Maïa Vidal – Spaces

Liedjes over planeten raken me opvallend vaak. Maïa Vidal opent haar tweede album Spaces met “Space”, een jubelend nummer dat Vidal een plekje in Sufjan Stevens‘ achtergrondkoor zou kunnen opleveren. ‘You and me could start a colony, on planet B.’ Even later stijgen we met een ‘woosh!’ van een synthesizer …

Rilo Kiley – Rkives

Best een leuk woordgrapje voor een b-kantjes compilatie. Ik kan er weinig tegenover stellen, want bij de band van Jenny Lewis denk ik nog altijd eerst aan de acteercarrière van de frontvrouw. En hoe leuk Pleasantville ook was, ze verdient beter. Rilo Kiley hield er in 2011 mee op, vier …

Colleen Green – Sock It To Me

Hipster Colleen Green leest wel eens een leerzaam boek – zoals deze foto bewijst – maar ze heeft vooral goed op eighties-plaatjes gestudeerd. Sock It To Me staat vol met het soort massieve baslijnen die doen vermoeden dat Green vroeger verliefd was op Robert Smith of Ian Curtis. Of allebei. …

Javelin – Hi Beams

Hokjesdenken is de acts op het plezierige Luaka Bop-label altijd vreemd. Een simpele omschrijving gaat hier niet volstaan. Zo bouwde het Brooklynse duo Javelin op voorganger No Mas een superblij synthpoppy feestje. Echt een lekker melig (‘You play me like Sudoku!’) album, dat hier nog geregeld zijn rondjes maakt. De …

Aidan’s Well – Aidan’s Well

Waar is Fréderique Spigt eigenlijk gebleven, peinsde ik tijdens het luisteren naar het titelloze debuut van Aidan’s Well. Ik had niet opgelet zeker, want de stoere Rotterdamse zong nog mee op het Koningslied! Frank Veenstra, voorman van Aidan’s Well heeft een bijzonder vrouwelijke stem. Zet er een fijn strijkje onder …

Savoir Adore – Our Nature

Savoir Adore hengelt op Our Nature naar gemakkelijke liefde, en doet dat zo gewiekst dat de band er nog mee wegkomt ook. Zelden zo’n platte indiepop-plaat gehoord. Deze New Yorkers zijn vast wel eens op vakantie in Zweden geweest. Ze doen met z’n tweeën de Acid House Kings (en Peter, …

Bingo Trappers – Sister Planet

Nostalgie is me over het algemeen vreemd, maar ik had de hoogtij-dagen van de lo-fi best mee willen maken. Nu haakte ik pas in toen de analoge hometapers-scene een aflopende zaak was. De computer (en vooral het internet) zou alles anders maken. Ter ere van de Bingo Trappers haalde ik …

Cayucas – Bigfoot

‘Come on big fat wave, come crashing through.’ Het wordt snel duidelijk dat de surfdudes die zich de Cayuvas noemen uit Californië komen. Zo zonnig als opener “Cayucos” (om het ingewikkeld te maken) tref je het niet vaak. Lekkere Awoo-koortjes en vrolijke Vampire Weekend-gitaren trekken ons kwiek in gang. “High …

Neon Neon – Praxis Makes Perfect

Het is al een paar jaar stil rond de fijne Welshe band Super Furry Animals, dus heeft zanger Gruff Rhys tijd voor andere projecten. Praxis Makes Perfect is een tweede resultaat van zijn samenwerking met de Amerikaanse laptopper Boom Bip. Vanuit de producer bezien is het eigenlijk jammer dat Rhys …

Haiku Salut – Tricolore

Als er ooit een huisband voor het muzikale museum Speelklok te Utrecht heeft bestaan is het Haiku Salut wel. Ik zie een artist in residence-reeks voor me. Band aan de slag met al die stokoude pierementen, speeldoosjes, en zo verder. Voorlopig toert Haiku Salut nog gewoon door hun eigen Engelse …

Cloud Boat – Book Of Hours

Aanvankelijk zat ik me kapot te ergeren aan het debuut van de Londense dubsteppers Cloud Boat. Het tweetal kloont James Blake beter dan de slimste embryo splitsende wetenschappers het ooit voor elkaar zouden krijgen. De beats, de diepe bassen, dezelfde emoties, en bovenal, precies dezelfde larmoyant trillende vocalen. Als men …

Distel – Puur

Soms hangen bepaalde geluiden ‘in de lucht’. Zo neemt het Nederlandse elektronica-duo Distel hier dezelfde duistere afslag als Boards of Canada op Tomorrow’s Harvest. Ook Puur is een mysterieus album, vol onopgeloste logge spanning. Diepe bassen, onverstaanbare stemmetjes en ruisende synths. Nergens is de vergelijking zo duidelijk als in slottrack …

