Die Aeronauten komen uit Zwitserland, zingen voornamelijk in het Duits en bestaan twintig jaar. Tien jaar te laat begonnen als new wave-band hebben ze zich ontwikkeld tot een toppiedepoppie radiovriendelijk singlesbandje met een vrolijke potpourri van stijlen en invloeden van buiten de Zwitserse grens. En met succes, want hun landgenoten …
Heel even werd ik op het verkeerde been gezet. Ik was de schijtwinter zo zat, het was koud in mijn huis, mijn gaskacheltje kon het niet meer warm krijgen, ik pakte er mijn stapeltje te recenseren meuk bij, want ik wilde teringherrie en selecteerde op de hoes. Het eerste nummer …
Soms is recenseren heel eenvoudig. De Belgische Customs klinken als de oude snelle gitaarhitjes van Editors en Interpol, en moeten het ook puur van dat ene format hebben. “Rex” valt op door zijn geeky tekst (‘change your bookmarks, browse this page’), en “The Matador” is al net zo catchy. Wie …
Er zal een reden zijn dat op dit prachtige blog zo weinig jazzplaten worden besproken – veel van de recensenten ‘hebben er niks mee’ of ‘weten er te weinig van’, zoiets. Noem het gerust desinteresse. Terwijl vrijwel alle scribenten, en lezers van File Under for that matter, jazz zullen waarderen. …
Het gras voor je eigen voeten wegmaaien, dat is niet handig. Ik deed dit door een stukje te schrijven over mijn vakantie in Ierland en hieraan een cd te koppelen van Jackie Oates. Dit terwijl zij helemaal geen Ierse is. Wie wel Iers is, dat is Alison O’Donnell. En bovendien …
Als muziekliefhebber probeer ik bij te blijven en de nieuwste bandjes te ontdekken om te horen of het misschien mijn ding is. Zo gaat dat als muzieknerd. En dat mijn omgeving mij af en toe niet begrijpt met een muur vol geluidsdragers: het is niet anders. Een nieuwe loot aan …
Een verschrikkelijke late-pass van File Under. Masshysteri is op deze website alleen met een foto vertegenwoordigd: een vinnige rockchick met raggitaar, ramonesbroek en flannel blouseje. Daar moeten we het mee doen. Onterecht! Want Masshysteri serveert de garage net zo rammelend doch smakelijk als mijn favorieten The Black Lips, The Hex …
Storm Efterklang – Magic Chairs Ludo Spoon – Transference DubbelMono Johnny Cash – American Recordings VI: Ain’t No Grave Ewie The Heights – DreamMaps Blizzard Senser – How To Do Battle Ramon The Triffids – Beautiful Waste And Other Songs (Mini-Masterpieces 1983-1985) Prikkie Michael Schenker Group – One Night At …
De naam van deze band laat weinig te raden over het genre: spacerock. First Band From Outer Space bestaat uit vier Zweden, die er op hun derde album The Guitar Is Mightier Than The Gun flink op los jammen. Een uur lang, in slechts vier songs, waarvan de ‘kortste’ net …
De Canadese Basia Bulat heeft een boel bijgeleerd van het vele optreden. Klonk haar debuutplaat Oh, My Darling soms wel heel erg netjes en voorzichtig, deze drie jaar later uitgebrachte opvolger laat een heel wat zelfverzekerder zangeres horen. Haar stem is volwassener en hoewel nog steeds een beetje hees, durft …
Fall Out Boy is niet meer. Begin februari maakte frontman Patrick Stump bekend de groep te hebben verlaten. En zonder de 25-jarige zanger is Fall Out Boy geen Fall Out Boy meer, liet gitarist Joe Truman weten in een interview met de Amerikaanse pers. Ook de rest van de band …
Soms krijg je als recensent beeld noch gevoel bij een band. The Young Republic is er zo een. Balletesque ontglipt me aan alle kanten. Het octet (!) uit Boston heeft nochtans zonder meer smaak. Op de hoes wordt het album opgedragen aan grootheden uit de literatuur (Twain, Fitzgerald) en muziek …
The Golden Boys, het lijkt een geweldige bandnaam, maar ga er maar eens op Googlen. Je krijgt dan alles behalve deze uit Austin, Texas afkomstige band te zien. De bandnaam is zelfs zo niet origineel dat als je al The Golden Boys vindt, het ook de Zuid-Amerikaanse naamgenoot zou kunnen …
Ik heb sinds een paar weken een nieuwe collega die saxofoon speelt in de Pallookas en dus ook de Bazzookas. Dan wordt er vanzelfsprekend een boel geluld over muziek. We hebben best wat overeenkomsten qua muzieksmaak, maar juist op het punt van jazz verschillen die. Ik luister niet veel jazz, …
Vorig jaar trokken Leo Blokhuis en zijn partner Ricky Koole langs de theaters met Harmonium, een theatervoorstelling over ‘verloren liedjes’. Ricky zong ze, Leo vertelde erover. De weerslag daarvan verscheen op een liveplaat van Ricky, en een compilatie van hen beiden die was samengesteld met input van bezoekers van de …
