Felix Van Cleeff – Into The Dark

Leonard Cohen. Pas dit jaar hoorde ik een liedje van de bard dat me beviel. In Atom Egoyans fascinerende film Exotica danst een stripdanseres op de klanken van “Everybody Knows”. De broeierigheid van de brombeer past er perfect bij. Buiten die context moet ik echter niet veel van Cohen hebben, …

Henry Fool – Men Singing

Op Men Singing zingt man noch vrouw. Een flauw grapje van een band die vernoemd werd naar de briljante komedie van Hal Hartley. Zijn magnum opus is ongrijpbaar filosofisch én grappig, De band Henry Fool is echter meer van het serieuze, in haar fusion van psychedelica en prog. No-Man‘s Tim …

Tropical Popsicle – Dawn Of Delight

Nou ja zeg, kan ik mijn recensie van Baby Guru‘s Pieces gewoon nóg een keer typen. Is dat even makkelijk. De dit jaar overleden Ray Manzarek dwarrelt rond als ware het Pinksteren. Tropical Popsicle’s debuut staat vol klinkende orgeltjes, die overigens ook gewoon aan die andere grote sixties-meisters van Pink …

Frikstailers – En Son De Paz

‘Con los terroristas!’ De “Harlem Shake” ging een tijdje terug op het vermoeiende af de wereld over. Het was nog nét geen “Gangnam Style”. Muzikaal gezien is Baauers grabbelton van reggaeton en honderd andere exotische stijlen natuurlijk wel een stuk interessanter. Het verwante Argentijnse duo Frikstailers doet op En Son …

Xaver Fischer Trio – Dumdidum

Vreemd, als een gitarist een instrumentele plaat maakt heeft het iets cools, of het nou om shredden of akoestisch tokkelen gaat. Maar een toetsenist roept bij mij enkel foute associaties op. Duitsers op de campingdisco die schlagers uit hun opgestapelde machines persen, inclusief preset-drums. Of mafkees Jenkees die op YouTube …

Psychic Ills – One Track Mind

Of een geesteszieke een one track mind heeft waag ik te betwijfelen. Het malende brein schiet eerder alle kanten op. De ongedurige band van die naam heeft zelf haar koers ook weer verlegd. Waar men op Mirror Eye psychedelisch improviseerde, staan er op het nieuwe album afgepaste rocktracks. Met prominente …

Apparat – Krieg Und Frieden

Sascha Ring begon als techno-muzikant, maar is langzaamaan opgeschoven richting luister-electronica. Op Krieg und Frieden is geen four on the floor-beat meer te bekennen, iets wat je ook niet 1,2,3,4 in een toneelversie van Tolstojs prachtige magnum opus verwacht. (De ondertitel van het album is ‘music for theatre’.) De eerste …

Conquering Animal Sound – On Floating Bodies

Op de surrealistische hoes zweven losse lichaamsdelen door een al even gedeconstrueerde ruimte. Ook de letters van de toepasselijke albumtitel laten zich pas met enige moeite ontcijferen. Dit is puzzelstukjes-pop. Conquering Animal Sound levert de onderdelen, de luisteraar moet zelf de rest doen. Het muzikale palet van het Schotse tweetal …

Baby Guru – Pieces

Baby Guru is klein Grieks grut, maar wel onwijs goede. In Nederland is Jacco Gardner sinds kort de vaandeldrager van de retropop, en wie hem zoals ondergetekende net even te soft én Brits vindt kan op Pieces inhaken. Ook deze muziek komt uit de tijdmachine, maar is een mespuntje edgier …

Doldrums – Lesser Evil

Er zoemt de laatste maanden best wat buzz rond Doldrums, maar eerlijk gezegd vliegt de band mijn oren voorbij. Ik besprak eerder een teaser-ep waarvan indie-dansvloerhitje “Egypt” hier (natuurlijk) terugkeert, maar het jaren negentig-popgevoel dat ik destijds aanstipte bespeur ik niet meer. Doldrums moet het vooral hebben van de meest …

Bauchklang – Akusmatik

Beatboxen. Ik zie het nut er wel van in als je om één uur 's nachts in South Central Los Angeles met je matties staat te battlen, maar om er nou een hele techno-plaat mee te maken… Toch is dat wat het vijftal van Bauchklang op Akusmatik heeft gedaan. 'All …

