“One of the saddest bands around”, noemen Amber Webber en Josh Wells hun belangrijkste broodheer tot nu toe: Black Mountain. Mwaoh, zo heb ik dat eigenlijk nooit gezien, maar licht is het niet, de muziek van die band. En dat was toch niet het enige waar Amber en Josh mee …
Ik mag me graag terugtrekken in mijn moestuin. Zaaien, oogsten, onkruid wieden en gieteren, het geeft me op een prettige manier een moment van ontspanning. Vaak ga ik ’s avonds laat tot de duisternis invalt of ’s morgens vroeg in het weekend dan ook even bij tanken daar tussen de …
Johan stopt ermee. In navolging van Daryll-Ann en Caesar verdwijnt hiermee het derde vlaggenschip van platenmaatschappij Excelsior uit het Nederlandse muzikale landschap. Net als bij die twee andere bands gebeurt het zonder de overbodige, dik aangezette dramatiek van een persconferentie. Ik verwacht dan ook niet dat Jacob, Maarten, Diets en …
Het is zomer, en de nieuwe, jonge, goeduitziende Nederlandse poprockbandjes lijken uit alle hoeken en gaten tevoorschijn te komen. Zo recenseerde ik onlangs nog Rigby, en dan zijn er natuurlijk nog Stereo en Valerius. Nu Krezip en Di-rect uit elkaar zijn, wordt het ook wel tijd dat andere bands hun …
Post-rock as post-rock can be, was het eerste wat in me op kwam na een eerste luisterronde van Cougar’s tweede langspeler Patriot. Ze voldoen namelijk aan alle genre-eisen: volledig instrumentaal, behoorlijk jazzy maar niet teveel, tingel-tangelende opbouwstukken, ritmische frutsels, tikje gestudeerd maar toch ook behoorlijk spannend, afwisselend en overtuigend. De …
Michael Carpenter wacht al verdomd lang op loon naar werken. Hij is ondertussen aan zijn achtste cd toe, maar het lukt hem maar niet om op te krabbelen tot een plek in de spotlights. Ik had eigenlijk verwacht dat zijn vorige plaat Rolling Ball het balletje wel aan het rollen …
Het leukste van Wilfried de Jongs sportprogramma Holland Sport heten de interviews te zijn, de scherp getekende kop van de presentator zelf en de oprechte manier waarop het programma gemaakt is. Het zal allemaal wel. Het allerleukste van VPRO’s eigen sportprogramma is volgens mij de band die zo nu en …
Oké, Jnnk heeft wederom voor u de nabeschouwingen (vrijdag, zaterdag en zondag) geschreven, maar er waren meer FU-schrijvers op Lowlands 2009. Daarom nog een keer het beste, in de vorm van lijstjes. De Top 3 van File Under.
Lowlands mag dan weer achter de rug zijn en de muziekliefhebber mag dan nog zoveel discussiëren over wat goed en slecht was, het echte festivalwerk ligt al jaren achter ons. Veertig jaar om precies te zijn. Uiteraard heb ik het dan over Woodstock dat op 15, 16 en 17 augustus …
Twee fijne albums heeft Floris van Klinkert tot nu toe uitgebracht. Het laatste, Drunk on Life, stamt echter al uit 2004. Sindsdien deed hij wat pre-productiewerk voor Room Eleven, maar verder vertoefde hij vooral in de luwte. Gelukkig treedt hij nu weer voor het voetlicht met Phase Five. Het is …
In de biografie van Hannelore Bedert staat: een mix van bleitliedjes voor jankers en scheldliedjes voor lievelingen, een zin die me wel erg nieuwsgierig maakte naar haar muziek. Als ik haar daar naar vraag zegt ze daarover: “Misschien is dat wel de beste omschrijving voor mijn nummers. Het zijn niet …
Met een bandnaam als Noah and the Whale kun je eigenlijk al bijna niet meer de mist ingaan: prachtig verzonnen en hij trekt direct de aandacht. De titel van hun tweede cd, The First Days of Spring, is wat minder tekenend: als je blije en opgewekte lente-achtige liedjes verwacht, sta …
Het is nog altijd wachten op nieuw werk van My Vitriol en Amusement Parks on Fire, en de shoegaze-jongens een beetje kennende zal ’t ook nog wel even duren. Het Bostonse Constants vult de vacante plek met The Foundation, The Machine, The Ascension. Een albumtitel die terecht nogal proggy klinkt. …
Ik ben een sucker voor koortjes. Twee-, vijf-, zes-, twintigstemmig, hoe groter het aantal, des te groter mijn plezier. Maar het moet natuurlijk wel passen bij de muziek. Ik was aan de ene kant dan ook wel nieuwsgierig hoe het zou werken, Ray Davies die liedjes van zijn hand uitvoert …
In een eerdere recensie verzon ik voor de grap een nieuw muziekgenre: Garage Symfo. Complete flauwekul bleek dat niet te zijn, want Descending van Gargamel voldoet eveneens aan alle criteria die ik destijds had bedacht. Daarmee is wat mij betreft het nieuwe genre nu dus officieel een feit! Gargamel komt …