Anna Von Hausswolff – Ceremony

Iedereen die wel eens een orgelconcert in een grote kerk heeft meegemaakt weet wat een overdonderende akoestische ervaring dat kan zijn. Rondzingende boventonen, massieve klanken en meer galm dan de put van Vrouw Holle. (Ik zei put.) Anna von Hausswolff bespeelt ook zo’n orgel, en dat op een indie-album; een …

Karen Gwyer – Needs Continuum

Met het continuüm zit het bij de Londense Amerikaanse Karen Gwyer wel goed. Haar plaat staat vol repetitieve ambient-tracks, die tezamen één geheel vormen, zoals het hoort in het genre. Zelf noemt ze het bath house, wat buiten het leuke woordgrapje ook de beats verklaart. Ja, men vindt hier een …

Francis International Airport – Cache

De Oostenrijkers van Francis International Airport maken nogal ongrijpbare, kamerbrede synthpop. Ze klinken alsof de hyperactieve Denen van Mew prozac is voorgeschreven, of als Lola Kite dat haar vlieger is kwijtgeraakt. Ik heb het gevoel dat ik Cache onderkoeld én broeierig zou moeten noemen. Verwarring alom dus. En dat is …

Nancy Elizabeth – Dancing

Dancing is Nancy Elizabeth’s derde album, en dit is ook meteen de derde recensie die ik hier aan de Engelse folkartieste wijd. We gaan dus way back. Nancy is altijd een zangeres geweest die de tijd neemt, én vraagt van de luisteraar. In deze pas de deux moet van twee …

Dear Reader – Rivonia

‘Lord I want to thank you for my smokin’ hot wife‘, bad een pastor voor een Nascar-race. Hij mag de Here ook bedanken voor Dear Reader, een toffe zangeres uit Zuid-Afrika die in haar politiek bewuste teksten evengoed een soort religie voor Alles en Iedereen propageert. (En dan niet als …

The Dope – Hinterlandia

Toen de filosoof Descartes in zijn jonge jaren door Duitsland reisde, kreeg hij gedurende een koude winternacht drie samenhangende dromen. Ze zetten hem op het spoor van zijn latere wetenschappelijke vernieuwingen. De Duitse band The Dope opent ook met een groots visioen: ‘When I was 17, I had this magic …

Portico Quartet – Live/Remix

Ruim een jaar geleden was ik best te spreken over de ambachtelijke lounge van Portico Quartet, en deze dubbelaar doet niets af aan dat oordeel. Noch erbij overigens, want we krijgen hier vooral een kwantitatieve bonus, verspreid over twee nieuwe schijfjes. Zeker de live-plaat klinkt simpelweg als de eerder gerecenseerde …

Jenny Hval – Innocence Is Kinky

‘That night I watch people fucking on my computer‘, opent Jenny Hval, en ik ga er eens goed voor zitten. De Noorse zangeres klinkt al babbelend als haar avant garde-collega Laurie Anderson, net zoals de beats en synths dat doen. Maar dan begint Hval te zingen! Oef. Luid, schel en …

Israel Martinez – The Minutes

Vorig jaar reed soundscapist Chris Watson met zijn Tren Fantasma door een imaginair Mexico. Zijn droomstaat klonk ongerept, en kwam in volle glorie verbluffend beeldend tot de luisteraar. Een heus widescreen plaatje. De Mexicaan Israel Martinez maakt ook een rondje door zijn land, maar hij ziet heel andere dingen. Ellende. …

Žagar – Light Leaks

Daft Punk liet zich op succesalbum Random Access Memories inspireren door tal van genres, maar bij Pink Floyd‘s “The Wall” of reggae waren ze nog nét niet uitgekomen. Het Hongaarse Žagar wel, terwijl de band op haar beurt de robotstemmetjes en synthpop-esthetica van hun Franse collega’s heeft geleend. Of al …

Veto – Sinus Point Break

Zou het als shock and awe-tactiek bedoeld zijn om Veto in de rest van Europa aan de man te brengen? Sinus Point Break had gewoon twee ep’s tot één schijfje kunnen combineren, maar ze komen in een indrukwekkend digipack apart tot de luisteraar. Verspilling van Sony. En irritant, want nu …

Powerdove – Do You Burn?

Do You Burn? begint met een oorverschroeiend gepiep. Ja, dat brandt. Curieus genoeg volgt er een heel lief liedje, zoals het hele album volstaat met uiterst charmante knutselfolk. De gitaren zijn volgens de liner notes ‘geprepareerd’, ritmes worden gemaakt met ‘dry poppy pads’ (of zouden ze die hebben gerookt?) en …