Lau Nau – Valohiukkanen

Lau Nau heet eigenlijk Laura Naukkarinen, komt uit Helsinki en zingt zoals je dat van een Fins meisje (met mutsje) verwacht. Lief, zachtjes en een beetje depressief. Lange winters doen de de ramen met sneeuwbloemen beslaan. Ze vormen fragiele maar fraaie patronen, net als de piano-akkoorden in opener “Valolle”. Laura …

Wouter Wierda – Neobash!

'My degree is oldschool so you know I'm not new', meldt een rapper bij aanvang van “Neofunk”, en de waarschuwing is zeker op zijn plaats. Is dit een zompige parodie? Je kunt ook té retro zijn. De mc's die bandleider Wouter Wierda om zich heen heeft verzameld lijken rechtstreeks ingevlogen …

Aedi – Ha Ta Ka Pa

De Italianen van Aedi bestookten mijn huiskamer dagenlang met Arabische kreetjes ('lelelele!') woeste drums en dissonante orgels, en toch heeft hun psychedelische rockalbum Ha Ta Ka Pa geen scherpe indruk weten achter te laten. Daarvoor is deze avant-gardistische chaos net te rommelig en wazig. Het is zo'n plaat waarbij je …

Troy Van Balthazar – …Is With The Demon

Onlangs werd de tiende verjaardag van Mountain Goats' Tallahassee met een coversalbum gevierd, waaraan artiesten als Kimya Dawson en Jeffrey Lewis meewerkten. De mij volslagen onbekende Troy Von Balthazar viel ook al eens zo'n eerbetoon ten deel. Ik vermoed dat de voorman van Chokebore érgens 'big' moet zijn. Misschien in …

Niagara – Otto

Rare jongens die Italianen. Iori's Eyes bewees het een tijdje terug al met een curieuze debuutplaat en Niagara doet er op hun eersteling nog een schepje bovenop. Otto stuitert alle kanten op. Gevoelige snaren, psychedelische samenzang en indrukwekkende beat programming, het drietal lijkt zich op eender welk terrein thuis te …

Sinkane – Mars

Een huisgenoot beweerde bij hoog en laag dat voormalig Of Montreal-bandlid Sinkane zijn tweede album opent met een cover van Steve Miller, iets wat ik zelf niet had gemerkt. Het zegt veel over mijn classic rock popquiz-kwaliteiten – ik dacht ooit dat “California Dreamin'” een leuk Beatles-nummer was – maar …

Sancho 003 – Muzga

Ik keek onlangs de documentaire Last Days Here, een schokkende maar hartverwarmende film die laat zien hoe sommige muzikanten eeuwig kinderen blijven en hun fans de liefste mensen op aarde blijken. Op de soundtrack wordt de hardrock van Pentagram (om wie de film draait) afgewisseld met smaakvolle elektronische sfeerschetsen, ondere …

Menahan Street Band – The Crossing

Het hoesje van The Crossing toont een persoon die een vlakte (of is het een bevroren rivier?) oversteekt. Op de voorgrond van het sneeuwlandschap ligt een eenzame dode tak. De setting lijkt eerder een Lynchiaanse gruwelfilm aan te kondigen dan de warmbloedige jukeboxplaatjes die de Menahan Street Band brengt. De …

The Twang – 10:20

Als The Twang een Nederlandse band was geweest had 3FM er een nieuwe favoriet bij. Brallerige britpop, op zijn minst vijf jaar te laat om nog te profiteren van Franz Ferdinands succes. Wikipedia heeft het over een baggy revival, maar die zal dan wel heel plaatselijk zijn geweest. The Twang …

Iswhat!? / Why?

Ook op Iswhat's vorige album Big Appetite was al wel duidelijk dat deze mannen geen alledaagse boombap brengen, maar typisch genoeg bleven alleen de toegankelijke hitjes hangen. Ditmaal is het echt wat. In zijn geheel. De veteranen maken het soort nineties-hiphop waarin een prominente dwarsfluit op kan duiken, maar evengoed …