Soms snap ik geen reet van (Nederlandse) platenmaatschappijen. Naar het schijnt ligt de debuut-cd van Eins Zwei Orchestra al tijd kant en klaar op de plank om uitgebracht te worden. Er was echter geen enkele partij te vinden die er brood in zag. Ik mag toch hopen dat ze de …
De bio van Black Lightning van The Bellrays begint met ´Blues is the teacher, Punk is the preacher.´ Me dunkt dat funk daar ook nog ergens bij hoort. Na twee snelle openers volgt als derde track namelijk “Sun Comes Down”, een wijdepijpenfunktrack van het zuiverste water. Daarna gaat het net …
Wie naar Londen gaat voor concerten gaat meestal naar zalen als Koko, Scala of het -inmiddels afgebroken- Astoria waar het meest gehypte bandje van de dag de tent afbreekt. Niet wetende dat er ook alternatieve circuits zijn zoals bijvoorbeeld de akoestische scene, waaruit bands als Mumford and Sons, Noah and …
Het klepperen van de kleppen, de ademhaling, aanzet en al wat meer er komt kijken bij het bespelen van de saxofoon vormen de basis waarover Colin Stetson zijn blaasinstrumenten bespeeld. Blaasinstrumenten, want Stetson is geen man van keuzes. Naast saxofoon bespeelt hij de fluit, klarinet, de hoorn en cornet, maar …
En de boer, hij ploegde voort. Peter Hammil, dit jaar wordt hij 63, blijft in strak tempo albums uitbrengen. Dit jaar is Van Der Graaf Generator, opgericht in 1967, dus ook alweer 44 jaar oud, al zijn ze niet constant actief geweest, weer aan de beurt. A Grounding in Numbers …
De ‘altijd moeilijke tweede plaat’ is een cliché dat we maar al te vaak lezen. Gelukkig blijkt het voor The Pains of Being Pure at Heart helemaal niet zo moeilijk te zijn een tweede plaat te maken die het toch al sterke debuut overtreft. Het enige wat mij moeilijk lijkt …
Elf jaar geleden hoorde Alison Mosshart Jamie Hince gitaarspelen in de hotelkamer boven die van haar en besloot kennis met hem te gaan maken. Vervolgens stuurden de Amerikaanse en de Engelsman maandenlang tapes via de post over de Atlantische Oceaan, waarna Mosshart besloot naar Londen te verhuizen. The Kills waren …
Nu de eerste lentezon doorkomt, is het ook weer tijd voor vrolijke electropop. Met stuwende synthesizerlijntjes, staccato orgeltoontjes en hoge maar geconcentreerde Les Rythmes Digitales-achtige zang. En dan liefst zo’n single met een meezingbaar refrein, een galmend Delphic-achtig totaalgeluid en roffelende Chemical Brothers-drums. Nou, dat moet Fenech-Soler (de bandnaam is …
Nu de eerste lentezon doorkomt, is het ook weer tijd voor vrolijke electropop. Met stuwende synthesizerlijntjes, staccato orgeltoontjes en hoge maar geconcentreerde Les Rythmes Digitales-achtige zang. En dan liefst zo’n single met een meezingbaar refrein, een galmend Delphic-achtig totaalgeluid en roffelende Chemical Brothers-drums. Nou, dat moet Fenech-Soler (de bandnaam is …
Van het stapeltje Nevernooitvangehoord pak ik de cd met de meest opvallende bandnaam: Kakkmaddafakka. Die naam klinkt alvast als een klok. Op de hoes staat een goedlachse, frisse jongen. Het blijkt de drummer te zijn, die de achternaam Van der Pas draagt. Een Nederlands bandje? Nee, voor de namen van …
Van het stapeltje Nevernooitvangehoord pak ik de cd met de meest opvallende bandnaam: Kakkmaddafakka. Die naam klinkt alvast als een klok. Op de hoes staat een goedlachse, frisse jongen. Het blijkt de drummer te zijn, die de achternaam Van der Pas draagt. Een Nederlands bandje? Nee, voor de namen van …
Sommige dingen trek ik heel slecht. Een daarvan is symfonische metal. Heel vruuuger pestten we altijd mennekes als Henkie die beweerde dat ie later zou uitgroeien tot een van de allerbeste gitaristen en wist dat ie met een mix van Efteling-metal, heidense gebruiken en clichébeelden van mannen met krullende manen …
Soms gebeuren er onverwachtse zaken. Neem Rob Klerkx, drummer bij Moke en Paulusma. Als hij weer eens aan zijn eigen repertoire werkt en deze uitbrengt onder de naam Klerkx And The Secret en met de titel Undertones, dan is er op deze release geen drum te bekennen. Inderdaad, vreemde jongens …
Kijk, wij als serieuze muziekcritici hebben natuurlijk ook onze pet hates. Bandjes waar we graag op af mogen geven. Namen proberen we te vermijden, maar een ieder weet al snel wat we bedoelen en speelt het spel mee. Maar het zijn wel grote namen in Nederland, dus ze komen onvermijdelijk …
Het persbericht van hun platenmaatschappij weet mij te vertellen dat Drift van The Apartments indertijd als een meesterwerk werd ontvangen. We hebben het dan over 1993. Opgericht in 1979 maken ze pas in 1985 de debuutplaat The evening visits… and stays for years. Waarna een knipperlichtrelatie volgt: dan bestaan ze …
