elixir” bleef ik keer op keer draaien. Ik ging zover ze aan te merken als de toekomst van de prog – al haalde het album op het nippertje m’n jaarlijstje niet. Met album nummer twee, Visions, …
Het is donderdagmiddag op de camping van Lowlands. Het zonnetje schijnt nog, maar op de buienradar is een gigantische rode vlek te zien die oprukt richting Biddinghuizen. Het is stilte voor de storm: létterlijk. Mijn tent staat nog geen twintig minuten of ik krijg een smsje van Storm dat de …
Het werd rap tijd dat ik mijn muziekcollectie eens ging uitmesten. Ik woon niet zo heel ruim en dan komt, door een veel te brede smaak, ongebreidelde kooplust en recensiemateriaal al snel de kasten op je af, zo gezegd. De collectie is inmiddels gesplitst in een courant en een incourant …
Death, een van de belangrijkste deathmetalbands en vormers van het genre, is het geesteskind van de in 2001 tragisch overleden Chuck Schuldiner. Waar de band in de jaren tachtig nog vrij eenvoudige deathmetal maakte met voornamelijk teksten over zombies, bloed en gore, werd in de jaren negentig een omslag gemaakt …
Tweede album net af en uit, maar de band stopt Het Utrechts/Amsterdamse Stairs To Nowhere staat bekend als een vreemde eend in de bijt. Zelfs de plek voor het interview, uitgekozen door zanger/gitarist Bram Colijn en drummer Tim Mooij, is tamelijk onconventioneel. Café Het Stoplicht is een knusse Amsterdamse kroeg …
In februari was The King of Limbs die rare, korte, door Flying Lotus geïnspireerde Radiohead-plaat. Als oude-stijl-liefhebber kon ik er eerlijk gezegd niet veel mee. Ik heb hem grijsgedraaid en moest elke draaibeurt concluderen dat-ie mooier en gelaagder werd, maar het nerveuze geheel en de hiphopconnectie met Flying Lotus trokken …
Ik houd van het geluid van Hammond-orgels. Helemaal als ze gebruikt worden om overheen te jakkeren, vind ik ze misschien zelfs nog wel gaver dan de gitaar. Daarom heb ik een zwak voor Green Hornet. Maar ook als je er braaf muziek op maakt, word ik er al snel blij …
De zondag besteed ik in dB’s, waar de laatste festivaldag in het teken staat van punk, rock, bier, garage en noise. Om te beginnen met de noise: het Britse Part Chimp opent de middag en doet dat zo verschroeiend hard dat het bloed uit de oren spat. Drie kwartier gierende …
‘We are Swearing At Motorists and you need us in your lives’, bluft zanger/gitarist Dave Doughman in Tivoli De Helling. Het is nog vroeg op de avond en de halfvolle zaal grinnikt schuchter. Waarna hij weer een onnavolgbare hilarische anekdote begint te vertellen over Scandinaviërs en Twitter.
Na vijf jaar is Le Guess Who? niet meer weg te denken uit het jaarlijkse aanbod van festivals (hoewel bedreigingen bestaan). Sterker nog, het menu dat ons elk jaar wordt voorgeschoteld lijkt steeds veelzijdiger en rijker te worden. Perfect voor de muzikale veelvraat. Stevige, voedzame maaltijden worden afgewisseld met lichte …
Eigenlijk ligt het voor de hand: de opzwepende dreun van de big beat zonder enige sample, met een band en echte instrumenten uitvoeren. In plaats van die samples en gierende synthesizers gewoon een ouwe Hammond of ander retro-orgel gebruiken. Dan klinken die dansvloerkillers uit de eerste helft van de jaren …
Is toch ook best wel uniek, een tournee omdat je band dertig jaar bestaat, en in die dertig jaar zijn er slecht drie platen uitgebracht, waarvan de laatste, Vision Thing, in 1990 verscheen! Jazeker. The Sisters of Mercy bestaan alweer dertig jaar. Al zijn er van de oorspronkelijke Sisters nog …
Het viel me gelijk op toen ik de cd van Screw Houston, Start Screaming! uit het fraaie digipack haalde: de band wordt maar liefst door zes verschillende labels op de locale markt aan de man gebracht. Da’s best verwonderlijk en zie je niet vaak. Maar dat het met een hardcore …
