Pink – Try

Ik heb een haat-liefde verhouding met Pink. Als ze verstandig is en de hulp inroept van de juiste mensen, dan vind ik haar stiekem best goed. En wat mij betreft hoeft ze ook haar vingers niet te branden aan ballades. Die ontaarden op de een of andere manier altijd in …

Bob Mould – Silver Age

Een dikke drie decennia is Bob Mould al aan de weg aan het timmeren. Invloedrijk en legendarisch met Hüsker Dü, commercieel succesvol met Sugar en nu dan weer met zijn negende echte soloalbum. Behalve een noeste werker en gedegen songschrijver is Bob ook een slimme zakenman. Hoewel hij op deze …

Peaches – Burst

'Peaches is (in elk geval voor mij) de engste vrouw ter wereld, en die uitspraak heeft nogal wat betekenis uit de mond van iemand die al drie jaar dagelijks met de metro reist. Haar een nymfomane noemen is een schandelijke belediging voor haar exorbitante obsessie voor seks, want ze is …

The Revival Hour

DM Stith lijkt er nog geen zin in te hebben om onder eigen naam snel nieuwe muziek uit te brengen. Da's spijtig, want zijn eerste (en tot nu toe enige solo-cd) Heavy Ghost was een van de mooiste van het afgelopen decennium. Hij is nu bezig met een nieuw project …

Trip Trigger – Autononymous EP / PAF – Heading For Crazy Times

Het Sassenheimse Trip Trigger debuteert met de EP Autononymous. Drie songs met strakke, goed opgebouwde rock met licht progressieve invloeden. Het heeft het strakke van nu-metal zonder de akelige compressie, de breaks van progressieve rock zonder letterlijk onnavolgbaar te worden, de catchy refreinen van pop zonder fluffy te worden, kortom …

Dinosaur Jr. – You're Living All Over Me / Chocomel Daze (Live 1987)

Dinosaur Jr.‘s You’re Living All Over Me, een van de mijlpalen uit de indierock, wordt deze maand 25. Nu is het natuurlijk heel gemakkelijk dan maar met een re-release op de proppen te komen, maar daar laat platenlabel Merge het niet bij. Ze doen wat veel leukers, ze brenngen Chocomel …

Lone – Galaxy Garden

Onlangs ontdekte ik het Amerikaanse Lorn (waarover binnenkort meer hier), dus dan moet ik ook maar iets schrijven over het Britse Lone. Muzikaal gezien zijn het namelijk twee buurlanden. Beide zitten ze in de experimentele elektronica vol gekke instrumenten, maar Matt Cutler (Lone) zoekt het niet zo in de basgeluiden. …

Roosbeef – Warüm

Het Roosbeef-effect. Dat er dus iemand nietsvermoedend de kamer binnenloopt waar de muziek van Roosbeef uit de luidsprekers komt. Persoon in kwestie gaat zitten, zich nog immer niet bewust van de verwondering die zich van hem of haar meester gaat maken, en vraagt zich na gemiddeld drie minuut vierendertig af: …

Terug naar boven